ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 347 / 745

ธรรมะเพื่อประช ผู้กลัวตาย และไม่กลัวตาย ៩៤ คนอีกพวกหนึ่ง เห็นชีวิตเป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็น อนัตตา จึงพากเพียร ทำความดีทั้งทางกาย วาจา และใจ ตั้งแต่ปฐมวัย พิจารณาเห็นความตายอยู่ทุกอิริยาบถ ด้วยก

ในบทความนี้พูดถึงวิธีที่คนบางกลุ่มมองชีวิตว่าเป็นสิ่งไม่เที่ยงและพยายามทำความดีผ่านกาย วาจา และใจ โดยมีการเจริญมรณานุสติอย่างสม่ำเสมอ เพื่อไม่ให้เกิดความกลัวต่อความตาย พราหมณ์ชานุโสณีได้รับพระธรรมเทศน

ธรรมะเพื่อประช ผู้กลัวตาย และไม่กลัวตาย ៩៥ ชีวิตของโมฆบุรุษ จะดำรงอยู่อย่างผู้แพ้ คือพ่ายแพ้ต่ออำนาจ อาสวกิเลส เป็นชีวิตที่หวาดหวั่นอยู่เป็นนิตย์ และจากไปอย่าง ผู้พ่ายแพ้ ไปสู่อบายภูมิที่ปราศจากความสุ

ชีวิตของโมฆบุรุษเป็นการพ่ายแพ้ต่ออำนาจอาสวกิเลส ตั้งใจทำความดีด้วยใจสร้างบารมีโดยไม่มีข้อเท็จจริง แม้จะเจอความท้าทายแต่เมื่อเราทำดีเราจะพบความสุข ความสำเร็จในภพภูมิที่ดีกว่า อย่ามัวรอรีบทำบุญให้เต็มที

ธรรมะเพื่อประช สู่เส้นทางนิพพาน ៩៩ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราไม่เล็งเห็นธรรมอื่นแม้อย่าง หนึ่ง ที่เป็นเหตุให้กุศลธรรมที่ยังไม่เกิด เกิดขึ้น หรืออกุศล ธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว ย่อมเสื่อมไป เหมือนการปรารภความเพ

ในเนื้อหานี้นำเสนอความสำคัญของการปฏิบัติธรรมโดยเฉพาะความเพียรในชีวิตประจำวันที่เกี่ยวข้องกับความสุขที่ไม่จีรังยั่งยืน ชี้ให้เห็นถึงปัญหาจากการแข่งขันในสังคมวัตถุนิยม มีการพูดถึงบุคคลที่หมดหวังจนถึงขั้

Bะเพื่อประช สู่เส้นทาง นิพพาน ๑๐๐ ความเพียรใดเป็นไปเพื่อพระนิพพาน ความเพียรนั้น เป็นสุดยอดแห่งความเพียร เป็นสิ่งที่มนุษย์และเทวดาทั้งหลาย ต่างยกย่องสรรเสริญ ความล้มเหลวหรือผิดหวัง จะไม่มีสำหรับ ผู้ปรา

ในแนวคิดเรื่องนิพพาน ความเพียรเป็นสิ่งที่สำคัญ นักปราชญ์ทุ่มเทพัฒนาจิตใจรวมถึงการสร้างบารมี การมีตัวอย่างจากพระอานนทเถระที่ทำหน้าที่เป็นพุทธอุปัฏฐาก ส่งผลให้ท่านมีความรู้ทางธรรมที่มากมาย แม้จะยังไม่บร

ธรรมะเพื่อประช สู่เส้นทางนิพพาน ๑๐๑ มีภิกษุรูปหนึ่งเที่ยวโชยกลิ่นคาวอยู่” พระอานนทเถระได้ยินคำนั้น รู้ว่าแม้ท่านมีความรู้มาก ได้อยู่ใกล้พระพุทธเจ้ามากที่สุด แต่ยัง ไม่ได้หมดกิเลสเหมือนพระภิกษุรูปอื่น

เนื้อหาเกี่ยวกับพระอานนท์ผู้มีความรู้มากแต่ยังไม่หมดกิเลส ได้รับคำแนะนำจากสหธรรมิกว่าควรระมัดระวังในการเข้าร่วมประชุมใหญ่ของพระอรหันต์ ถึงแม้จะมีความกังวล แต่พระอานนท์ยังคงมุ่งมั่นในการปฏิบัติธรรมอย่า

