ความรู้สึกในวันบวช : หน้า 83/120

ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้าก็ภาวนาว่า “ไม่ร้อง ไม่ร้อง” ตลอดเวลา แต่ก็ไม่ เฉพาะผมกับคุณแม่เท่านั้น ที่เป็นเช่นนี้ คนข้าง ๆ เขาก็เป็น เหมือนกัน เรียกว่า ระงมทั้งวิหารเลยครับ คนละภาคของประเทศเลย เพื่อนคนนี้ เมื่อก่อนที่เรียนอยู่ด้วยกันก็ยังพอ จะตักเตือนบอกกล่าวกันได้เมื่อยามที่ ทำไม่ถูกไม่ต้อง แต่บัดนี้แยกกันอยู่ แล้วจะติดต่อกันก็ลำบาก ทําให้ไม่ค่อย จะได้ทราบข่าวคราวจากกันและกัน การดำเนินชีวิตก็เลยเปลี่ยนไปจากเมื่อ ก่อน ซึ่งก็ค่อนข้างจะเสเพล เพราะการ เข้ามาเรียนในเมืองหลวงนั้น โอกาส ที่จะถูกครอบงำาโดยสิ่งต่าง ๆ มีมาก ถ้าหากไม่ควบคุมตนเองหรือมีคน คอยตักเตือนก็ย่อมต้องเสียคนแน่นอน เราเองอยากจะให้เพื่อนคนนี้ได้มา งานบวชคราวนี้เหลือเกิน จะได้เห็นภาพ ของเพื่อนรักที่กำลังก้าวเข้าสู่เส้นทาง แห่งความสงบ ซึ่งองค์สมเด็จพระสัมมา สัมพุทธเจ้าได้ทรงบุกเบิกเอาไว้ และบาง ทีอาจจะทำให้เพื่อนได้คิดย้อนทบทวน ถึงตนเองบ้าง ถึงการดำเนินชีวิตที่แล้ว ๆ มา จะได้กลับตัวกลับใจเสียใหม่ - พฤษภาคม ๒๕๒๔ นํ้าตาแห่งความปิติ วันนี้เป็นวันที่เหล่าธรรมทายาท ทุกคนต่างรอคอยกัน หลังจากที่อดทน และตื่นเต้นไม่ได้ เมื่อถึงวันบวชจริง ๆ คือวันนี้ยิ่งใจเต้นใหญ่เลย แต่ก็ได้ “สัมมา อะระหัง” นี่แหละครับช่วยไว้ และช่วยได้แยะด้วย ญาติโยมที่มาวัน นี้ผมไม่กล้ามองเลย เดินมองถนน อย่างเดียว กลัวว่ามองไปมองมา เดี๋ยว คนโน้นก็รู้จัก คนนี้ก็รู้จัก จะทำให้ จิตใจไม่นิ่งอีก บุญก็จะได้น้อย เลยไม่ มองญาติโยมเลย ยิ่งเมื่อถึงช่วงสำคัญ ที่สุดก็คือ มอบผ้าไตร ตอนนี้ผมรู้ว่า คุณแม่ท่านเป็นคนมามอบให้ผม และ รู้ว่าท่านร้องไห้ด้วย แต่ผมก็ไม่กล้า ที่จะมองดูท่าน ไม่ใช่ว่ากลัวนะครับ แต่ขนาดหลับตาผมเองยังน้ำตานองหน้า ไม่รู้ว่ามันมาจากไหน ทั้ง ๆ เลย ที่ก่อนหน้าก็ภาวนาว่า “ไม่ร้อง ไม่ร้อง” ตลอดเวลา แต่ก็ไม่เฉพาะ ผมกับคุณแม่เท่านั้นที่เป็นเช่นนี้ คน ข้าง ๆ เขาก็เป็นเหมือนกัน เรียกว่า ระงมทั้งวิหารเลยครับ ผมก็คงจะมี กันมาอย่างชนิดที่เรียกว่าเต็มทน ความรู้สึกที่ประทับใจมากที่สุดตรง เหมือนกัน เป็นเวลา ๑ เดือนเต็ม ๆ ความยากลำาบากต่างๆ ในการ ฝึกที่ผ่านมานั้นเป็นเช่นไรผมไม่ขอ กล่าวถึง เพราะทุกคนต่างก็คงทราบดี อยู่แล้ว ถ้าหากว่าอยู่อบรมกันมาจนถึง วันนี้ ธรรม- สำหรับวันนี้นั้น นับว่าเป็นวันที่ผม ได้ทำสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต ทายาททุกคนรวมทั้งผมเองได้มีโอกาส เข้าร่วมพิธีบรรพชาในครั้งนี้ ต่างมี ความปลื้มปีติอย่างชนิดที่ไม่ทราบ จะหาคำพูดใด ๆ มาเปรียบเทียบ หรือ เขียนออกมาเป็นตัวหนังสือได้ ถึงจะทำ ได้ก็คงไม่เท่ากับที่อยู่ภายในใจของตน เอง ขนาดวันที่ไปซ้อมก็ยังอดที่จะดีใจ นี่แหละครับ - พฤษภาคม ๒๕๒๙ เพิ่มออกบิณฑบาต สำหรับวันนี้เป็นวันแรกที่ได้เริ่ม ใช้ชีวิตภายใต้ผ้ากาสาวพัสตร์ รู้สึก แปลก ๆ กับตัวเองเหมือนกัน ตอนแรก คิดว่า การเข้ามาเป็นพระหรือเณร นั้นคงไม่ยากอะไรเลย แต่ที่ไหนได้ พอได้เข้ามาใช้ชีวิตอย่างนี้เข้าบ้าง ทำให้ รู้เลยว่า ไม่ง่ายเลย แถมยังยากยิ่งกว่า อะไรเสียอีก เพียงแค่วันแรกก็รู้แล้วว่า เป็นอย่างไร อย่างวันนี้ออกบิณฑบาตกัน วันแรก ขบวนก็ยาวเรียว เป็นกิโลเลยที ว่าได้ คิดว่ายังไงซะวันนี้คงจะได้ฉัน Kalyanamitra.org ๗๗