ผลบุญจากการพรรณนาพระคุณ : หน้า 6/189

“พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นี้เป็น ได้พรรณนาพระคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้อื่นแล้ว เป็นผู้ประเสริฐยิ่งนัก ทรงประกาศ ก็ตามส่งผลอย่างน่ามหัศจรรย์ดังนี้ คือ ทำให้ พระธรรมคำสอนทั้งแก่มนุษย์และเทวดา เป็นผู้มีกลิ่นหอม ไม่ว่าจะเป็นกลิ่นลมหายใจก็ดี ทรงเป็นผู้ฝึกพระองค์เองและทรงฝึกผู้อื่น กลิ่นปากหรือกลิ่นตัว ล้วนแผ่หอมฟุ้งกระจาย ทรงเป็นผู้สงบและทรงทำผู้อื่นให้สงบตาม เป็น ไปเป็นนิจทุกทิพาราตรีกาล ปานดังดอกปทุม ผู้ดับกิเลสและทรงทำให้ผู้อื่นดับกิเลสตาม และดอกจ่าปาที่ส่งกลิ่นหอมฟุ้งตลอด เพราะ ทรงมีความเพียรและองอาจกล้าหาญ ทรงมี เหตุนี้พระเถระจึงมีนามว่า "พระสุคันธเถระ" พระปัญญาธิคุณและพระมหากรุณาธิคุณ” ซึ่ง หรือพระเถระผู้มีกลิ่นหอม อีกทั้งยังเป็นผู้มี ท่านมักชอบแสดงธรรมกถาอย่างนี้ในท่ามกลาง สรีระที่งดงามได้สัดส่วน ซึ่งก็ล้วนเกิดจาก หมู่ชน โดยการพรรณนาสรรเสริญพระพุทธเจ้า ผลบุญอันอัศจรรย์ที่เคยพรรณนาพระคุณของ ผู้เป็นที่พึ่งอันสูงสุดอยู่เสมอ ๆ เมื่อละโลก พระพุทธเจ้านั่นเอง ในชาตินั้น ก็ได้ไปเสวยทิพยสุขอันโอฬาร ยกย่องเช่นใด...ย่อมได้เป็นเช่นนั้น ในสวรรค์ชั้นดุสิต ในการพรรณนาพระคุณของพระ ครั้นมาบังเกิดเป็นมนุษย์อีกครั้งและได้ พุทธเจ้านั้น คุณสมบัติด้านใดของพระพุทธองค์ ออกบวชในภพชาติสุดท้าย อานิสงส์จากการที่ ที่ท่านได้พรรณนาประกาศพระคุณเอาไว้ ๐๔ อยู่ในบุญ พฤษภาคม ๒๕๕๘ D