ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 439 / 737

sumal หนทางทีไม่ต้องเกิด เราเกิดมาภพชาติหนึ่ง ก็เพื่อแสวงหาที่พึ่งที่ระลึกอัน แท้จริง แสวงหาสิ่งที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลง เป็นสุขได้ด้วย ตนเองและเป็นตัวตนที่แท้จริง สิ่งที่เราต้องการนี้รวมประชุมอยู่ ในธร

เนื้อหานี้พูดถึงการเข้าถึงธรรมกายซึ่งถือเป็นแก่นของชีวิตและอาจนำไปสู่ความสงบและความสุขที่แท้จริง ที่ทุกคนสามารถเข้าถึงได้หากฝึกใจให้หยุดนิ่ง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้กล่าวถึงความสำคัญของการรู้แจ้งในธรรมแ

ธรรมะเพื่อประชาช หนทางที่ไม่ต้องเกิด ៨៥ เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จอุบัติขึ้นในโลก โรหิตัสส- เทพบุตรได้ออกจากวิมาน มาถวายบังคมพระพุทธองค์ ซึ่งกำลัง ประทับอยู่ที่เชตวันมหาวิหาร ได้ทูลถามปัญหาที่ค้างค

เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงบรรยายเกี่ยวกับคำถามของโรหิตัสส-เทพบุตรว่า จะมีสภาพใดที่ปราศจากการเกิด การแก่ การเจ็บ และการตาย พระองค์ได้ชี้แนะว่า 'ที่สุดโลก' นั้นไม่สามารถไปถึงได้ด้วยการเดินทางไกล แต่มีอ

ธรรมะเพื่อประชาช รักษาใจเพียงหนึ่งเดียว ៨៩ การไปสู่อายตนนิพพานเปรียบเสมือนการเดินทางไกล จําเป็นจะต้องมีเสบียง คือบุญเป็นเครื่องสนับสนุน ให้เราได้ สร้างบารมีอย่างสะดวกสบาย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกๆ พระอง

การเดินทางสู่นิพพานต้องมีการสนับสนุนจากบุญ ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญในการสร้างบารมี พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้กล่าวถึงความสำคัญของการรักษาจิตว่า สามารถนำพาความสุขมาให้ โดยจิตที่ฝึกอย่างดีจะไม่ตกไปอยู่กับอารมณ์ของ

ธรรมะเพื่อประชาช รักษาใจเพียงหนึ่งเดียว ៩១ *ในสมัยพุทธกาล มีลูกชายเศรษฐีประจำเมืองสาวัตถี ฟังธรรมจากพระบรมศาสดาแล้ว เกิดความศรัทธาเลื่อมใส อยากทำบุญ จึงเข้าไปถามพระภิกษุว่า ทำอย่างไรจึงจะได้บุญ พระภิก

ในสมัยพุทธกาล ลูกชายเศรษฐีเมืองสาวัตถีได้ฟังธรรมจากพระบรมศาสดาและเกิดความศรัทธา เขาเริ่มทำบุญอย่างจริงจัง ไม่เพียงแต่ถวายทานยังแบ่งทรัพย์ทำบุญเพื่อพระพุทธศาสนา แม้ทำบุญมากมาย لكنه ยังไม่รู้สึกพอใจในบุ

ธรรมะเพื่อประชาช รักษาใจเพียงหนึ่งเดียว ๕๓ จนแทบกระดิกตัวไม่ได้ อย่ากระนั้นเลย ถ้าปฏิบัติตามพระธรรม วินัยยากนัก เราขอลาสิกขา แล้วออกไปทําบุญกุศลดีกว่า คงจะพอให้ไปสวรรค์ได้บ้าง คิดอย่างนั้นแล้ว จึงขอลา

บทเรียนจากพระพุทธเจ้าถึงการรักษาจิตเพื่อการบรรลุธรรม ชี้ให้เห็นความสำคัญของการควบคุมจิตใจว่ามีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการปฏิบัติตามศีลและการมีสติ โดยผู้มีปัญญาสามารถรักษาจิตได้แม้ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก แ