ธรรมะเพื่อประช สู่เส้นทาง นิพพาน ๑๐๑ ยินดีว่า “ท่านผู้เจริญ พระอานนท์บรรลุพระอรหันต์แล้ว งามจริงๆ หนอ ถ้าพระบรมศาสดายังดำรงพระชนม์อยู่ พระองค์จะพึง ประทานสาธุการแก่พระอานนท์ในวันนี้แน่แท้” จากนั้นคณะ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการฝึกใจเพื่อเข้าสู่นิพพาน โดยเฉพาะในบริบทของการบรรลุธรรมของพระอานนท์ ที่ทำให้เห็นถึงความสำคัญของการหยุดใจและการฝึกฝนจิต เพื่อหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะและเข้าสู่กายธรรมอรหัต ซึ่งจะนำมาซึ่

ธรรมะเพื่อประช การตั้งตนไว้ชอบ ๑๐๗ ทุกคนในโลกต่างมีเวลาเท่าเทียมกัน คือวันหนึ่งมี ๒๔ ชั่วโมงเท่ากัน ต่างกันที่ว่าใครจะใช้เวลานั้น ให้มีคุณค่ามากน้อย กว่ากันเท่านั้น ทุกชีวิตที่เกิดมานี้ ย่อมมีสิทธิ์ที

ทุกคนมีเวลา 24 ชั่วโมงเท่ากัน แต่การใช้เวลานั้นให้มีคุณค่าเป็นสิ่งสำคัญที่ยากยิ่ง การรับรู้และเห็นคุณค่าของเวลา ทำให้เวลาไหลผ่านไปอย่างรวดเร็ว หากไม่มีกิจกรรมหรือจุดมุ่งหมายในการใช้เวลา จะทำให้รู้สึกว

ธรรมะเพื่อประช การตั้งตนไว้ชอบ ១០៨ “น ต์ มาตา ปิตา กยิรา สมฺมาปณิหิต จิตฺต อญฺเญ วา ปน ญาตกา เสยุยโส นํ ตโต กเร มารดาบิดา ก็หรือญาติเหล่าอื่น จึงทำเหตุนั้นให้ไม่ได้ จิตที่บุคคลตั้งไว้ชอบ พึงทำผู้นั้นใ

การตั้งจิตไว้ชอบนั้นมีความสำคัญยิ่ง เนื่องจากการมีความคิดที่ถูกต้องช่วยเสริมสร้างชีวิตให้มีความสุข และนำไปสู่การทำบุญแม้จะมีความคิดตระหนี่กลับกลายเป็นการก่อให้เกิดทุกข์ทางจิตใจ ข้อความนี้กล่าวถึงความท

ธรรมะเพื่อประช การตั้งตนไว้ชอบ ១០៩ มาให้ เขาย่อมประสบแต่ความสุขความเจริญรุ่งเรืองสถานเดียว ไม่มีตกต่ำ จะเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ตลอดจนมรรคผลนิพพาน ฉะนั้นให้พวกเราทุกคนตั้งจ

เนื้อหาพูดถึงการตั้งจิตไว้ให้ถูกต้องเพื่อประสบความสุขและเจริญรุ่งเรือง รวมถึงการเล่าเรื่องของพราหมณ์ที่ไม่มีศรัทธาและพราหมณีผู้มีศรัทธา การกำจัดกิเลสและการหาความสงบทางจิตใจผ่านความศรัทธาในพระพุทธ พระธ

ธรรมะเพื่อประช การตั้งตนไว้ชอบ ๑๑๐ จะมาบริโภคอาหารในเรือนของเรา เธออย่าได้กล่าวคำนอบน้อม ถึงสมณะโล้นนั้นสักวันหนึ่งเถอะนะ ถ้าพวกพราหมณ์ได้ยินค่า นอบน้อมนั้นแล้วจะไม่พอใจ เธออย่าได้ทําลายมิตรภาพของฉัน

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของการตั้งตนในธรรมนำไปสู่ความสัมพันธ์ที่ดี โดยพระพราหมณ์ข่มขู่พราหมณีให้ไม่กล่าวนอบน้อมถึงสมณะโล้น แต่พราหมณีก็ยืนยันความจงรักภักดีต่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่ามกลางความตึงเครียด และ

