ธรรมะเพื่อประชาชน : หน้า 118/571

ธรรมะเพื่อประชาชll ได้โปรดอภัยเถิด ๑๑๗ พาราณสี มีพระนามว่า พระเจ้าเอกราช ทรงปกครองแผ่นดิน ด้วยทศพิธราชธรรม ทรงมีความห่วงใยต่อไพร่ฟ้าประชาราษฎร์ ได้บริจาคทานในที่ 5 แห่ง คือ ที่สี่มุมเมือง ในกลางใจเมือง และที่ประตูพระราชนิเวศน์ทุกวัน ทรงสงเคราะห์มหาชนด้วย สังคหวัตถุ ๔ มีทาน ปิยวาจา อัตถจริยา และสมานัตตตา มีน้ำพระทัยเต็มเปี่ยมด้วยความกรุณา แลดูมหาชนทั้งหลาย ด้วยจิตที่ประกอบด้วยเมตตา ประดุจดังบุตรน้อย ผู้เป็นที่รัก ของพระองค์ ต่อมาได้มีอ่ามาต ชั่วคนหนึ่ง มีจิตคิดคดก่อกบฏขึ้น พระราชาทรงสอบสวน เมื่อทราบความจริงแล้ว จึงเนรเทศ ออกจากพระนคร เพราะเกรงว่าคนดีๆ ในบ้านเมืองจะได้รับ ความเดือดร้อน อ๋ามาตย์นั้นได้ออกจากกรุงพาราณสีไปขออาศัยอยู่กับ พระเจ้าทัพพเสนะ ที่แคว้นโกศล ด้วยความที่เป็นคนพาล และมี ความแค้นในพระเจ้าเอกราช จึงได้ยุยงพระเจ้าทัพพเสนะว่า “กรุงพาราณสีเป็นเมืองที่มีข้าวปลาอาหารอุดมสมบูรณ์ แต่พระ เจ้าเอกราชเป็นคนอ่อนแอ ควรที่พระองค์จะไปยึดไว้เป็นเมืองขึ้น” ครั้งแรกพระเจ้าทัพพเสนะไม่ทรงเชื่อ เพราะเคยทราบว่า พระเจ้าเอกราชมีสติปัญญาเฉียบแหลม มีกองทัพที่แข็งแกร่ง