ธรรมะเพื่อประชาช รักษาใจเพียงหนึ่งเดียว ៩៥ คือหลุดพ้นจากการถูกบังคับบัญชาของกิเลสอาสวะ ที่ทำให้เรา หลงเพลิดเพลิน หลงใหล และหลงติดอยู่ในกระแสโลก ดังนั้น ให้ทุกท่านเอาใจมาหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายตรงนี้ ใ

ธรรมะเพื่อประชาช การเจริญมรณานุสติ ៩៩ คนหนึ่งได้ตั้งใจปฏิบัติตามพุทธโอวาท ด้วยการเจริญมรณานุสติ ทุกวัน ไม่ว่านางจะทำภารกิจหรือทำการงานอะไร ก็จะนึกถึง ความตายเป็นอารมณ์ ทำอยู่อย่างนี้ถึง ๓ ปี วันหนึ่ง

บทความนี้เล่าเรื่องราวของกุมาริกาที่ได้ตั้งใจเจริญมรณานุสติทุกวันและมีความปรารถนาที่จะฟังธรรมจากพระบรมศาสดา โดยแสดงให้เห็นถึงการรอคอยของพระพุทธองค์ที่มาเพื่อโปรดนาง เมื่อกุมาริกาทำตามภารกิจของตนให้เสร

ธรรมะเพื่อประชาช การเจริญมรณานุสติ ๑๐๑ พระบรมศาสดาได้ประทานสาธุการแก่กุมาริกานั้นว่า “ดีละๆ เธอตอบได้ถูกแล้ว” จากนั้นจึงตรัสถามข้อต่อไป “เมื่อเรา ถามว่าเธอจะไปไหน ทำไมจึงตอบว่า ไม่ทราบ” “พระองค์ทรง ทร

เนื้อหานี้นำเสนอการสนทนาของพระบรมศาสดาผู้ถามกุมาริถึงความเข้าใจในชีวิตและความตาย โดยกุมาริตอบว่าตนไม่ทราบว่าจะเกิดที่ไหนหลังจากตาย ด้วยความเข้าใจว่าเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ บทสนทนาเน้นย้ำถึงความสำค

ธรรมะเพื่อประชาช การเจริญมรณานุสติ ๑๐๓ จะละโลก เราจะไม่กลัว ไม่หวาดหวั่นต่อมรณภัยที่กำลังเกิดขึ้น เหมือนบุคคลเห็นงูพิษขวางอยู่ข้างหน้าในที่ไกล ก็ตั้งสติได้ สามารถหาไม้เขี่ยให้พ้นออกจากทางไปได้ เมื่อเร

บทความนี้เสนอแนวทางในการเจริญมรณานุสติ โดยมีความสำคัญในการเตรียมใจและไม่หวาดกลัวต่อความตาย การเข้าใจถึงโทษภัยของความเจริญชราภาพ และการพัฒนาสมาธิในการเข้าถึงพระธรรมกาย ควรเร่งทำความดีและหมั่นปฏิบัติอย่

ธรรมะเพื่อประชาช เราชนะแล้ว ๑๐๗ ความเป็นพระอริยเจ้า บุญจะบันดาลให้เราพรั่งพร้อมด้วย สมบัติทั้งสาม คือเมื่อเกิดเป็นมนุษย์ ก็จะมีโภคทรัพย์สมบัติไว้ใช้ สร้างบารมี หล่อเลี้ยงสังขารของตนเอง และผู้อื่นอย่าง

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของทานบารมีและบุญในชีวิตประจำวัน เพื่อช่วยให้สามารถสร้างบารมีและเข้าสู่สถานะพระอริยเจ้าอย่างมีประสิทธิภาพ โดยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกพระองค์ในอดีต ได้เน้นการสร้างบุญโดยการให้ท

ธรรมะเพื่อประชาชน เราชนะแล้ว ១០៩ ครั้นมัชฌิมยาม พราหมณ์ก็ยังไม่สามารถตัดใจถวายได้ จนล่วงมาถึงปัจฉิมยาม บุญเก่าได้กระตุ้นเตือนให้เขาคิดว่า “ถ้าหากเราไม่สามารถกำจัดความตระหนี่ออกจากใจได้ เราจะ พ้นจากควา

