ข้อความต้นฉบับในหน้า
ปาฐกถาธรรม
หลวงพ่อทัตตชีโว
ฝ่ายวิชาการ
อาศรมบัณฑิต : ถอดความ
(ต่อจากฉบับที่แล้ว)
หมวดที่ ๒ โภชนปฏิสังยุต
ข้อ ๔
“ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า
เราจักรับบิณฑบาตแต่พอเสมอขอบปาก
มาตร
การรับบิณฑบาตจนล้นขอบปาก
บาตรขึ้นมา ถือเป็นกิริยาส่อความโลภ
อย่างหนึ่ง ไม่งามเลย ท่านห้ามไว้
ยกเว้นของบางอย่างห่อด้วยใบตอง
ใส่ลงในบาตรแล้วปลายห่อยังพ้น
ขอบปากบาตรขึ้นมา อย่างนี้ไม่ถือ
ว่าล้นบาตร เมื่อรับบาตรแล้วจะถ่าย
เสียเพื่อรับอีกตามศรัทธาของญาติ
โยม ก็ไม่ห้าม
ความจริงบาตรใบหนึ่ง ถ้าโยม
เอาข้าวเอากับมาตักใส่ถึงเต็มบาตร
นั้น พระรูปเดียวทำยังไง ๆ ก็ฉันไม่
หมด แต่บางครั้งเราก็พบว่าพระภิกษุ
บางรูปรับบาตรเต็มแล้วก็ถ่ายบาตร
ลงในถัง แล้วรับบาตรต่อไปอีก คนที่
ไม่เข้าใจก็นึกตำหนิว่า “เอ๊ะ พระองค์
นี้โลก
"
จริง ๆ แล้วท่านไม่ได้โลภ แต่ใน
บางภาวะเป็นเรื่องที่จำเป็นต้องทำ
อาทิเช่น
กรณีที่ ๑. พระบางรูปในกรุงเทพฯ
รับลูกศิษย์ไว้อยู่ด้วยปีละ ๒-๓ คนก็
พวกญาติ ลูก ๆ หลาน ๆ ที่อยู่ต่าง
จังหวัดนั่นแหละ เข้ามาเรียนหนังสือแล้ว
ไม่มีที่พัก ก็มาขออาศัยหลวงพ่อ หลวงพี่
หลวงน้า ท่านเมตตาเลี้ยงดูไว้ตาม
อัตภาพ แล้วก็ได้อาศัยใช้เด็ก ๆ พวกนี้
เช็ดกุฏิ กวาดวัด ปฏิบัติพระกันไป เพราะ
ฉะนั้นกรณีอย่างนี้ท่านอาจจะรับบาตร
ถึง ๒ บาตร ๓ บาตร ก็อย่าไปตำหนิ
ท่านเลย
ก
กรณีที่ ๒. ท่านอาจไม่มีลูกศิษย์
ลูกหาให้ต้องเลี้ยงดู ไม่ต้องการอาหาร
มาก แต่ในวันนักขัตฤกษ์ต่าง ๆ เช่น
วันปีใหม่ วันสงกรานต์ คนส่วนมาก
นิยมตักบาตร จึงเป็นเหตุจำยอมให้ต้อง
รับบาตร ถ่ายบาตรหลายครั้ง ถ้ากำหนด
เอาแค่บาตรเดียว รับรองว่าเดินห่างวัด
ไม่ถึง ๑๐๐ เมตรก็เต็มบาตรแล้ว จะ
กลับเสียตอนนั้นก็ไม่เหมาะเพราะ
ญาติโยมที่เคยตักบาตรประจำชะเง้อ
คอยาวอยู่โน่น ขึ้นไปไม่ถึงพรุ่งนี้โดน
บ่นแน่ ก็เลยต้องไปให้ถึงบ้านโยม ตกลง
งวดนั้นเลยต้องถ่ายบาตรหลายบาตร
ลูกศิษย์แบกถังตามหลังหนักไหล่แทบ
ทรุด กรณีอย่างนี้ก็อย่าว่ากัน เป็น
เรื่องของการรักษาศรัทธาญาติโยม
Kalyanamitra.org
alt