การศึกษากิริยามารยาทในการรับประทานอาหาร : หน้า 77/175

ข้อ ๒๕. “ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เรา จักไม่ฉันดังชัด ๆ ดังชัด ๆ เป็นอย่างไร รู้จักต้มยำโฮกฮือ ไหม เขาเรียกชื่อตามเสียงชัด บางคนแทนที่จะ ตักน้ำแกงซดเงียบ ๆ ไม่เอา เขาบอกว่าไม่แซบ ต้องออกเสียงซดโฮกหรือพูดด้วย คือ สูดเอา ลมปนเข้าไปด้วย ขึ้นอยู่กับว่า ลมปนเข้าไปมาก หรือน้อย ถ้าน้อยก็ชัด ถ้ามากก็โฮก เสียงพวกนี้ไม่น่าฟังหรอก บ่งบอกอาการ มูมมาม ไปแก้ไขเสียอย่าให้มีเสียง โดยเฉพาะ เวลากินของที่เป็นเส้น สั้น ๆ ถ้าเผอิญคนที่ทำกับข้าว ไม่ได้ตัดให้สั้น ๆ เราก็ใช้ช้อนใช้ส้อมของเรา ตัดเอง ถ้าตัดไม่ขาดก็ม้วน ๆ พัน ๆ ป้อนเข้า ปาก อย่ายกใส่ปากแล้วสูดดึง ปลายเส้นจะ สะบัดถูกแก้ม ถูกคางเลอะเทอะ ดีไม่ดีสะบัด เอาน้ำแกงไปถูกคนข้าง ๆ เข้าอีก หมดท่าเลย อย่างไรก็ตาม เป็นประเพณีของญี่ปุ่นทั้งประเทศ เวลากินอาหารเส้น ๆ เขานิยมสุดดังชัด ๆ ถ้า ไม่ดังแสดงว่า อาหารไม่อร่อย ถ้าแม่ครัวไม่ ได้ยินเสียงชัด ๆ จะเสียใจมาก ก็ให้ถือหลัก เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตามก็แล้วกัน หรือ ไม่อย่างนั้นก็ปรับให้พอสมควร ข้อ ๒๖. "ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราจัก ไม่ฉันเลียมือ” เวลาข้าวติดมือติดช้อนอย่าไปเลีย ให้ทำ อย่างหลวงพ่อว่า เอาน้ำแกงกลัวสักนิดก็หมด ปัญหา ข้อ ๒๓. “ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เรา จักไม่ฉันขอดบาตร” บางคนเวลากินข้าวได้ยินเสียงขอดจาน แกรก ๆ เหมือนจานจะทะลุ ขอดข้าวต้องขอด ให้เป็น คือ ขณะทีจับช้อนขูดจานข้าวอย่าให้ ปลายช้อนกดลง เพราะจะทำให้เกิดเสียงดัง ถ้า ใช้ข้างช้อนขอดแรงเท่าไรก็ไม่ดัง ไปแก้ไขเสีย อย่าให้เขามาติได้ว่า ลูกศิษย์วัดพระธรรมกาย กินข้าวเสียงดังอย่างกับรบกัน ข้อ ๒๔. “ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เรา จักไม่ฉันเลียริมฝีปาก” ปากเปรอะเพราะตักข้าวคำใหญ่หรือกับข้าว เป็นน้ำมันมาก ต้องหาผ้าเช็ดหน้าหรือกระดาษ เช็ดหน้าเช็ดปากติดตัวไว้ อย่าใช้ลิ้นเลียริมฝีปาก แม้แต่เอามือเช็ดก็ไม่ควร บางคนติดนิสัยเลีย ริมฝีปากทั้งขณะพูดและขณะกิน เป็นกิริยาที่ ไม่น่าดู ต้องแก้ไขให้ได้ ข้อ ๒๙. “ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เรา จักไม่เอามือเปื้อนจับภาชนะน้ำ บ มือเปื้อนจับภาชนะ ยังไม่ค่อยห่วง ห่วง พวกเราเวลาดื่มน้ำ โดยเฉพาะพวกผู้หญิง เวลา ดื่มน้ำรู้เลยว่าใครดื่ม เพราะมีรอยลิปสติกติด อยู่ที่ขอบแก้วนั้นแหละ ใครก็ตามที่ดื่มน้ำแล้ว มีคราบติดอยู่ที่แก้วน้ำ จะเป็นคราบลิปสติกหรือ คราบมัน ๆ ถือว่าใช้ไม่ได้แล้ว ต้องแก้ไขให้ได้ มิฉะนั้นจะถูกตำหนิว่า ดื่มน้ำแค่นี้ก็ดื่มไม่เป็น ยิ่งเรียนมาสูง ๆ ยิ่งต้องระวังตัวมาก เทคนิค ง่าย ๆ มีเพียงว่าแตะริมฝีปากกับขอบถ้วยนิด หนึ่ง อย่าถึงกับอมขอบถ้วย แล้วดื่มน้ำลงไป รับรองว่าทำอย่างนี้ไม่มีคราบติด บางคนทำท่า ดื่มน้ำอย่างกับจะกินถ้วยเข้าไปด้วย ในหมู่พระภิกษุเท่าที่พบบ่อย ๆ ก็ตอน ออกเดินธุดงค์ ท่านต้องมีกาน้ำติดตัวไปด้วย พวกชาวบ้านที่ทางานกลางแจ้งบางทีก็ใช้กานา ขวดน้ำเหมือนกัน พอจะดื่มน้ำจากกา บางคน บ ๆ สิงหาคม ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ ๗๕ YNB AUG_74-76.indd 75 7/28/2559 BE 17:11