อานิสงส์ของการเป็นญาติแห่งพระศาสนา : หน้า 31/92

กราบไหว้ ท่านคือเนื้อนาบุญอันประเสริฐแก่ หมู่ญาติ โดยเฉพาะบิดามารดาผู้อนุโมทนา บุญการบวช ย่อมได้อานิสงส์ใหญ่ ในฐานะ ญาติแห่งพระศาสนา ซึ่งมีค่ายิ่งกว่าตำแหน่ง ของพระเจ้าจักรพรรดิเสียอีก ด้วยว่าพระเจ้าจักรพรรดิ ผู้มีรัตนะ ๗ ประการ ยังเทียบค่าไม่ได้กับพระรัตนตรัย อันได้แก่ พุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ และสังฆรัตนะ ซึ่งเป็นรัตนะล้ำค่าในโลก ไม่มีรัตนะใดยิ่งกว่า ดังนั้น การเป็นญาติแห่งพระศาสนา จึงเป็นทางมาแห่งมหากุศลอันไม่มีประมาณ เช่นเรื่องราวในสมัยหลังพุทธ- ปรินิพพาน เมื่อพระเจ้าอโศกมหาราช พระ มหากษัตริย์ผู้มีศรัทธาอย่างยิ่งในพระพุทธ ศาสนา โปรดให้สร้างพระสถูปเจดีย์ทั่ว ชมพูทวีป ๘๔,๐๐๐ องค์ เท่ากับจำนวน พระธรรมขันธ์ หลังจากสร้างเสร็จแล้ว ได้ กระทําการเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่ เป็น เวลานานถึง ๗ ปี ๗ เดือน ๗ วัน ตลอดระยะเวลาการเฉลิมฉลอง ทั่วทั้งเมืองตกแต่งประดับประดาอย่างวิจิตร งดงาม ด้วยดอกไม้ของหอมนานาชนิด และ ตามประทีปโคมไฟให้สว่างไสวทั้งกลางวัน กลางคืน ไม่เคยว่างเว้นจากเสียงความ รื่นเริงแห่งมหรสพ ผู้คนตั้งใจบำเพ็ญทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา เพื่อน้อมถวาย เป็นพุทธบูชามิได้ขาด พระเจ้าอโศกมหาราชทรงมีมหาปีติ อย่างยิ่ง กล่าวถามพระอรหันตเถระรูปหนึ่งว่า ท่านบำเพ็ญบุญมากถึงเพียงนี้ ได้ชื่อว่า เป็น ญาติในพระศาสนา แล้วหรือยัง พระเถระ กล่าวว่า “ขอเจริญพร มหาบพิตร การสร้าง มหากุศลในครั้งนี้ จัดว่าเป็นทานบดีเท่านั้น ยังไม่ถือเป็นญาติแห่งพระศาสนา” พระเจ้าอโศกมหาราชได้ฟังดังนั้น ทรงตกพระทัย และตรัสถามว่าต้องทําบุญ เท่าไหร่ ด้วยอะไร จึงจะถือได้ว่าเป็นญาติ แห่งพระศาสนา พระเถระตอบว่า ต้องเป็นผู้ อนุญาตให้กุลบุตรกุลธิดาได้บวช จึงนับเป็น ญาติแห่งพระศาสนาอย่างแท้จริง เมื่อฟัง ดังนั้นพระเจ้าอโศกมหาราชจึงมีพระราชา- นุญาตให้พระโอรส และพระธิดา อุปสมบท ในพระพุทธศาสนา ซึ่งต่อมาได้บรรลุธรรม เป็นพระอรหันต์ทั้งสองรูป เป็นกำลังสำคัญ ในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในยุคหลังพุทธ- ปรินิพพาน แม้เหตุการณ์แห่งความปีติ ของการ ได้บำเพ็ญมหากุศลอันยิ่งใหญ่ในอดีต จะ ล่วงเลยมานานนับพันปี แต่ความรู้สึกของ พระเจ้าจักรพรรดิผู้เกรียงไกรในบัดนั้น ไม่ แตกต่างจากความรู้สึกของบิดามารดา ผู้ อนุญาตให้สามเณรได้บวชในบัดนี้ ด้วยว่า ป ต ท่านทั้งสองเป็นผู้เข้าถึงความโชคดีที่ได้มา โดยยาก คำพูดสักล้านคำ คงไม่อาจแทน ความรู้สึกภาคภูมิใจได้หมดสิ้น เมื่อได้เห็น สามเณรลูกชายเป็นผู้ “ได้โอกาส” แห่ง ความสุขที่แท้จริง คือ อริยทรัพย์อันประเสริฐ ซึ่งคฤหัสถ์ผู้ครองเรือนยากจะกระทำให้บริสุทธิ์ บริบูรณ์ได้โดยง่าย บนหนทางชีวิต บนหนทางชีวิต ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะเลือก เดินและการตัดสินใจเลือกใช้ชีวิตบนเส้นทาง ธรรมตั้งแต่วัยเยาว์นั้น นับเป็นสิ่งที่กระทำได้ อยู่ไฟ()