คุณครูวิจิตราและการนั่งสมาธิ : หน้า 299/346

แม้จะเหนื่อยสักเพียงใด ครูของฉันก็ยังยิ้มได้ ไม่เพียงพาเด็กๆ นั่งสมาธิ แม้ตัวคุณครู วิจิตราเอง เธอก็นั่งสมาธิไม่เคยขาด “สำหรับ ตัวครูเองแล้ว เวลานั่งสมาธิพอหลับตาปุ๊บก็จะ นึกองค์พระ ดวงแก้ว หรือไม่ก็หยดน้ำค้างใสๆ หิมะใสๆ เย็นๆ ที่ศูนย์กลางกาย แล้วก็ปล่อย ใจสบายๆ เหมือนลอยไปกับน้ำ แล้วภาวนา “สัมมา อะระหัง” สักครู่ ก็รู้สึกเหมือนยืนอยู่บน ที่สูงแล้วมองลงมา เห็นแสงสว่างมากๆ รู้สึกสุข และสบาย จนไม่อยากลืมตา” อาจกล่าวได้ว่า สมาธิ คือ บทสรุปแห่ง ความดีงามทุกอย่าง เป็นทางมาแห่งความสงบ เป็นทางมาแห่งความสว่างไสวแห่งดวงปัญญา และเป็นทางมาแห่งความสุขอันแท้จริงรวมไปถึง ยังเป็นทางมาแห่งรอยยิ้มและกำลังใจของ คุณครูด้วย 297