วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๑ - กสิณและการเพิกกสิณ
…ังนี้ไป ย่อมเพิกกสิณได้” ก็แลเมื่อเพิก หา
ใช่ม้วนเอาเหมือนม้วนเสื่อลำแพนไม่ หาใช่ยกเอาเหมือนยกขนมจา
กะทะไม่ เป็นแต่ไม่คิดถึง ไม่ทำในในถึง ไม่พิจารณาถึง กสิณนั้น
เสีย เท่านั้น และเมื่อไม่คิดถึง ไม่ทำในใจ…
บทที่กล่าวถึงการทำใจเกี่ยวกับกสิณรูปและการเพิกกสิณ โดยผู้ปฏิบัติจะต้องไม่คิดถึงหรือพิจารณาถึงกสิณนั้น แต่สำนึกถึงอากาศแทน เพื่อให้เกิดความสงบใจ บทนี้ยังได้อธิบายความหมายของคำว่า 'กสิญคุฆาฏิมากาล' ว่าเ