บรรยากาศการใส่บาตรพระธุดงค์ : หน้า 47/96

ใหม่ด้วยการออกเดินบิณฑบาต ญาติโยมในหมู่บ้าน พากันตื่นแต่เช้ามืดเพื่อเตรียมหุงหาอาหาร ควันไฟ หุงต้มลอยผ่านหลังคาจากไป ได้กลิ่นข้าวปากหม้อ ใหม่ ๆ อุ่น ๆ หอมจรุงมาแต่ไกล อากาศเย็นสบาย คุณตา คุณยาย จูงมือหลานตัวเล็ก ๆ ออกมานั่ง รอใส่บาตรพระอยู่หน้าบ้าน ท่านกำนันบอกกับเราว่า วันนี้เป็นวันที่มีชาวบ้านมารอตักบาตรมากที่สุดตั้งแต่ เคยเห็นมา เรียกว่าเกือบทุกหลังคาเรือนก็ว่าได้ เพราะไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าจะมีพระธุดงค์มารับ บาตรนับร้อยรูป พอเห็นพระธุดงค์เดินแถวมานับร้อยรูปตั้งแต่ โค้งถนน ชาวบ้านต่างชี้ชวนกันดูด้วยความดีใจ บ้าง ตะโกนเรียกเพื่อนบ้านให้ออกมาดู ชวนให้มาใส่บาตร ด้วยกัน รอยยิ้มและแววตาเปี่ยมปีติของชาวบ้าน นั้นยากจะลืมเลือน ท่านผู้เฒ่าหลายคนถึงกับกลั้น น้ำตาไว้ไม่อยู่ คุณยายคนหนึ่งบอกว่าตั้งแต่เกิดมา จนอายุ < ๔๐ แล้ว ยังไม่เคยเห็นพระธุดงค์มากขนาด นี้มาก่อนในชีวิต ต่อให้ตายก็นอนตายตาหลับ เช้านี้กำนันเชิญชวนว่า บ้านไหนมีรถกระบะ ให้มาช่วยกันขนอาหารบิณฑบาต ปรากฏว่าพระ ธรรมทายาทได้ภัตตาหารมากถึง ๓ คันรถ เพราะ ศรัทธาญาติโยมหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย พอใส่บาตร เสร็จชาวบ้านก็ตามไปอุปัฏฐากพระถึงที่วัด มาช่วย กันคัดแยกภัตตาหาร และช่วยกันประเคนภัตตาหาร ด้วยความอิ่มบุญ นับว่าการเดินธุดงค์ในครั้งนี้ ทำให้ ญาติโยมรักพระพุทธศาสนามากขึ้น ทำให้ศรัทธา ที่เริ่มจะซบเซา วัดวาอารามที่เริ่ม เริ่มจะร้าง กลับ กลับฟินคน ความสว่างไสว มีกำลังใจสืบต่ออายุพระพุทธศาสนา ให้รุ่งเรืองยาวนาน ช่วงบ่าย พระธรรมทายาทได้ชักชวนญาติโยม ทุกคนทั้งเด็กและผู้ใหญ่ให้มาร่วมกันพัฒนาวัด ทำความสะอาดเสนาสนะต่าง ๆ พอมาเห็นสภาพ วัดที่ขาดการพัฒนามายาวนาน พระธุดงค์ทุกรูป คิดเหมือนกันว่า รู้สึกหวงแหนวัด เป็นห่วงวัด เข้าใจ ว่าทำไมพระเดชพระคุณหลวงพ่อถึงอยากให้มา