ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 346 / 744

ธรรมะเพื่อประช สารธรรม ของชีวิต ๗๒ กระนั้นก็ยังมีเจ้าลัทธิ หรือผู้ตั้งตนเป็นศาสดาต่างๆ จํานวนมาก เกิดขึ้นในโลก เพื่อจะได้เป็นที่พึ่งทางใจให้กับผู้ต้องการแสวงหา ทางหลุดพ้น ส่วนแนวคำสอนนั้นก็แตกต่างกันไ

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของการแสวงหาหนทางพ้นทุกข์ในพระพุทธศาสนา โดยมีเจ้าลัทธิต่างๆ ที่เกิดขึ้นมีทั้งที่ถูกต้องและผิด พระพุทธเจ้าได้ทรงชี้แนะแนวทางไปสู่การหลุดพ้นจากกิเลส ซึ่งจะนำไปสู่ความสุขอันแท้จริง

ธรรมะเพื่อประช สารธรรม ของชีวิต ซึ่งเป็นนักบวชนอกศาสนา ได้รับการสอนที่ผิดๆ ว่า การไว้เล็บ ยาว ผมยาว โดยไม่ต้องตัดเลยตลอดชีวิตนั่นแหละดี ยิ่งยาว มากแสดงว่าไม่ติดอะไร ก็จะทำให้กิเลสหลุดร่อนออกไปได้มาก เ

ในบทสนทนาระหว่างทีฆนขะและพระพุทธองค์ เกี่ยวกับความเห็นที่ว่าสิ่งทั้งปวงไม่ควรแก่เรา พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงสอนว่าความเห็นต่างๆ เป็นเหตุให้เกิดการยึดมั่นถือมั่น โดยการปล่อยวางจะช่วยให้สัตว์หลุดพ้นจากภพสา

ธรรมะเพื่อประช สารธรรม ของชีวิต ๗๔ พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสต่อไปว่า “อัคคิเวสสนะ บรรดาความเห็นนั้น ความเห็นของสมณพราหมณ์ผู้มีความเห็นว่า สิ่งทั้งปวงไม่ควรแก่เรา วิญญูชนย่อมเห็นตระหนักว่า ถ้าเราจะ ยึด

พระผู้มีพระภาคได้ตรัสว่าสิ่งที่ไม่ควรแก่เราคือการยึดมั่นในทิฏฐิ ซึ่งเป็นต้นเหตุของการทะเลาะวิวาท การพิจารณาเห็นโทษของการมีความเห็นที่แตกต่างกันนั้นสามารถช่วยหลีกเลี่ยงปัญหาได้ พระองค์ยังตรัสถึงการเข้า

ธรรมะเพื่อประช สารธรรม ของชีวิต ๗๕ และไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงแล้วย่อมละความพอใจในสังขารร่างกาย เวทนา ๓ อย่างนี้ คือ สุขเวทนา ทุกขเวทนา อทุกขม สุขเวทนา เวทนาเหล่านั้นเกิดขึ้นเพราะจิตเป็นปัจจัยปรุงแต่ง เป

ในบทนี้พูดถึงการปล่อยวางจากการยึดมั่นถือมั่น การเข้าใจธรรมะที่พระพุทธองค์ได้เทศนาเกี่ยวกับสุขเวทนา ทุกขเวทนา และอทุกขมสุขเวทนา ผู้มีจิตหลุดพ้นไม่วิวาทกับใคร และไม่ติดข้องในอาสวกิเลส การหยุดนิ่งและปล่อ

ธรรมะเพื่อประช สารธรรม ของชีวิต สามารถเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตของตัวเอง ให้พัฒนาขึ้นมาจาก สามัญชนคนธรรมดามาเป็นพระอริยเจ้าได้ หรือบางท่านเป็นประเภทนัตถิกทิฏฐิ มีความเห็นว่าบุญ ไม่มี บาปไม่มี โลกนี้ โลกหน้

ข้อความนี้เน้นถึงความสำคัญของการเข้าใจและปฏิบัติตามหลักธรรม เพื่อพัฒนาชีวิตจากสามัญชนเป็นพระอริยเจ้า โดยการศึกษาธรรมะและการฝึกฝนใจเป็นสิ่งจำเป็นในการสร้างโอกาสที่ดีในชีวิต หลีกเลี่ยงความเข้าใจผิดและสร