ธรรมะเพื่อประช การตั้งตนไว้ชอบ ๑๑๑ ระลึกถึงพระบรมศาสดาด้วยการทำอัญชลีไว้เหนือเศียรน้อมไป ทางพระเวฬุวัน พลางเปล่งอุทานขึ้น ๓ ครั้งว่า “นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส” ในขณะที่พราหมณ์บางพวกกำลังบ

เนื้อหาเกี่ยวกับการน้อมระลึกถึงพระบรมศาสดาและการเกิดปัญหาธรรมะเมื่อพราหมณ์ฟังการอุทานเพื่อเคารพในพระอริยสงฆ์. มีการพูดคุยถึงการฆ่าที่จะนำความสุขมาให้และความเศร้าโศกที่เกิดจากการฆ่า. เนื้อหาเชื่อมโยงกั

ธรรมะเพื่อประช เรตั้งตนไว้ชอบ เมื่อพระบรมศาสดาจะทรงพยากรณ์ปัญหาแก่พราหมณ์ นั้น จึงตรัสว่า “บุคคลฆ่าความโกรธได้ ย่อมนอนเป็นสุข เมื่อ ฆ่าความโกรธได้แล้ว ย่อมไม่เศร้าโศก พราหมณ์ พระอริยเจ้า ทั้งหลาย สรรเ

เรื่องราวเกี่ยวกับการฆ่าความโกรธจากคำสอนของพระบรมศาสดาที่ช่วยให้ผู้มีความโกรธหันมาบวชและพัฒนาจิตใจ จนกลายเป็นพระอรหันต์ การสอนให้ผู้คนหลีกเลี่ยงความโกรธและมีความสงบในจิตใจ และการไม่โกรธตอบเพื่อหลุดพ้น

ธรรมะเพื่อประช การตั้งตนไว้ชอบ ๑๑๑ รู้ว่าผู้อื่นโกรธแล้วเป็นผู้มีสติสงบ ผู้นั้นย่อมเป็นผู้ประพฤติ ประโยชน์แก่ทั้งสองฝ่าย คือแก่ตนและแก่บุคคลอื่น” หลังจาก จบพระธรรมเทศนา เขารู้สึกเลื่อมใสในพระบรมศาสดา

บทความนี้กล่าวถึงการตั้งตนในความดีและการระงับอารมณ์ โดยยกตัวอย่างเรื่องราวของอักโกสกภารทวาชพราหมณ์และน้องชายที่ได้บวชเป็นพระอรหันต์ และความสำคัญของพระรัตนตรัยภายใน เป็นที่พึ่งในทุกสถานการณ์ หากเราตั้ง

ธรรมะเพื่อประช มหาพรหม ผู้เห็น ผิด จุดหมายปลายทางของชีวิต คือการทํากิเลสอาสวะให้ หมดสิ้นไป กลั่นใจจนกระทั่งบริสุทธิ์จากมลทินทั้งปวง เข้าสู่ อายตนนิพพาน อันเป็นสถานที่ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยบรมสุข เป็นสุขล

บทความนี้พูดถึงจุดหมายปลายทางของชีวิตซึ่งคือการทำกิเลสอาสวะให้หมดสิ้นไป และการเข้าถึงนิพพานที่เต็มเปี่ยมไปด้วยบรมสุข อธิบายถึงความไม่เที่ยงแท้ของภพภูมิอื่นๆ และเน้นว่า การทำพระนิพพานให้แจ้งนั้นเป็นวัต

ธรรมะเพื่อประช มหาพรหม ผู้เห็น ผิด เห็นที่ไม่ตรงตามความเป็นจริง เมื่อไม่มีผู้ใดแก้ไขปัญหาที่ ติดค้างในใจมายาวนานได้ ท่านจึงมีความเห็นว่า การเกิดเป็น มหาพรหมนี้ เป็นสิ่งที่เที่ยงยั่งยืนแล้ว ไม่มีการจุต

บทความนี้พาท่านไปสำรวจเรื่องราวของมหาพรหมที่มีความเห็นผิดเกี่ยวกับการเกิดและความยั่งยืน ตั้งอยู่บนความเข้าใจผิดเกี่ยวกับการเป็นอมตะ ด้วยพระพุทธเจ้าได้เข้าไปช่วยเหลือมหาพรหมจากความคลุมเครือในใจเมื่อท่า

