การรับบิณฑบาต วารสารกัลยาณมิตร ปี 2529 ฉบับที่ 9 หน้า 81
หน้าที่ 81 / 138

สรุปเนื้อหา

(ต่อจากฉบับที่แล้ว) หมวดที่ ๒ โภชนปฏิสังยุต ข้อ ๔ “ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราจักรับบิณฑบาตแต่พอเสมอขอบปาก มาตร การรับบิณฑบาตจนล้นขอบปาก บาตรขึ้นมา ถือเป็นกิริยาส่อความโลภ อย่างหนึ่ง ไม่งามเลย ท่านห้ามไว้ ยกเว้นของบางอย่างห่อด้วยใบตอง ใส่ลงในบาตรแล้วปลายห่อยังพ้น ขอบปากบาตรขึ้นมา อย่างนี้ไม่ถือ ว่าล้นบาตร เมื่อรับบาตรแล้วจะถ่าย เสียเพื่อรับอีกตามศรัทธาของญาติ โยม ก็ไม่ห้าม ความจริงบาตรใบหนึ่ง ถ้าโยม เอาข้าวเอากับมาตักใส่ถึงเต็มบาตร นั้น พระรูปเดียวทำยังไง ๆ ก็ฉันไม่ หมด แต่บางครั้งเราก็พบว่าพระภิกษุ บางรูปรับบาตรเต็มแล้วก็ถ่ายบาตร ลงในถัง แล้วรับบาตรต่อไปอีก คนที่ ไม่เข้าใจก็นึกตำหนิว่า “เอ๊ะ พระองค์ นี้โลก " จริง ๆ แล้วท่านไม่ได้โลภ แต่ใน บางภาวะเป็นเรื่องที่จำเป็นต้องทำ อาทิเช่น กรณีที่ ๑.

หัวข้อประเด็น

- การรับบิณฑบาต

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ปาฐกถาธรรม หลวงพ่อทัตตชีโว ฝ่ายวิชาการ อาศรมบัณฑิต : ถอดความ (ต่อจากฉบับที่แล้ว) หมวดที่ ๒ โภชนปฏิสังยุต ข้อ ๔ “ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราจักรับบิณฑบาตแต่พอเสมอขอบปาก มาตร การรับบิณฑบาตจนล้นขอบปาก บาตรขึ้นมา ถือเป็นกิริยาส่อความโลภ อย่างหนึ่ง ไม่งามเลย ท่านห้ามไว้ ยกเว้นของบางอย่างห่อด้วยใบตอง ใส่ลงในบาตรแล้วปลายห่อยังพ้น ขอบปากบาตรขึ้นมา อย่างนี้ไม่ถือ ว่าล้นบาตร เมื่อรับบาตรแล้วจะถ่าย เสียเพื่อรับอีกตามศรัทธาของญาติ โยม ก็ไม่ห้าม ความจริงบาตรใบหนึ่ง ถ้าโยม เอาข้าวเอากับมาตักใส่ถึงเต็มบาตร นั้น พระรูปเดียวทำยังไง ๆ ก็ฉันไม่ หมด แต่บางครั้งเราก็พบว่าพระภิกษุ บางรูปรับบาตรเต็มแล้วก็ถ่ายบาตร ลงในถัง แล้วรับบาตรต่อไปอีก คนที่ ไม่เข้าใจก็นึกตำหนิว่า “เอ๊ะ พระองค์ นี้โลก " จริง ๆ แล้วท่านไม่ได้โลภ แต่ใน บางภาวะเป็นเรื่องที่จำเป็นต้องทำ อาทิเช่น กรณีที่ ๑. พระบางรูปในกรุงเทพฯ รับลูกศิษย์ไว้อยู่ด้วยปีละ ๒-๓ คนก็ พวกญาติ ลูก ๆ หลาน ๆ ที่อยู่ต่าง จังหวัดนั่นแหละ เข้ามาเรียนหนังสือแล้ว ไม่มีที่พัก ก็มาขออาศัยหลวงพ่อ หลวงพี่ หลวงน้า ท่านเมตตาเลี้ยงดูไว้ตาม อัตภาพ แล้วก็ได้อาศัยใช้เด็ก ๆ พวกนี้ เช็ดกุฏิ กวาดวัด ปฏิบัติพระกันไป เพราะ ฉะนั้นกรณีอย่างนี้ท่านอาจจะรับบาตร ถึง ๒ บาตร ๓ บาตร ก็อย่าไปตำหนิ ท่านเลย ก กรณีที่ ๒. ท่านอาจไม่มีลูกศิษย์ ลูกหาให้ต้องเลี้ยงดู ไม่ต้องการอาหาร มาก แต่ในวันนักขัตฤกษ์ต่าง ๆ เช่น วันปีใหม่ วันสงกรานต์ คนส่วนมาก นิยมตักบาตร จึงเป็นเหตุจำยอมให้ต้อง รับบาตร ถ่ายบาตรหลายครั้ง ถ้ากำหนด เอาแค่บาตรเดียว รับรองว่าเดินห่างวัด ไม่ถึง ๑๐๐ เมตรก็เต็มบาตรแล้ว จะ กลับเสียตอนนั้นก็ไม่เหมาะเพราะ ญาติโยมที่เคยตักบาตรประจำชะเง้อ คอยาวอยู่โน่น ขึ้นไปไม่ถึงพรุ่งนี้โดน บ่นแน่ ก็เลยต้องไปให้ถึงบ้านโยม ตกลง งวดนั้นเลยต้องถ่ายบาตรหลายบาตร ลูกศิษย์แบกถังตามหลังหนักไหล่แทบ ทรุด กรณีอย่างนี้ก็อย่าว่ากัน เป็น เรื่องของการรักษาศรัทธาญาติโยม Kalyanamitra.org alt
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More