ในปรัชญาธรรมะ พราหมณ์ได้ต่อสู้กับความตระหนี่จนสามารถถวายผ้าแก่พระบรมศาสดา และได้รับความสุขความเบิกบาน ซึ่งนำไปสู่การขยายบุญไปสู่พระราชา เมื่อทรงทราบถึงชัยชนะใจของพราหมณ์ พระราชาก็เกิดความเลื่อมใสประมา

ธรรมะเพื่อประชาช เราชนะแล้ว ๑๑๑ พระพุทธองค์ทรงตอบว่า “พราหมณ์เป็นผู้ถวาย” พระราชาทรงนึกชื่นชมพราหมณ์ ที่มีจิตเลื่อมใสใน พระบรมศาสดา เหมือนอย่างที่พระองค์ทรงเลื่อมใส จึงรับสั่ง ให้พระราชทานทรัพย์สมบัติ

เนื้อหาประกอบด้วยเรื่องราวของพราหมณ์ที่ทำทานในช่วงเวลาต่าง ๆ และผลของการทำดีที่เกิดขึ้น เมื่อพราหมณ์ได้เงินจำนวนมากจากการถวายทานที่มีจิตใจเลื่อมใสในพระรัตนตรัย เพราะความอุดมสมบูรณ์ของเขาเกิดจากการทำกร

ธรรมะเพื่อประชาช ได้โปรดอภัยเถิด ๑๑๕ สรรพสัตว์ทั้งหลายล้วนปรารถนาความสุข มนุษยชาติ ต่างปรารถนาให้โลกมีสันติสุข มีการเรียกร้องหาสันติภาพกัน ทั่วโลก แต่จะมีสักกี่คนที่รู้ว่าสันติภาพภายนอกต้องเริ่มมาจาก

สรรพสัตว์ล้วนปรารถนาความสุขและสันติสุข แต่สันติภาพภายนอกมาจากสันติสุขภายใน การปฏิบัติธรรมเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการเข้าถึงสันติสุขภายใน ตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า การเจริญเมตตาจะนำไปสู่ความสุข ไม่มี

ธรรมะเพื่อประชาชll ได้โปรดอภัยเถิด ๑๑๗ พาราณสี มีพระนามว่า พระเจ้าเอกราช ทรงปกครองแผ่นดิน ด้วยทศพิธราชธรรม ทรงมีความห่วงใยต่อไพร่ฟ้าประชาราษฎร์ ได้บริจาคทานในที่ 5 แห่ง คือ ที่สี่มุมเมือง ในกลางใจเมือ

เนื้อหาเกี่ยวกับพระเจ้าเอกราชที่ปกครองกรุงพาราณสีด้วยทศพิธราชธรรม มีความเมตตาต่อประชาชน บริจาคทานและสงเคราะห์มหาชน แต่ก็มีอ่ามาตที่คิดกบฎและพยายามยุยงให้พระเจ้าทัพพเสนะ ยึดกรุงพาราณสี พระเจ้าเอกราชจึง

ธรรมะเพื่อประชาช ได้โปรดอภัยเถิด ๑๑๙ ขอออกรบป้องกันเมืองอีก พระองค์ก็ตรัสห้ามเช่นเดิม ใช่ว่า พระองค์จะกลัวข้าศึก หรือไม่มีฝีมือในการรบ แต่เป็นเพราะ พระองค์ไม่ปรารถนาจะทำร้ายผู้ใด ทรงมีจิตเต็มเปี่ยมไปด

ในเรื่องนี้ พระโพธิสัตว์ทรงแสดงความเมตตาและมีจิตใจที่งดงามโดยไม่คิดประทุษร้ายผู้ใด แม้ในยามที่ต้องเผชิญกับการถูกข้าศึกจับตัวและฝังดิน พระองค์ยังคงมีจิตใจสงบและเพ่งไปที่ความกรุณา เรื่องนี้ชี้ให้เห็นถึง

ธรรมะเพื่อประชาช ได้โปรดอภัยเถิด พระเจ้าเอกราชตรัสว่า “เราไม่มีใจขัดเคืองในท่าน ขันติ เป็นตบะธรรมอย่างยิ่ง เราปรารถนาขันติธรรม บัดนี้เราได้ขันติ บารมีแล้ว พละกำลังของเราก็กลับมาเหมือนเดิม กิจที่จะพึงท