ธรรมะเพื่อประช มหาพรหม ผู้เห็น ผิด ๑๑๘ แก่ ตาย เป็นสถานที่ที่ยั่งยืนเที่ยงแท้ ไม่มีการเคลื่อน สถานที่ อื่นที่ชื่อว่าออกไปจากทุกข์ยิ่งกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว” พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงรู้ว่า มหาพรหมกำลังหลงผิ

เนื้อหาเรื่องธรรมะเพื่อประชาชนที่เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเตือนมหาพรหมเกี่ยวกับการหลงผิดในความเชื่อของตน พระองค์ทรงมีพระเมตตาและปรารถนาให้มหาพรหมดำรงอยู่ในความเห็นที่ถูกต้อง โดยกล่าว

ธรรมะเพื่อประช มหาพรหม ผู้เห็น ผิด ១១៩ แต่ท่านเข้าใจว่าอายุของท่านมาก อายุของท่านเพิ่งจะแสน นิรัตพุทะเท่านั้น” เมื่อเล่าถึงตรงนี้ ทุกท่านอาจไม่เข้าใจว่า อะไรคือนิรัพ พุทะ นิรัพพุทะเป็นอัตราการนับคํานว

ในบทนี้ได้กล่าวถึงการนับนิรัพพุทะซึ่งเป็นวิธีการคำนวณในสมัยก่อนที่ใช้การนับตามลำดับ โดยมีการเปรียบเทียบกับการคำนวณอายุของพกพรหมในชั้นอาภัสสรา นอกจากนี้ยังกล่าวถึงความเข้าใจของพวกพรหมที่ยังไม่ยอมแพ้ แล

ธรรมะเพื่อประช มหาพรหม ผู้เห็น ผิด ตรัสตอบว่า “ตัวท่านได้ช่วยมนุษย์จํานวนมาก ที่เดือดร้อน เราตถาคตระลึกได้ถึงพรต ศีลและ กระหายน้ำให้ได้ดื่มน้ำ จรณะของท่าน เหมือนนอนหลับฝันไป ตื่นขึ้นยังระลึกได้อย่าง ช

ในชีวิตหนึ่ง ดาบสผู้มีฌานได้ใช้เมตตาจิตช่วยเหลือพ่อค้าในทะเลทรายที่อดอยากด้วยการทำให้น้ำไหลมาในพื้นที่นั้น นอกจากนี้เขายังช่วยชาวบ้านจากการโจรกรรมด้วยการสร้างกองทัพเพื่อต่อสู้กับโจร เรื่องราวนี้สะท้อน

ธรรมะเพื่อประช มหาพรหม ผู้เห็น ผิด ๑๑๑ เห็นก็พากันเข้าใจว่าพระราชา ต่างตกใจรีบหนีไป มหาชนก็ถึง ความปลอดภัย ในกาลต่อมา ดาบสย้ายไปอยู่ที่แม่น้ำคงคา ครั้งนั้น ผู้คนทั้งหลายได้ผูกเรือขนาน ๒-๓ ลำติดกัน และ

ในเรื่องนี้มีการเล่าถึงมหาพรหมที่ได้รับความรู้ที่ถูกต้องจากพระพุทธเจ้า เมื่อเขาเกิดความเข้าใจผิด และดาบสที่เสียสละเพื่อช่วยเหลือผู้คนจากพญานาค ทำให้พวกพรหมที่หลงผิดสามารถเข้าถึงธรรมะและเห็นถึงพระพุทธา

ธรรมะเพื่อประช มหาพรหม ผู้เห็น ผิด อะไรจะเกิดขึ้นกับท้าวมหาพรหม เห็นไหมว่าความหลงผิดนี้ เป็นอันตรายต่อการสร้าง บารมีอย่างมาก ทําให้เราสูญเสียโอกาสที่ดี ทุกสิ่งทุกอย่างล้วน ก่อกำาเนิดขึ้นจากใจ หากเข้าใ

บทความนี้กล่าวถึงอันตรายจากความหลงผิดที่สามารถนำไปสู่การเสียโอกาสในการสร้างบารมีและความผิดพลาดในชีวิต การรักษาจิตให้บริสุทธิ์เป็นสิ่งสำคัญ และการปฏิบัติธรรมเป็นแนวทางที่ช่วยป้องกันมิจฉาทิฏฐิ โดยการรัก