ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 634 / 749

ลักษณะเดียวกันกับคำภิรของโยความจคือ แม้จะไม่ได้กล่าวว่าต้องทั้งรู้ทั้งเห็นโดยตรง แต่พระสูตรแนะนำการเจริญสมาธิภาวนาก็กล่าวถึงทั้ง “ความเห็น” และ “ความสว่าง” ที่เกิดขึ้นในการเจริญสมาธิภาวนา (ตัวอย่างใน

ในพระสูตรมีการแนะนำการเจริญสมาธิภาวนา ซึ่งมีทั้งความเห็นและความสว่าง รวมทั้งความรู้เกี่ยวกับความว่างเปล่า คำสอนนี้ชี้ให้เห็นถึงการปล่อยวางจากสิ่งที่ไม่ใช่ตนและการประกอบความเพียรเพื่อเข้าถึงพระนิพพาน พ

…าใจของ ชาวพุทธในยุคนันว่าธรรมภายในเป็นตัวตนแท้จริงของพระองค์ ไม่ใช่รูปกาย และดังนั้นพระองค์จึงเป็น “ธรรม” (ธมมฺภูโต) มีไข่ “มนุษย์” ส่วนพระสูตรมหายานยุคต้น มีข้อความกล่าวไวมากมายถึงการที่ พระองค์องค์เป็นธร…

บทความนี้นำเสนอการศึกษาหลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ ที่ชี้ให้เห็นถึงข้อเท็จจริงในธรรมที่สืบทอดมาของพระพุทธองค์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเชื่อมโยงระหว่างธรรมภายในและการตรัสรู้ ซึ่งพระองค์ไม่เป็นเพียงแค่

หลักฐานธรรมชาติในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ 1. พระพุทธศาสนานิกายหลักในดินแดนคันธารโบราณ ซึ่งนับว่ามีวิชาการสนับสนุนว่าอาจเป็นธรรมคูปต์หรือสรรวาสติวาท เป็นคำสอนที่เผยแพร่จากอินเดียขึ้นไปทางทิศเหนื

บทความนี้สำรวจหลักฐานธรรมชาติในคัมภีร์พุทธโบราณ โดยเริ่มจากพระพุทธศาสนานิกายหลักในคันธารโบราณที่มีความเสี่ยงการเผยแพร่จากอินเดียและอาณาบริเวณที่เกี่ยวข้องในสองพันปีที่ผ่านมา นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงพ

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ 2. ดวงศิล 3. ดวงสมาธิ 4. ดวงปัญญา 5. ดวงวิภูติ 6. ดวงวิภูติตัญาณนะ ข. กายภายใน ต่อจากดวงธรรมทั้ง 6 ดง ผู้ปฎิบัติจะเข้าสิงภายในตามลำดับ ดังนี้ 1. กายมนุษย

บทความนี้นำเสนอหลักฐานเกี่ยวกับดวงธรรมภายในจากคัมภีร์พุทธโบราณ โดยมีการนำเสนอทั้งดวงศิล ดวงสมาธิ และดวงปัญญา ซึ่งจะพาผู้ปฏิบัติเข้าสู่วงจรการปฏิบัติภาวนา ตามลำดับของกายภายในต่างๆ ตั้งแต่กายมนุษย์ละเอี

15. ธรรมกายอนาคามีะเอี่ยด 16. ธรรมกายอรหัตหยาบ 17. ธรรมกายอรหัตละเอียด นับรวมภายในเหล่านี้กับกายมนุษย์ชั้นนอกเป็น 18 กาย ในระหว่างกายภายในแต่ละกาย จะค้นด้วยการเข้าถึงดวงธรรมทั้ง 6 ดังแสดงไว้ใน (ก) ซึ่

