การเปลี่ยนแปลงภายใน : หน้า 46/85

“ตอนนี้ประสบการณ์ของอาตมาเปลี่ยนไปแล้ว จากที่เห็นตัวเองเป็นแก้วใส ๆ ได้กลายเป็นองค์พระ ใสๆ นวลๆ ใหญ่เท่าพระธรรมกายประจำตัว มองท่านแล้วจะรู้สึกสบายใจ อาตมาเห็นท่านแบบมองจากมุมสูง ชัดทั้งองค์ แม้ลืมตาแล้วก็ยังรู้สึกว่าท่านอยู่กับเราเสมอ” ได้นำมาซึ่งความศรัทธาที่ยิ่งใหญ่ ทัศนคติเปลี่ยนไป เริ่มศึกษาความเป็นมาของวัด ไปสวดมนต์ ไหว้พระ นั่งสมาธิ ท่าบุญทุกบุญกับหลวงพ่อไม่ตกบุญเลย และได้สร้างพระธรรมกายประจำตัวให้กับทุกคนใน ครอบครัวด้วย ซึ่งพอได้มาเห็นมหาธรรมกายเจดีย์ ครั้งใด ก็จะรู้สึกชื่นใจทุกครั้ง “เมื่อมาเข้าโครงการแล้ว อาตมาก็ตั้งใจฝึกฝน ตนเองทุกอย่าง เป็นคนว่าง่าย แม้จะนั่งขัดสมาธิ ไม่ถนัด เนื่องจากเคยผ่าตัดหัวเข่าข้างซ้าย ทำให้พับ มาได้ไม่สุด แต่ก็นั่งทุกรอบไม่เคยขาด จนผ่านไปได้ ๕ วัน หัวเข่าก็เริ่มบวมและปวดมาก แต่ก็ไม่ท้อ ทนนั่ง และได้ตั้งจิตอธิษฐานถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าว่า "ขอ ให้พระพุทธองค์ทรงประทานธรรมะแม้เพียงเศษ ลี ให้แก่ข้าพเจ้า เพื่อการเดินทางในวัฏสงสารที่สั้นลง ด้วยเถิด" แล้วก็นั่งสมาธิตามเสียงของหลวงพ่อไป เรื่อย ๆ ตอนนั้นหลวงพ่อกำลังสอนให้นึกถึงฐานทั้ง ๗ อาตมาก็นึกตาม เอาใจจดจ่ออยู่กับฐานต่าง ๆ ไปตามลำดับ จนถึงฐานที่ ๓ ใจก็นิ่งมาก รู้สึกว่า ตัวหายไปเลย แป๊บเดียวก็เห็นองค์พระเป็นสีขาว นวล ๆ เหมือนหลอดนีออน เข้ามาอยู่ในกลางท้อง เห็นท่านชัดมาก บนเศียรท่านมีดอกบัวตูม มีขมวด ผมเป็นเกลียว จุดที่สูงที่สุดของท่านอยู่เกือบถึงยอด อกของอาตมา เห็นแขนท่าน ตัวท่าน แต่มองไม่เห็น ขา แล้วในตัวท่านก็มีดวงสว่างนวล ๆ กลม ๆ เหมือนดวงจันทร์ย่อขนาดเท่ากับเหรียญ ๕ บาท อยู่ตรงกลางด้วย ตอนนั้นไม่รู้จะทำอย่างไร ได้แต่ มองเฉย ๆ ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกปีติ จนน้ำตาไหลอาบ แก้ม อาตมาร้องไห้สะอึกสะอื้น โดยไม่สนใจว่าคน ข้าง ๆ จะว่าอย่างไร เพราะตอนนั้นกำลังปลื้มมาก เป็นความปลื้มส่วนตัวที่บรรยายไม่ถูก แล้วองค์พระ ก็ค้างนิ่งอยู่ในท้องอย่างนั้น จนกระทั่งหมดเวลา “อาตมาเห็นองค์พระแบบครึ่งองค์ มีดวงสว่าง เท่าเหรียญ ๕ บาทอยู่ในกลางท้องทุกวัน แต่บาง éo วันดวงสว่างก็จะใหญ่ขึ้นเท่ากับจานรองแก้วกาแฟ จนกระทั่งวันที่ ๓๐ มีนาคม อาตมารู้สึกอยากเดิน ทำสมาธิ (เดินจงกรม) ก้าวเท้าไปก็เอาใจมาไว้ตรง กลางท้องไปด้วย ทำให้ใจสงบมาก จิตใจเบาสบาย อยู่ ๆ ก็เห็นพระสงฆ์ห่มจีวรสีเข้ม มีรูปร่างหน้าตา เหมือนอาตมา แต่ดูหนุ่มกว่า ผิวขาวสวยกว่า เป็น องค์เล็ก หน้าตักกว้างประมาณ ๑ คืบ นั่งสมาธิ ๆ ๆ อยู่ในท้อง แล้วก็มีดวงแก้วสว่างนวล ๆ อยู่ข้างใน อีกชั้นหนึ่ง พอนั่งสมาธิในช่วงค่ำ หลับตาไม่นานก็ เห็นภาพตัวเองแบบเดิมอีก พอมองไปนิ่ง ๆ เรื่อย ๆ ตรงกลางท้องก็สว่างมากขึ้น สว่างวาบ แล้วจีวรก็ เปลี่ยนเป็นสีทอง แป๊บเดียวก็กลายเป็นแก้วใส ๆ ไปทั้งตัว ตอนนั้นไม่คิดอะไรเลย เหมือนการรับรู้ ถูกปิดหมด ใจแน่วแน่มั่นคง ไม่วอกแวก พอมองไป กลางตัวก็เห็นดวงสว่าง มีรัศมีเป็นสีต่าง ๆ พุ่งขึ้น มาชัดเจนมาก แค่ทำแบบง่าย ๆ สบาย ๆ ทุกอย่าง ก็เกิดขึ้นเอง อาตมาเห็นแบบนี้จนถึงวันอุปสมบท ตลอดการประกอบพิธีกรรมใจสงบมาก แล้วตัวข้าง ในที่เป็นแก้วใส ๆ ก็ใสมากจนมองทะลุได้ และมี ดวงแก้วสว่างเหมือนดวงจันทร์ส่องแสงในกลางท้อง อีกชั้นหนึ่งด้วย แต่ตอนนี้ประสบการณ์ของอาตมา เปลี่ยนไปแล้ว จากที่เห็นตัวเองเป็นแก้วใส ๆ ได้กลาย เป็นองค์พระใส ๆ นวล ๆ ใหญ่เท่าพระธรรมกาย ประจำตัว มองท่านแล้วจะรู้สึกสบายใจ อาตมาเห็น ท่านแบบมองจากมุมสูง ชัดทั้งองค์ แม้ลืมตาแล้ว ก็ยังรู้สึกว่าท่านอยู่กับเราเสมอ” ชีวิตใหม่จากประสบการณ์ภายในที่พระภิกษุ ธรรมทายาทท่านค้นพบ ล้วนเกิดจากการนั่งสมาธิ หยุดใจ จนกระทั่งพบชีวิตใส ๆ ที่อยู่ภายใน ซึ่งไม่ว่า เราจะเป็นพระภิกษุหรือฆราวาสก็สามารถที่จะพบ ชีวิตใหม่ ชีวิตใส ๆ นี้ได้ดุจเดียวกัน หากเรากล้า ที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง ให้เวลาต่อการนั่งสมาธิ และไม่ท้อถอยต่ออุปสรรคของสมาธินานัปการ 50