อานิสงส์ของการจารคัมภีร์พระไตรปิฎก : หน้า 67/175

การจารคัมภีร์พระไตรปิฎกใบลานเป็น บุญที่มีอานิสงส์อันจะนับจะประมาณมิได้ เพราะภายหลังพุทธปรินิพพาน พระสัมมา สัมพุทธเจ้ามิได้ทรงตั้งสาวกองค์ใดให้เป็น พระศาสดาปกครองคณะสงฆ์สืบต่อจาก พระองค์ แต่ทรงให้พระธรรมวินัย คือ คำสั่งสอน เป็นศาสดาแทนพระองค์ต่อไปในกาลภายหน้า จึงมีความเชื่อว่า การจารอักขระลงในคัมภีร์ พระไตรปิฎกเพื่อรักษาพระธรรมวินัยแม้เพียง หนึ่งอักขระ ก็ได้บุญประหนึ่งสร้างพระพุทธรูป ๑ องค์เลยทีเดียว ดังที่สมเด็จพระวันรัต วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม ราชวรมหาวิหาร (วัดโพธิ์) ในรัชกาลที่ ๑ กล่าวถึงอานิสงส์และ ความปรารถนาของการถวายคัมภีร์พระ ไตรปิฎกไว้ในหนังสือสังคีติยวงศ์ ปริเฉทที่ ๙ ว่า “แม้ว่าอักษรแต่ละตัว ๆ ก็ทรงคุณเสมอ ด้วยพระพุทธรูปแต่ละองค์ ๆ เพราะเหตุนั้น สาธุชนผู้บัณฑิตพึ่งจารึกพระไตรปิฎก ไว้ก็เป็นอันชื่อว่า พระตถาคตเจ้าทั้งหลาย มีประมาณ ๘๔,๐๐๐ พระองค์ ยังทรง พระชนม์อยู่ เมื่อพระไตรปิฎกยังดำรงอยู่ (ตราบใด) ผลคืออักษรดังพระพุทธรูป จะพึงดำรงอยู่เสมอ (ตราบนั้น) เพราะเหตุนั้น ให้สาธุชนพึงจารด้วยตนเองและให้ผู้อื่น จารพระธรรมลงไว้ในใบลานและบรรจุ ไว้ในพระเจดีย์ อักษรแห่งพระไตรปิฎก ทั้งหลาย ท่านประมาณไว้ว่า ๔๐๐ โกฏิ ๓๒ อักษร พระไตรปิฎกเหล่าใดที่ได้บรรจุ ไว้แล้ว ปิฎกเหล่านั้นได้ชื่อว่าเหมือนสร้าง พระปฏิมากรไว้ โกฏิ ๗๒ พระองค์” คติความเชื่อดังกล่าวมิได้มีเฉพาะการ จารใบลานสายจารีตไทยเท่านั้น แต่ยัง สอดคล้องกับคติความเชื่อของจารีตพม่า และสิ่งหลอีกด้วย ๕๐๐ สิงหาคม ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ ๖๕ YNB AUG_64-68.indd 65 7/28/2559 BE 09:59