Bะเพื่อประช เส้นทางที่เลือกเดิน ៨០ เราเกิดมาเป็นคนเหมือนกัน แต่มีบางสิ่งบางอย่างที่ แตกต่างกันราวฟ้ากับดิน เช่นสติปัญญา ความรู้ความสามารถ ชีวิตความเป็นอยู่ อุปนิสัยใจคอ เพราะได้รับการหล่อหลอมมา ต่างกั

บทความนี้กล่าวถึงความแตกต่างของมนุษย์ที่เกิดจากกรรมและการศึกษา ธรรมกาย รวมถึงแนวทางปฏิบัติธรรมที่สามารถนำไปสู่การรู้เห็นความจริงของชีวิตและการพ้นทุกข์ได้ พระพุทธศาสนาได้ให้ความสำคัญกับการเข้าใจกรรมและ

ธรรมะเพื่อประช เส้นทางที่เลือกเดิน ៨១ มีกรรมเป็นกําเนิด มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย กรรมย่อมจําแนกสัตว์ทั้งหลายให้เลวและประณีตได้” ทุกชีวิตที่เกิดมาในโลกนี้ บางคนเป็นคนปกติมีอาการ ครบ

ทุกชีวิตมีกรรมที่กำหนดถึงความเป็นไปของตน บางคนมีร่างกายและจิตใจสมบูรณ์ ขณะที่บางคนมีอุปสรรคในชีวิต ความอยากมีความสุขและความสำเร็จนั้นเป็นไปตามการเรียนรู้ธรรมะและคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งเปิดเผย

ธรรมะเพื่อประช เส้นทางที่เลือกเดิน ๘๓ เป็นมนุษย์ ไม่ว่าจะเกิดในที่แห่งหนตำบลใด เขาก็จะเป็นคน มีอายุสั้น ส่วนใครก็ตาม จะเป็นหญิงหรือชาย ไม่เบียดเบียนสัตว์ ไม่ฆ่าสัตว์ เว้นขาดจากปาณาติบาต เป็นผู้วางศาสต

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของการไม่เบียดเบียนสัตว์และการให้ทานแก่ผู้อื่น เมื่อตายไปจะส่งผลต่อการเกิดใหม่ เป็นการบรรยายว่า ผู้ที่ทำความดีจะได้รับผลที่ดีในชีวิต และบุคคลที่มีจิตใจดี จะมีการเกิดในสถานที่ดีใน

ธรรมะเพื่อประช เส้นทางที่เลือกเดิน ៨៤ ตระหนี่หวงแหนทรัพย์ เห็นสิ่งใดที่จะเป็นประโยชน์เกื้อกูลต่อโลก ต่อผู้ทรงศีลผู้มีกัลยาณศีลกัลยาณธรรม ได้ถวายปัจจัยตาม สมควรแก่สมณะ เพื่ออนุเคราะห์ต่อการประพฤติปฏิบั

ข้อความนี้พูดถึงหลักธรรมที่ถือว่าการให้และการเคารพผู้อื่นเป็นสิ่งสำคัญในการเสริมสร้างความมั่งคั่งและนำไปสู่นาคตที่ดี อธิบายถึงผลของการให้และการเคารพต่อชีวิตในโลกหน้าและการเกิดใหม่เพื่อเป็นคนที่มีโภคทร

ธรรมะเพื่อประช ผู้กลัวตาย และไม่กลัวตาย ៨៩ ในสังสารวัฏมีภัยอเนกประการ ภัยที่น่าหวาดกลัวที่สุด คือ ภัยจากอบายภูมิ ภพของอบายนั้น เป็นภพที่เสวยแต่ความทุกข์ อันแสนทรมาน เมื่อพลัดตกไปในอบายภูมิแล้ว กว่าจะก

ในสังสารวัฏมีภัยมากมาย โดยเฉพาะภัยจากอบายภูมิที่เสวยความทุกข์ ดังนั้นการใช้ชีวิตที่มีคุณค่าโดยการสั่งสมบุญจึงเป็นสิ่งสำคัญ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า ชีวิตที่มีความเพียรนั้นประเสริฐกว่าแม้จะมีเพียงวัน

