มารยาทในการรับประทานอาหาร : หน้า 76/175

อยู่ในบุญ ต้นบัญญัติมารยาทไทย เรื่อง : พระราชภาวนาจารย์ (หลวงพ่อทัตตชีโว) ต้นบัญญัติมารยาทไทย (ตอนที่ ๑๒) หมวดที่ ๒ โภชนปฏิสังยุต ข้อ ๒๔ “ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราจักไม่ฉันดังจับ ๆ” ข้อ ๒๕ “ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราจักไม่ฉันดังชัด ๆ” ข้อ ๒๖ “ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราจักไม่ฉันเลียมือ” ข้อ ๒๗ "ภิกษุพึงทําความศึกษาว่า เราจักไม่ฉันขอดบาตร” ข้อ ๒๘ "ภิกษุพึงทําความศึกษาว่า เราจักไม่ฉันเลียริมฝีปาก” ข้อ ๒๙ “ภิกษุพึงทำาความศึกษาว่า เราจักไม่เอามือเปื้อนจับภาชนะน้ำ” ข้อ ๓๐ “ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราจักไม่เอาน้ำล้างบาตร มีเมล็ดข้าวเทในบ้าน ข้อ ๒๔. “ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราจัก ไม่ฉันดังจับ ๆ” หลาย ๆ คนยังเคี้ยวข้าว เคี้ยวกับข้าวไม่เป็น ได้ยินอยู่บ่อย ๆ เช่น พวกหนึ่งเคี้ยวข้าวแล้ว อ้าปากจึงมีเสียงดังจับ ๆ เหมือนหมู ถ้าหุบปาก เดี๋ยวก็จะหาย อีกพวกหนึ่งเคี้ยวอาหารกร๊อบ ๆ เช่น เคี้ยวแคบหมูเสียงดังกร๊อบ ๆ หรือกัด แตงกวาก็ดังกร๊อบ ๆ ต้องแก้ไขด้วยการไม่กัด ๆ ให้ขาดทีเดียว กัดครั้งแรกเพียงแค่บุบ ๆ เสีย ก่อน แล้วกัดซ้ำเป็นครั้งที่สอง ถ้าอย่างนี้ไม่ดัง เพราะน้ำลายในปากเราซึมเข้าไปในรอยกัด ๗๔ อยู่ในบุญ สิงหาคม ๒๕๕๙ ครั้งแรกทําให้อ่อนตัวลงแล้ว เวลากินข้าวผัดมักมีต้นหอม หลายคนกัด แล้วเคี้ยวกร้วม ๆ ถ้าเด็ดเสียก่อนให้เป็นชิ้น สั้น ๆ แล้วใส่ปากเคี้ยวย่าไปครั้งหนึ่งพอให้ ช้า ๆ แล้วเดี๋ยวาอีกทีให้ขาด อย่างนี้จะไม่ดัง ลูกเอ๊ยหัดเสียนะ เป็นผู้ชายยังพอว่า ถ้าเป็น ผู้หญิงหมดสวย เดี๋ยวใครเขาจะว่า แม่คนนี้ก็ สวยดีนะ แต่พอกินข้าวเคี้ยวเสียงดังอย่างกับ หมู ฉันไม่ดูหน้าเธอแล้ว ไปดีกว่า ค่าตัวหมดกัน คราวนี้เอง YNB AUG_74-76.indd 74 7/28/2559 BE 17:11