การยกย่องพระพุทธคุณ : หน้า 4/189

อยู่ในบุญ อานิสงส์แห่งบุญ เรื่อง : พระมหาเสถียร สุวณฺณฐิโต ป.ธ.๙ / พระมหาวิริยะ ธมฺมสารี ป.ธ.๙ : ภาพประกอบ : กองพุทธศิลป์ อานิสงส์แห่งการสดุดียกย่อง พระพุทธคุณ การยกย่องสดุดี คือ การประกาศ คุณธรรมของผู้ท่าความดี เพื่อเป็นแบบอย่างให้ ผู้อื่นได้รับรู้และปฏิบัติตาม ความหอมแห่ง คุณธรรมที่เราได้ประกาศไปนี้ จะส่งผลย้อน กลับมาหาตนให้เป็นผู้ที่น่าคบหา น่าเข้าใกล้ และน่าสนทนาด้วย ดังเรื่องราวของพระสุคันธ- เถระ ผู้ใช้ปัญญาในการยกย่องสรรเสริญพระคุณ ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ในยุคสมัยของพระผู้มีพระภาคเจ้า พระนามว่ากัสสปะ ท่านได้มาบังเกิดเป็น กุลบุตรแห่งตระกูลเศรษฐีมีทรัพย์มากมาย ในนครพาราณสี วันหนึ่งกุลบุตรนั้นได้เดิน เที่ยวเล่นไปเรื่อย ๆ จนถึงป่ามฤคทายวัน ในเขต เมืองพาราณสีนั้น เขาได้พบพระบรมศาสดา โดยบังเอิญ ขณะที่พระองค์ก่าลังทรงแสดง ธรรมเทศนาเรื่องหนทางอมตธรรม ทันทีที่เห็น พระผู้มีพระภาคเจ้า เขาก็เกิดความปีติเลื่อมใส ในพระสุรเสียงแห่งการแสดงธรรมของพระองค์ ว่า "พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นเทพที่ยิ่งกว่า ทวยเทพองค์ใด ๆ ทรงมีถ้อยคำที่กลมกล่อม ๆ ๐๒ อยู่ในบุญ พฤษภาคม ๒๕๕๘ น่าชื่นใจ พระสุรเสียงก็ไพเราะดุจนกการเวก ขับขาน พระสำเนียงกึกก้องเหมือนเสียงหงส์ และกลองที่ตีเสียงกึกก้องกังวาน จนสามารถ ทําให้มหาชนได้ยินกันชัดเจนทั่วถึง เมื่อเขาได้สดับธรรมะและพระสุรเสียง ที่ไพเราะของพระพุทธองค์เช่นนี้ ก็คิดจะสละ ทรัพย์สมบัติเพื่อออกบวช ครั้นได้บวชสมใจ แล้ว ก็หมั่นศึกษาธรรมะต่าง ๆ จนแตกฉาน เป็นพหูสูต อีกทั้งยังเป็นพระธรรมกถึก (นักแสดงธรรม) ที่มีความสามารถด้านปฏิภาณ วิจิตร คือ สามารถกล่าวบทธรรมในรูปแบบ ร้อยกรองกาพย์กลอนได้ เนื่องจากท่านมีความสามารถพิเศษ ด้านการใช้ภาษาที่ไพเราะในการแสดงธรรม เช่นนี้ จึงได้พรรณนาพระคุณอันไม่มีประมาณ ของพระพุทธเจ้าให้ชาวประชาได้สดับฟัง และยังจิตให้เลื่อมใสในพุทธคุณ เป็นต้นว่า "พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นี้เป็นพระขีณาสพ (หมดกิเลส) เป็นผู้ตื่นแล้ว ทรงไม่มีทุกข์ ทรงตัด ความสงสัยได้หมดสิ้นแล้ว ทรงพ้นกิเลสแล้ว”