การเดินธุดงค์และการต้อนรับจากชาวบ้าน
…ึ่งเล่าว่า
“ยังจำความรู้สึกตอนที่น้ำขันแรกรดลงบน
หลังเท้าได้ รู้สึกขนลุกซูซันไปทั้งตัว ไม่คิดเลยว่า
ญาติโยมจะให้ความสําคัญกับพระสงฆ์ถึงขนาดนี้
ตอนนั้นความเหนื่อยความร้อนหายไปจนหมด มีแต่
ความปลื้มใจ เป็นช่…
ยังคงก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างไม่ย่อท้อ จากจีวรเปียก จนจีวรแห้ง รู้สึกสุขใจในทุกย่างก้าว ครั้นพอเลย ช่วงบ่ายย่างพลบค่ำ อากาศกลับเย็นลงมากราวกับ ฤดูหนาว แต่พระธรรมทายาททุกรูปต่างเดินธุดงค์ ด้วยความเป็นระ