การสร้างเครือข่ายคนดี วารสารอยู่ในบุญ ปี 2546 ฉบับที่ 9 เดือนกรกฎาคม หน้า 11
หน้าที่ 11 / 92

สรุปเนื้อหา

ชาติก็ไม่เคยสร้างบุญมากับพระสัมมาสัม พุทธเจ้า หรือผูกพันกันมามากพอ เมื่อ ทั้งสองฝ่ายมีเรื่องบาดหมางใจกันอีก แม้พระ พุทธองค์ทรงมาห้ามเองก็ห้ามไม่อยู่ เพราะ ความผูกพันมีน้อย เรื่องที่ เรื่องท ๒ คนงานทะเลาะ ก็ยาก เหมือนหิ่งห้อย แต่เมื่อไรที่บุญของ เรามากกว่านี้ สว่างเป็นดวงตะวันขึ้นมา จึงจะไปห้ามเขาอยู่ การที่เขาจะมีบุญมาก ขึ้นได้ ก็ต้องอาศัยเราไปทำหน้าที่กัลยาณมิตร ให้ การจะแก้ไขความพยาบาทของใคร ต่อใครได้ มีทางเดียวคือ เขาต้องเคยผูกพัน กัน เคารพเชื่อฟังเราข้ามภพ อีกเรื่องหนึ่ง ที่ ในการสร้างญาติธรรม ข้ามชาติ หรือเครือข่ายคนดีนั้น งานเราที่จะต้องทำ หลวงพ่อเจอมากับตัว เอง สมัยที่วัดของเรา เราต้องเอากำาลังบุญ ร่วมไปกับพระเดชพระคุณ กําลังสร้างโบสถ์ ผู้รับ เอาความเมตตาและความ หลวงพ่อธัมมชโย ก็คือ เ

หัวข้อประเด็น

- การสร้างเครือข่ายคนดี

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ชาติก็ไม่เคยสร้างบุญมากับพระสัมมาสัม พุทธเจ้า หรือผูกพันกันมามากพอ เมื่อ ทั้งสองฝ่ายมีเรื่องบาดหมางใจกันอีก แม้พระ พุทธองค์ทรงมาห้ามเองก็ห้ามไม่อยู่ เพราะ ความผูกพันมีน้อย เรื่องที่ เรื่องท ๒ คนงานทะเลาะ ก็ยาก เหมือนหิ่งห้อย แต่เมื่อไรที่บุญของ เรามากกว่านี้ สว่างเป็นดวงตะวันขึ้นมา จึงจะไปห้ามเขาอยู่ การที่เขาจะมีบุญมาก ขึ้นได้ ก็ต้องอาศัยเราไปทำหน้าที่กัลยาณมิตร ให้ การจะแก้ไขความพยาบาทของใคร ต่อใครได้ มีทางเดียวคือ เขาต้องเคยผูกพัน กัน เคารพเชื่อฟังเราข้ามภพ อีกเรื่องหนึ่ง ที่ ในการสร้างญาติธรรม ข้ามชาติ หรือเครือข่ายคนดีนั้น งานเราที่จะต้องทำ หลวงพ่อเจอมากับตัว เอง สมัยที่วัดของเรา เราต้องเอากำาลังบุญ ร่วมไปกับพระเดชพระคุณ กําลังสร้างโบสถ์ ผู้รับ เอาความเมตตาและความ หลวงพ่อธัมมชโย ก็คือ เหมาก่อสร้างรายหนึ่ง ปรารถนาดีของเรา ผูก การรื้อวัฏสงสาร และ เขาไม่ได้คัดคนงานมา ดี เข้ากับคนหมู่มากให้มาก หัวใจของการทำงานนี้ก็ เท่าที่ควร คนงานดื่ม ที่สุดเท่าที่จะมากได้ คือ การสร้างเครือข่าย เหล้าแล้ว ก็มาทะเลาะ คนดีให้มากที่สุดเท่าที่จะ ต่อหน้าต่อตา หลวงพ่อจึงเข้าไปไกล่เกลี่ย มากได้โดยมีหลักว่า ในการสร้างญาติธรรมหรือเครือข่าย หลวงพ่อก็คิดว่าห้ามอยู่แล้ว จึงเดินออกมา เพียงแค่หันหลังเท่านั้น เขากลับทะเลาะ คนดีนั้น เราต้องเอากำลังบุญ เอาความ เมตตาและความปรารถนาดีของเรา ผูกเข้า กับคนหมู่มากให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ กันอีก จากเหตุการณ์นี้ ก็ทําให้หลวงพ่อได้ ข้อคิดว่า ขนาดเราเป็นพระ ไปห้ามไปเตือน ยังไม่ฟัง นั่นแสดงว่า ๑) กำลังบุญของเรายังไม่พอ ๒) ความเคารพความเกรงใจของเขาที่มีต่อ เรา ยังมีไม่พอ คุณยายอาจารย์เคยบอกว่า คนที่จะ ไปห้ามไปเตือนใครได้นั้น ต้องมีบุญมากพอ สมควร ถ้าคนบุญน้อยจะห้ามหรือเตือนใครๆ ยิ่งมากเท่าไรก็จะเป็นประโยชน์ต่อการรื้อ สัตว์ขนสัตว์มากเท่านั้น ถ้าน้อยก็ไม่พอที่ จะให้สัตวโลกเลิกจองเวรต่อกัน เมื่อเข้าใจอย่างนี้แล้ว ขอให้พวกเรา ขยันมาช่วยกันสร้างเครือข่ายคนดีตั้งแต่ บัดนี้เป็นต้นไป ถ้าเป็นอย่างนี้ งานรื้อวัฏ สงสารในภายภาคหน้าของหมู่คณะเราคง จะง่ายขึ้น และใช้เวลาน้อยลง อยู่ ป E kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More