ธรรมะเพื่อประช ผู้กลัวตาย และไม่กลัวตาย ៩០ เปล่าจากคุณงามความดี ส่วนผู้ที่ปรารภความเพียรมั่นคง คือ คนที่ไม่ประมาทในการใช้ชีวิตนั่นเอง ผู้ไม่ประมาทในปัจฉิม- โอวาทของพระบรมศาสดา คือ ผู้ทำประโยชน์ตนและปร

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของการใช้ชีวิตอย่างไม่ประมาทเพื่อเก็บเกี่ยวบุญบารมี โดยเน้นที่การทำประโยชน์ทั้งต่อตนเองและผู้อื่น การปฏิบัติธรรมและเส้นทางการสร้างบารมี รวมถึงคำสอนของพระบรมศาสดาที่สอนให้เห็

ธรรมะเพื่อประช ผู้กลัวตาย และไม่กลัวตาย ៩១ ตนเองว่า “ข้าแต่ท่านพระโคดมผู้เจริญ ข้าพเจ้ามีความเห็นว่า สัตว์ที่เกิดมาแล้ว ที่ชื่อว่าผู้ไม่หวาดกลัวไม่สะดุ้งต่อความตาย นั้นไม่มีในโลกนี้ แล้วพระองค์มีความเ

ในบทสนทนานี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าแสดงถึงความแตกต่างระหว่างสัตว์ที่กลัวตายและไม่กลัวตาย ผู้ที่กลัวมักไม่มีเป้าหมายในชีวิตและยึดมั่นในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ซึ่งทำให้มีความกังวลเมื่อใกล้ตาย ในขณะที่บาง

ธรรมะเพื่อประช ผู้กลัวตายและไม่กลัวตาย ៩២ ของตัวเองทุกวิถีทาง เมื่อเจ็บไข้ได้ป่วย ไม่มีทางที่จะรักษาแก้ไขได้ ก็บังเกิดความวิตกกังวลว่า ร่างกายที่สวยสดงดงาม น่ารัก น่าอาลัยของเรา จะจากไปแล้ว ทุกข์โทมนั

ในบทนี้พูดถึงความวิตกกังวลที่เกิดจากความกลัวความตายของผู้ที่ไม่ใส่ใจในการทำความดีและบุญกรรม เมื่อร่างกายเกิดการเจ็บป่วย หรือต้องเผชิญกับวาระสุดท้ายในชีวิต ความวิตกกังวลจะเกิดขึ้นจนทำให้รู้สึกทุกข์ทรมา

ธรรมะเพื่อประช ผู้กลัวตาย และไม่กลัวตาย ๕๓ เวลาใกล้ตายจึงเกิดความวิตกกังวลว่าตัวเราเมื่อยังสดใสแข็งแรง ก็ไม่สนใจศึกษาหลักธรรมให้เข้าใจ ซึ่งบัดนี้หมดโอกาสเสียแล้ว ความสงสัยมืดมนในใจยังมีอยู่มาก อีกทั้ง

เมื่อใกล้ตาย มีความวิตกกังวลเกี่ยวกับชีวิตซึ่งเป็นเรื่องธรรมดา แต่ผู้ที่ไม่กลัวความตายจะมีความเข้าใจในธรรมะและเห็นคุณค่าในชีวิต จึงไม่หวาดหวั่น อีกทั้งยังหมั่นสร้างคุณงามความดีและปฏิบัติธรรมอย่างสม่ำเ

ธรรมะเพื่อประช ผู้กลัวตาย และไม่กลัวตาย ៩៤ คนอีกพวกหนึ่ง เห็นชีวิตเป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็น อนัตตา จึงพากเพียร ทำความดีทั้งทางกาย วาจา และใจ ตั้งแต่ปฐมวัย พิจารณาเห็นความตายอยู่ทุกอิริยาบถ ด้วยก

ในบทความนี้พูดถึงวิธีที่คนบางกลุ่มมองชีวิตว่าเป็นสิ่งไม่เที่ยงและพยายามทำความดีผ่านกาย วาจา และใจ โดยมีการเจริญมรณานุสติอย่างสม่ำเสมอ เพื่อไม่ให้เกิดความกลัวต่อความตาย พราหมณ์ชานุโสณีได้รับพระธรรมเทศน

