การแสวงหาธรรมและการทำงาน : หน้า 90/189

คนเราหากรักที่จะมีความก้าวหน้า ไม่ว่าจะทํางานอยู่ทางโลก หรือมาบวชเป็นพระอยู่ทางธรรม ก็ตาม งานทุกชนิดถ้าไม่ผิดศีลถือว่าเป็นงานมีเกียรติทั้งสิ้น หลวงพ่อเองมีความเคารพคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง อย่างจับใจ ตั้งแต่ วันแรกที่ได้พบท่าน ท่านบอกว่า ท่านเคารพบูชาธรรมความกตัญญูมาตลอด ดังนั้นพอได้ข่าวว่า หลวงปู่วัดปากน้าสามารถสอนคนให้ปฏิบัติธรรมจนไปเห็นนรกสวรรค์ และไปเยี่ยมพ่อแม่ที่ตาย แล้วได้ ท่านจึงตัดสินใจออกจากบ้านโดยที่ไม่มีเงินทองติดตัวมาเลย ทั้ง ๆ ที่ฐานะทางบ้านของ คุณยายก็อยู่ในเกณฑ์ดี แต่ท่านมุ่งมั่นที่จะไปเรียนวิชชาเพื่อพบพ่อที่ตายแล้วให้ได้ ท่านจึงคิดไป หาเงินช่วยเหลือตัวเองข้างหน้า โดยไม่ยอมรบกวนขอเงินจากทางบ้าน คุณยายเล่าให้ฟังต่อไปว่า ตลอดเวลาคุณยายหมั่นสอนตัวเองว่า “เราออกจากบ้านมาครั้งนี้ เราจะต้องลำบากอย่างแน่นอน เพราะไม่มีเงินติดตัวมาเลย แต่ว่า เมื่อเราจะไปเอาธรรมะแล้ว ถึงลำบากอย่างไรก็ต้องอดทน หางานทำรับจ้างเขาไป ดั้นด้นไปจนกว่า จะได้พบหลวงปู่วัดปากน้ำ และให้ท่านรับเราเป็นลูกศิษย์ ระหว่างนี้ถึงแม้ไม่มีงานอะไรทำ รับจ้างเขา เทหม้อเมล์ก็ยังดี เพราะเป็นอาชีพที่บริสุทธิ์ไม่ได้คดโกงใคร แต่จะไม่ยอมไปขโมยเขากินเป็น อันขาด” พวกเรารุ่นหลังคงจะไม่รู้จักหม้อเมล์ สมัยก่อนในกรุงเทพฯ ยังไม่มีส้วมซึม มีแต่ส้วมถึง ท่าเป็นถังแล้วมีไม้พาดไว้สำหรับให้นั่งถ่ายบนถัง พอเช้าขึ้นเขาจะให้นักโทษไปรับเอาถังอุจจาระ ตามบ้านต่าง ๆ ไปทิ้งและนำถังใหม่มาใส่ไว้แทน ถังอุจจาระเคลื่อนที่นี้เขาเรียกว่า ถังเมล์หรือ หม้อเมล์ คุณยายท่านตั้งปณิธานไว้ดังกล่าว ท่านตัดสินใจละทิ้งความสุขความสะดวกสบายทางบ้าน เพื่อแสวงหาธรรม ท่านตัดใจลงไปว่า ถ้าหากเงินทองขาดมือก็เตรียมใจแล้วที่จะรับจ้างเทถังเมล์ ปณิธานอันนี้ย่อมแสดงถึงความเด็ดเดี่ยวของคุณยายที่จะแสวงหาธรรม หลวงพ่อฟังคุณยายเล่าแล้วตื้นตันใจ ทำให้ความถือตัวของหลวงพ่อหมดไปได้ ขนาดท่าน เป็นผู้หญิงและสมัยนั้นท่านยังเป็นสาว ท่านยังตัดใจเพื่อธรรมะ จะไปให้ถึงหลวงปู่วัดปากน้ำ ให้จงได้ หากจะต้องรับจ้างเทถังเมล์ก็ยอม หลวงพ่อจึงนึกถึงตัวเอง หากจะเข้าถึงธรรมะได้อย่าง คุณยายก็จะต้องลดทิฐิมานะของตัวเองให้ได้ ดังนั้น พอเวลาผ่านไปได้ระยะหนึ่ง เวลาไปเรียนธรรมะกับคุณยายที่วัดปากน้ำ เพื่อน ๆ ที่ไป วัดรุ่นเดียวกันมีหลายคน พวกที่เขามีความรู้ทางด้านการครัวก็ไปทำครัว พวกที่มีความสามารถ จัดดอกไม้ก็จัดดอกไม้ พวกที่มีความสามารถทางด้านเย็บปักถักร้อย เขาก็ไปทำผ้าม่าน ผ้าบังตา กัน ส่วนตัวเราไม่มีความรู้ทางด้านนี้เลยก็เหลียวซ้ายแลขวาว่าจะหาบุญอะไรได้บ้าง หันไปเห็น รองเท้าของคนที่มาวัดวางเกลื่อนไปหมด คิดว่าคงจะเป็นบุญของเรา ถ้าได้จัดรองเท้าให้เป็นระเบียบ จึงตัดสินใจรับบุญจัดรองเท้า แต่กว่าจะหยิบรองเท้าคู่แรกมาจัดได้นั้นยากจริง ๆ เพราะกว่าจะจัดรองเท้าได้ ต้องรอให้ คนอื่นเขาหลับตานั่งสมาธิกันก่อน เพราะกลัวว่าหากเขาเห็นเราจัดรองเท้า ก็จะมาดูถูกเราได้ ๘๘ อยู่ในบุญ พฤษภาคม ๒๕๕๘