วารสารอยู่ในบุญ : หน้า 187/189

ที่ปรึกษา พระวิเทศภาวนาจารย์ วิ. (สมบุญ สมมาปุญโญ) พระครูวิเทศสุธรรมญาณ (สุธรรม สุธมฺโม) พระมหาดร.สมชาย ฐานวุฑโฒ พระครูสมุห์วิษณุ ปญฺญาทีโป พระครูธรรมธรอารักษ์ ญาณารักโข พระครูใบฎีกาอำนวยศักดิ์ มุนิสกโก บรรณาธิการบริหาร พระสมบัติ รกฺขิตจิตโต ผู้ช่วยบรรณาธิการ สุธิดา จินดากิจนุกูล, ระพีพรรณ ใจภักดี, กนกพร เทศนา กองบรรณาธิการ พระมหาเสถียร สุวณฺณจิโต, พระดร.สมศักดิ์ จนฺทสีโล พระมหาดร.สมบัติ อินฺทปญฺโญ, พระตรีเทพ ชินจุกุโร, พระศิริพงษ์ สิริวํโส, พระสนิทวงศ์ วุฑฒิโส, พระมหาธีระ นาถธมฺโม, พระมหาจตุรงค์ จตฺตมโล พระวิฑูรย์ อุชุจาโร, พระสุรศักดิ์ ปภสฺสโร, พระมหาวิริยะ ธมฺมสารี, พระมหาอรรถพล กุลสิทฺโธ, พระปลัดบริบูรณ์ ธมฺมวิชโช ผศ.สุภาศิริ พะหูชนม์, วันชัย ภัทรโกมล, วินิช พันธุ์วิริยรัตน์, น้ำผึ้ง พุ่มมาลี, รัดเกล้า ลิ่วเฉลิมวงศ์, อมรรัตน์ สมาธิทรัพย์ดี วรวรรณ ถนอมพงษ์, กำพล แก้วประเสริฐกุล, บุษบา ธาราสมบัติ, เมธินี จอกทอง, อมรพรรณ ทองสมบูรณ์, พงษ์วนาถ ดวงปาน, พรรณนิภา ทองเต็ม, ปกรณ์ สิทธิวรนันท์ ฝ่ายภาพ ศูนย์ภาพนิ่งและบรรณาธิการภาพ ฝ่ายศิลปกรรม กองพุทธศิลป์, ลือพงศ์ ลีลพนัง, ชัยชนะ กิตติโสภาพันธุ์, อดิเศรษฐ์ นัฐกรานต์นุวัฒน์, ธาดา วงศ์คุณานนท์, สันทัด ศักดิ์สาคร, สุพัตรา ปัญญาแสง, สิริพันธุ์ สมาหารพันธุ์ กาญจนา ประสมศรี ฝ่ายโฆษณา ปราณี ชัยผดุง ๐๘๖-๗๗๑-๒๒๖๘ ฝ่ายสมาชิก อรุณี พลกลาง ๐๘๑-๓๐๖-๕๓๙๓ โรงพิมพ์ บริษัท รุ่งศิลป์การพิมพ์ (๑๙๗๗) จำกัด จัดทําโดย สำนักสื่อธรรมะ มูลนิธิธรรมกาย วารสาร “อยู่ในบุญ” เป็นวารสารเพื่อการเผยแผ่ธรรมะ ในพระพุทธศาสนาเป็นรายเดือน มีวัตถุประสงค์ดังต่อไปนี้ ๑. เพื่อให้เกิดความรู้ความเข้าใจในธรรมะขององค์สมเด็จ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า และเกิดกำลังใจในการปฏิบัติธรรม เพื่อเข้าถึงธรรมะภายใน ๒. เพื่อปลูกฝังคุณธรรมแก่ประชาชนทุกเพศ ทุกวัย ทุกอาชีพ และทุกระดับการศึกษา ๓. เพื่อถ่ายทอดความรู้ในพระพุทธศาสนาให้ง่ายแก่การ นำไปใช้ให้เป็นประโยชน์ในชีวิตประจำวัน ๔. เพื่อส่งเสริมและสนับสนุนให้คนในสังคมเป็นคนดี ที่โลกต้องการ ๕. เพื่อเป็นสื่อกลางในการสืบทอดอายุพระพุทธศาสนา ให้เป็นที่พึ่งแก่ชาวโลกสืบไป อยู่ให ทำอย่างไร ให้ได้บุญมากที่สุด ถ้าเรานั่งสมาธิทําใจหยุดนิ่งสนิท จนเกิดแสงสว่าง ขึ้นแวบหนึ่ง ซึ่งเป็นความสว่างภายในเมื่อใจพ้นจากนิวรณ์ บุญที่เกิดขึ้นจากความสว่างเพียงแค่แวบเดียวนี้ พระเดช พระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำท่านกล่าวไว้ว่า มีอานิสงส์มากกว่า สร้างโบสถ์ วิหาร ศาลาการเปรียญเสียอีก การสร้างสิ่งเหล่านี้ แม้จะต้องใช้ทรัพย์ ใช้กำลังใจ ในการตัดความตระหนี่ ใช้เวลานานในการก่อสร้าง อีกทั้ง ยังต้องแก้ปัญหาทุกอย่างจนกว่าจะสร้างเสร็จ ถึงอย่างนี้ก็ยัง ถือว่าได้อานิสงส์น้อยกว่าการทำใจหยุดนิ่งเพียงแวบเดียว แล้ว ความสว่างเกิดขึ้น เพราะการสร้างถาวรวัตถุยังเป็นกามาวจร คือ ยังส่งผลให้เราอยู่ในภพแห่งกาม แต่ความสว่างที่เกิดขึ้น ภายในนั้น เป็นต้นทางแห่งมรรค ผล นิพพาน เป็นทางหลุดพ้น จากกิเลสอาสวะทั้งหลาย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า ไม่ต้อง ท่าทานวัตถุ ให้นั่งสมาธิอย่างเดียว เพราะบุญส่งผลกัน คนละอย่าง ดังนั้น นักสร้างบารมีที่ฉลาด ต้องหมั่นนั่งสมาธิควบคู่ ไปกับการทำทาน เพราะถ้าเราทำทานเอาไว้มากพอ ก็จะ ส่งผลให้เรามีทรัพย์ สะดวกสบาย ไม่ต้องเสียเวลาไปกับ การทํามาหากิน และมีเวลาปฏิบัติธรรมเจริญสมาธิภาวนา ได้สะดวกจนสามารถทำมรรค ผล นิพพานให้แจ้งนั่นเอง