บทความนี้สรุปเนื้อหาเกี่ยวกับธรรมกายที่ประกอบด้วยกายภายในและการเจริญสมาธิภาวนาภายใต้แบบแผนการสอนที่สืบทอดมา แม้ในเรื่องการใช้คำภาวนาและการใช้บริการมนิมิตก็จะแสดงให้เห็นความต่อเนื่องของการฝึกปฏิบัติในแ

กายูปพรหม กายูปพรหม ธรรมกายโครัฐ ธรรมกายโสดาบัน – ธรรมกายอรหัต

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์ พุทธโธราณ 1 ฉบับวิชาการ บรรณานุกรมภาษาไทย กิจชัย เอื้อเกษม. (2557). สมหิภาวนาในคัมภีร์อักษรธรรม. ปทุมธานี: สถาบันวิจัยนานาชาติธรรมชัย. เกษมสุข ภรมลสิติย์. (2543). นิยมธรรมภา

เอกสารนี้เป็นการนำเสนอหลักฐานทางธรรมในคัมภีร์พุทธโธราณ 1 ซึ่งประกอบไปด้วยบรรณานุกรมที่เกี่ยวข้องกับธรรมภายในในหลากหลายมุมมอง โดยมีการรวบรวมผลงานของนักวิชาการที่สำคัญในด้านพุทธศาสนา เช่น กิจชัย เอื้อเก

ทวี เขื่อมแก้ว. (2524). ลวดมนต์ฉบับเห่อ. เชียงใหม่: รุ่งเรืองการพิมพ์. ธรรมทยาท. (2543). ธรรมภายในคัมภีร์เถรวาท. กรุงเทพฯ: บริษัท กราฟฟิค อาร์ตแพร่นิ่ง จำกัด. ประพจน์ อัจฉวีรผกากุล. (2446). โพสต์อัจ

บทความนี้นำเสนอข้อมูลอ้างอิงเกี่ยวกับหนังสือและผลงานวิชาการที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนา ซึ่งมีการตีพิมพ์ในแต่ละปีและการศึกษาจากหลายสถาบัน เช่น ลวดมนต์ฯ, ธรรมภายในคัมภีร์เถรวาท, และอื่นๆ ที่สะท้อนถึงคว

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ พระทัพยปริญญา.(2499). ธรรมภายใน. กรุงเทพฯ: แฉล้ม อุศครัตน์. พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2489. พระธรรมาจารย์ นวน สุทธิ (ม.ป.ป.). การเจริญสมาธิภาวนาแบบโบราณ พมมปั

บทความนี้นำเสนอการศึกษาเกี่ยวกับหลักฐานธรรมภายในจากคัมภีร์พุทธโบราณ โดยอ้างอิงถึงงานวิจัยที่สำคัญและตำราต่างๆ เกี่ยวกับการบูชาพระและแนวทางการเจริญสมาธิจากหลวงพ่อวัดต่างๆ ในกรุงเทพฯ และทั่วประเทศ มีการ

ประวัตินักวิจัย พระครูเทสสุธรรมาญ วิ. (สุธรรม สุธโม) ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยนานาชาติธรรมชัย (Dhammachai International Research Institute; DIRI) นิติตศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยา

พระครูเทสสุธรรมาญ วิ. เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย และผู้อำนวยการสถาบันวิจัยนานาชาติธรรมชัย มีผลงานการวิจัยที่สำคัญเกี่ยวกับคำสอนจากคัมภีร์โบราณ และได้รับรางวัลมากมายในด้านการสนับสนุนการอนุรักษ์ค

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ จากคัมภีร์พระไตรปิฎก อรรถกถาผฺิกาและปรกนิยเสสต่างๆ ในภาษาบาลีงานวิจัยที่กำลังทำคือเรื่อง "การศึกษาการปฏิบัติธรรมแบบพุทธนูสติในคัมภีร์พุทธศาสนาภาษาบาลี"