เรื่องราวเกี่ยวกับความปรารถนาและการบำเพ็ญภาวนา ของพระโพธิสัตว์ที่เข้าใจว่า ความสุขที่แท้จริงไม่เกี่ยวข้องกับทรัพย์สมบัติและสถานะทางสังคม แต่เกิดจากการเจริญเมตตาและการมีขันติธรรม จึงได้มอบราชสมบัติและอ

ธรรมะเพื่อประชาชll ปัจจัยในการบรรลุธรรม ๑๒๕ เราเกิดมาเพื่อสร้างบารมี การสร้างบารมีเป็นหน้าที่ หลักของมนุษย์ทุกคน เราเกิดมาภพชาติหนึ่งก็เพื่อสั่งสมบุญ บารมีเท่านั้น บุญที่เราได้ทำไว้ดีแล้ว จะเป็นเสบียง

การสร้างบารมีคือหน้าที่หลักของมนุษย์ทุกคน เพื่อสั่งสมบุญและเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางข้ามวัฏสงสาร เป้าหมายสูงสุดคือการทำใจให้ขาวสะอาดและหลุดพ้นจากกิเลส การฝึกใจเป็นสิ่งที่สำคัญ เพราะเป็นจุดเริ่มต้นขอ

ธรรมะเพื่อประชาชll ปัจจัยในการบรรลุธรรม ๑๒๗ *เรื่องมีอยู่ว่า ในชนบทแห่งหนึ่ง มีหมู่บ้านตั้งอยู่ที่เชิงเขา ชื่อ “มาติกคาม” หมู่บ้านนี้มีสตรีเป็นหัวหน้าหมู่บ้าน ชาวบ้าน อยู่ร่วมกันด้วยความสงบร่มเย็น วัน

ในหมู่บ้านมาติกคาม มีสตรีเป็นหัวหน้าหมู่บ้าน ชาวบ้านได้มีโอกาสต้อนรับพระภิกษุ 60 รูป ที่เดินธุดงค์ผ่านมา และได้เชิญท่านอยู่จำพรรษาที่นี่โดยมีสภาพแวดล้อมที่สงบ เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม พระภิกษุได้ตระหนัก

ธรรมะเพื่อประชาช ปัจจัยในการบรรลุธรรม ១២៩ ตั้งแต่นั้นมา มหาอุบาสิกาก็ตั้งใจทำสมาธิภาวนาอย่าง จริงจัง แม้จะมีภารกิจการงานมาก แต่ก็พยายามรักษาใจไม่ให้ ขุ่นมัว ยามว่างเว้นจากการงานเมื่อไร ก็เอาเวลามาทําห

บทความนี้เล่าถึงมหาอุบาสิกาที่มุ่งมั่นในการทำสมาธิภาวนาแม้จะมีภารกิจมาก โดยรักษาใจให้สงบและไม่ขุ่นมัว เธอได้พิจารณาเห็นความไม่เที่ยงของสังขาร จนเมื่อใจได้หยุดนิ่งก็สามารถเข้าถึงพระธรรมกาย และเกิดอภิญญ

Bsual ปัจจัยในการบรรลุธรรม ๑๑๐ พระคุณเจ้าทั้งหลาย ฉันอาหารไม่ค่อยอิ่ม อาหารไม่ค่อยจะพอฉัน และแต่ละรูปก็ไม่ค่อยคุ้นกับอาหารที่นี่ ทำให้สมาธิไม่ก้าวหน้า เมื่อนางรู้สาเหตุของการที่พระภิกษุทำสมาธิไม่ก้าวห

เนื้อหาเกี่ยวกับการบรรลุธรรมของพระภิกษุที่เกิดจากการดูแลอาหารที่มีคุณภาพจากอุบาสิกา ทำให้พระภิกษุสามารถทำจิตใจให้สงบและบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ได้ เน้นถึงความสำคัญของการสนับสนุนทางกายภาพในการปฏิบัติธรร