คาถาธรรมบทภาค๑-๘ : หน้า 63/80

คาถาธรรTTEEMAO=2 นิธีว๋ว ปวตฺตาร์ นิคฺคยฺหวาที เมธาวี ตาทิสํ ภชมานสุส (bm) นํ ปสฺเส วชฺชทสฺสินํ ตาทิสํ ปณฺฑิต ภเช เสยฺโย โหติ น ปาปิโย บุคคลพึงเห็นผู้มีปัญญาใด ซึ่งเป็นผู้กล่าวนิคคหะ ชี้โทษ ว่าเป็น เหมือนผู้บอกขุมทรัพย์ให้, พึงคบผู้มีปัญญาเช่นนั้น ซึ่งเป็นบัณฑิต, (เพราะว่า) เมื่อคบท่านผู้เช่นนั้น มีแต่คุณอย่างประเสริฐ ไม่มีโทษที่ลามก. ๒. เรื่องภิกษุอัสสชิและปุนัพพสุกะ [๖๐] โอวเทยุยานุสาเสยฺย สต์ หิ โส ปิโย โหติ อสพภา จ นิวารเย อสต์ โหติ อปฺปิโย. ผู้ใดจึงว่ากล่าว จึงสอน และพึ่งห้ามจากธรรมของ อสัตบุรุษ ผู้นั้นแล ย่อมเป็นที่รักของสัตบุรุษทั้งหลาย, ไม่เป็นที่รักของพวกอสัตบุรุษ ๓. เรื่องพระฉันนเถระ [59] น ภเช ปาปเก มิตฺเต น ภเช ปุริสาธเม ภเชถ มิตฺเต กลยาเณ ภเชถ ปุริสุตฺตเม. บุคคลไม่ควรคบปาปมิตร ไม่ควรคบบุรุษต่ำช้า ควรคบกัลยาณมิตร ควรคบบุรุษสูงสุด