เนื้อหาเกี่ยวกับการศึกษาการปฏิบัติธรรมแบบพุทธนูสติในคัมภีร์พุทธศาสนาภาษาบาลี ซึ่งเป็นวิจัยที่เชื่อมโยงหลักธรรมในพระไตรปิฎก ภายใต้การนำเสนอของนักวิจัยที่มีประสบการณ์และความรู้จากการศึกษาในต่างประเทศ รว

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ โครงการสืบค้น "หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ" สถาบันวิจัยนานาชาติธรรมชัย (ออสเตรเลียและนิซแลนด์) องค์สถาปนา พระเทพญาณมหามุนี วี. (ไชยบูลย์ ธรรมโชติ

การวิจัยนี้มีความสำคัญต่อการศึกษาหลักฐานธรรมในพุทธศาสนา โดยมีคณะกรรมการและผู้เชี่ยวชาญที่ทำการศึกษาหลากหลาย ดำเนินการภายใต้ความร่วมมือจากสถาบันวิจัยนานาชาติธรรมชัยในออสเตรเลียและนิซแลนด์ การค้นคว้านี้

และคัมภีร์อัฏฐษัม เมื่อศึกษาวิจัยโดยเปรียบเทียบคัมภีร์พุทธโบราณเหล่านี้กับคัมภีร์อีรมิพระไตรปิฎกเป็นต้น ได้พบว่ามีความถูกต้องสอดคล้องกัน ดุจดังสรเสริญที่ปรากฏในพระนวกษ์ที่ปรากฏในน้ำผึ้ง ยอมเป็นที่ประจ

การศึกษาเปรียบเทียบคัมภีร์พุทธโบราณเหล่านี้กับคัมภีร์อีรมิพระไตรปิฎกเผยให้เห็นความถูกต้องและสอดคล้องกันของเนื้อหา เป็นการยืนยันโดยหลักฐานจากพระธรรมที่ถูกเก็บรักษาไว้ กรมวิจัยแสดงให้เห็นถึงสรรเสริญที่ส

ชชื่อว่าเป็นผลงานที่สำคัญของสถาบันฯ ในงานวิจัยที่ผ่านมาเวลา กว่า 13 ปีที่ผ่านมา เป็นการค้นคว้าในหลักฐานปรฐมภูมิ อันได้แก่คัมภีร์ที่ จารึกด้วยอักษรโบราณจีนแปลกไม้เบิร์ช ภาษาคาราณอร์ ภาษาสันสกฤต และ ภาษ

งานวิจัยที่จัดทำขึ้นในช่วงเวลากว่า 13 ปี โดยการศึกษาหลักฐานปรฐมภูมิ อาทิ คัมภีร์ที่จารึกด้วยอักษรโบราณจีนและภาษาต่างๆ แสดงให้เห็นถึงร่องรอยของวิชา ธรรมภายในที่หายไปเป็นเวลามากกว่าสองพันปี และเกี่ยวข้อ

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับรวบงานวิจัยโดยอ๋อ สุปราณี พณิชยพงศ์ ได้ศึกษาคัมภีร์จารึกวรรณาการ ซึ่งเป็นคาถาพระปิฎกที่แพร่หลายในศรีลังกาและบางภาคของไทย เนื้อหาในคัมภีร์แสดงวิธีการปฏิบัติธรรมโด

งานวิจัยนี้รวบรวมการศึกษาจากหลักฐานต่างๆ ในคัมภีร์พุทธโบราณที่แสดงถึงวิธีการปฏิบัติธรรมภายใน ได้แก่ พุทธานุสติ เมตตานุสติ อสุภานุสติ และมรรคานุสติ มีการเปรียบเทียบระหว่างคัมภีร์ในประเทศต่างๆ รวมถึงการ

ได้รับคำถามพระธรรมกายเช่นเดียวกับที่ปรากฏในคัมภีร์พระธรรมกายด้วย ซึ่งเป็นหลักฐานยืนยันถึงการรู้จักพระธรรมภายในกัมพูชาที่สำคัญ ความสงบคล้องต้องกันในหลักธรรมของคัมภีร์โบราณกับคำสอนวิชชา ธรรมภายในโดยพระเ