ธรรมะเพื่อประช ผู้กลัวตาย และไม่กลัวตาย ៩៥ ชีวิตของโมฆบุรุษ จะดำรงอยู่อย่างผู้แพ้ คือพ่ายแพ้ต่ออำนาจ อาสวกิเลส เป็นชีวิตที่หวาดหวั่นอยู่เป็นนิตย์ และจากไปอย่าง ผู้พ่ายแพ้ ไปสู่อบายภูมิที่ปราศจากความสุ

ชีวิตของโมฆบุรุษเป็นการพ่ายแพ้ต่ออำนาจอาสวกิเลส ตั้งใจทำความดีด้วยใจสร้างบารมีโดยไม่มีข้อเท็จจริง แม้จะเจอความท้าทายแต่เมื่อเราทำดีเราจะพบความสุข ความสำเร็จในภพภูมิที่ดีกว่า อย่ามัวรอรีบทำบุญให้เต็มที

ธรรมะเพื่อประช สู่เส้นทางนิพพาน ៩៩ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราไม่เล็งเห็นธรรมอื่นแม้อย่าง หนึ่ง ที่เป็นเหตุให้กุศลธรรมที่ยังไม่เกิด เกิดขึ้น หรืออกุศล ธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว ย่อมเสื่อมไป เหมือนการปรารภความเพ

ในเนื้อหานี้นำเสนอความสำคัญของการปฏิบัติธรรมโดยเฉพาะความเพียรในชีวิตประจำวันที่เกี่ยวข้องกับความสุขที่ไม่จีรังยั่งยืน ชี้ให้เห็นถึงปัญหาจากการแข่งขันในสังคมวัตถุนิยม มีการพูดถึงบุคคลที่หมดหวังจนถึงขั้

Bะเพื่อประช สู่เส้นทาง นิพพาน ๑๐๐ ความเพียรใดเป็นไปเพื่อพระนิพพาน ความเพียรนั้น เป็นสุดยอดแห่งความเพียร เป็นสิ่งที่มนุษย์และเทวดาทั้งหลาย ต่างยกย่องสรรเสริญ ความล้มเหลวหรือผิดหวัง จะไม่มีสำหรับ ผู้ปรา

ในแนวคิดเรื่องนิพพาน ความเพียรเป็นสิ่งที่สำคัญ นักปราชญ์ทุ่มเทพัฒนาจิตใจรวมถึงการสร้างบารมี การมีตัวอย่างจากพระอานนทเถระที่ทำหน้าที่เป็นพุทธอุปัฏฐาก ส่งผลให้ท่านมีความรู้ทางธรรมที่มากมาย แม้จะยังไม่บร

ธรรมะเพื่อประช สู่เส้นทางนิพพาน ๑๐๑ มีภิกษุรูปหนึ่งเที่ยวโชยกลิ่นคาวอยู่” พระอานนทเถระได้ยินคำนั้น รู้ว่าแม้ท่านมีความรู้มาก ได้อยู่ใกล้พระพุทธเจ้ามากที่สุด แต่ยัง ไม่ได้หมดกิเลสเหมือนพระภิกษุรูปอื่น

เนื้อหาเกี่ยวกับพระอานนท์ผู้มีความรู้มากแต่ยังไม่หมดกิเลส ได้รับคำแนะนำจากสหธรรมิกว่าควรระมัดระวังในการเข้าร่วมประชุมใหญ่ของพระอรหันต์ ถึงแม้จะมีความกังวล แต่พระอานนท์ยังคงมุ่งมั่นในการปฏิบัติธรรมอย่า

ธรรมะเพื่อประช สู่เส้นทาง นิพพาน ๑๐๑ ยินดีว่า “ท่านผู้เจริญ พระอานนท์บรรลุพระอรหันต์แล้ว งามจริงๆ หนอ ถ้าพระบรมศาสดายังดำรงพระชนม์อยู่ พระองค์จะพึง ประทานสาธุการแก่พระอานนท์ในวันนี้แน่แท้” จากนั้นคณะ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการฝึกใจเพื่อเข้าสู่นิพพาน โดยเฉพาะในบริบทของการบรรลุธรรมของพระอานนท์ ที่ทำให้เห็นถึงความสำคัญของการหยุดใจและการฝึกฝนจิต เพื่อหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะและเข้าสู่กายธรรมอรหัต ซึ่งจะนำมาซึ่