เนื้อหาได้กล่าวถึงการเชื่อมโยงระหว่างพระธรรมกายที่ระบุในคัมภีร์กับคำสอนที่สืบทอดจากพระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) โดยมีหลักฐานที่แสดงถึงการมีอยู่ของการศึกษาพระธรรมในกัมพูชา ซึ่งแสดงถึงความสงบ

ออกสู่ดินแดนเอเชียกลางและโดยกาลเวลาค้นคว้าก็เป็นแหล่งสะสมแนวความคิดหลากสายหลายปายนิยมของพระพุทธศาสนาด้วย จากหลักฐานทางโบราณคดีพบว่าภาษาที่ใช้ในคัมภีร์ราวดินแดนค้นคว้าระยะและเขียนกลางส่วนใหญ่อีกภาษาที่

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการศึกษาคัมภีร์พระพุทธศาสนาในดินแดนเอเชียกลาง โดยเฉพาะการค้นพบและการศึกษาอักขระโบราณที่มีอายุประมาณ 2,000 ปีที่แล้วที่เขียนด้วยภาษาคนธรรและภาษาสันสกฤต ซึ่งถือเป็นแหล่งความรู้ที่สำคั

ด้วยพระดำรัสว่า “ธรรมกายและรูปกายของเราดำรงอยู่” ก็เพื่อประโยชน์ของผู้อื่นนั่นเอง พระองค์ทรงแสดงพระนิพพานแก่าประชโลกผู้เผื่อแผ่ (เชื่ออยาก) ดังที่ทรงแสดงพระธรรมกาย 18 แก่ผู้มีศรัทธาโดยสิ้นเชิง (ไม่เป

พระดำรัสเกี่ยวกับธรรมกายและรูปกายของพระพุทธองค์ที่สอดคล้องกับคำสอนในวิชาธรรมกาย แสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงมุ่งมั่นเพื่อประโยชน์ของผู้อื่นและเผยแผ่ธรรมะอย่างสม่ำเสมอ โดยในบทนี้ได้มีการพูดถึงการแสดงพระนิพ

หากจะอาศัยเพียงเหตุผลของความคล้ายคลึงในการเข้า ถึงความว่าง (สุขฑฺ) เหมือนกัน แล้วจะสรุปว่าไม่มีอะไรมาจง หย่อนกว่านั้น เราก็สามารถเปรียบเทียบองค์ ที่เป็นช่องเล็กจิ๋วว่า เสมอเหมือนกันกับท้องภาคนั่นเอง 2

ข้อความข้างต้นกล่าวถึงความแตกต่างระหว่างธรรมกายของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ากับธรรมกายของพระปัจเจกพุทธเจ้าและพระอรหันต์สาวก ผ่านความคิดเห็นของดร.ชินดา ที่เน้นความเข้าใจของชาวพุทธในยุคนั้นว่ามีความเชื่อในคุณธ

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์ทุทธโบราณ 1 ฉบับรวมงานวิจัยโดยอา คัมภีร์รัชรฉัติกาเปรียญปาฏิดาภิธานาโบราณที่กล่าวถึง นี้ มีสิ่งที่น่าสนใจเป็นพิเศษคือ ภาพองค์พระนั่งสมาธิในกลางวงกลมสองวง ซ้อนกัน ปรากฏอยู่ในหน

คัมภีร์รัชรฉัติกาเปรียญปาฏิดาภิธานาโบราณนำเสนอภาพองค์พระนั่งสมาธิที่ล้อมรอบด้วยวงกลมสองวง ซึ่งมีความสำคัญทางการศึกษาและการวิจัยเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการเปรียบเทียบระหว่างฉบับบันทายกับฉบับสันสก