ป.ธ.๔-๗ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 3040 / 3046

คำว่า “ธรรม” คืออะไร คำว่า ธรรม เป็นคำที่มีมาก่อนการเกิดขึ้นของพระพุทธศาสนา กล่าวคือ เป็นคำที่มีมานับแต่ยุคพระเวท ปรากฏในคัมภีร์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลกอย่างคัมภีร์อิรัคเวท เมื่อรวบ 3,500 ปีที่แล้ว และเ

ก. ธรรมชาตินับบริสุทธิ์นี้ไม่ได้อยู่ ณ สถานที่ใดสถานที่หนึ่ง ไม่ได้อยู่ที่วงจันทร์หรือวงดาวใด ๆ หากแต่ดำเนินอยู่ในตัวของมนุษย์ทุกคน ต่างแต่เพียงว่า เราจะรู้และเข้าถึงได้หรือไม่เท่านั้น ในคืนวันเพ็ญวิ

แต่เป็นวันที่นำไปสู่ธรรมของพระองค์ จึงเรียกรวมว่า พระธรรมวินัย และวิถีมนการมาเป็น พระไตรปิฎก อันประกอบด้วย พระวินัยปิฎก พระสูตรปิฎก และพระอภิธรรมปิฎก ดังนั้น ธรรมในนิยที่สุดี้ 2 นี้ จึงหมายเอา ศาสนธรร

"ธรรม" มีลักษณะและอานุภาพอย่างไร เมื่อกล่าวถึงลักษณะและอานุภาพของธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในที่ ๑ คือ โลกุตตรธรรม หรือ ปรมตสัจจะ ที่ได้กล่าวไว้แล้วในข้างต้น คงยากที่จะพรรณนาให้หมดสิ้นได้ หากแต่พอจะกล่าว

๒. ทุกคนสามารถเห็นและเข้าถึงธรรมชาตินิสุทธิ์นี้ได้ เหมือนกันหมด (สนทิฐิโก) โดยไม่มีเว้นว่างผู้นุบว่าเขาจะเป็นเชื้อชาติ เผ่าพันธุ์ใด เพศใด วัยใด นับถือศาสนาใด หรือไม่นับถือศาสนาใด ๆ ทั้งสิ้น หากมีศรัทธ

ดังนั้น ลักษณะและอาณาจักรของธรรม จึงเป็นธรรมชาติ บริสุทธิ์ที่ทำให้ผู้ออกฏปฏิบัติธรรมตามคำสอนของพระพุทธองค์ (นัยที่ 2 ศาสนธรรม หรือ สมติจิจจะ) มีความสุขในปัจจุบัน แม้โลกไปแล้ว ย่อมไม่ตกไปสู่อบาย อีกทั้

การอ่านข้อความในภาพได้ดังนี้: เราจะเห็น “โลกุตตรธรรม” ได้อย่างไร ในพระพุทธศาสนาแบ่งความรู้ความเข้าใจ หรือเรียกว่าปัญญา ออกเป็น ๓ ระดับ คือ ๑. สุตมยปัญญา หมายถึง ปัญญาอันเกิดจากการศึกษา ค้นคว้า การร

ผู้อ่านเพียญทำดีเกี่ยวกับ บุญทาสสะสมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ใน พระเดช ทุติยชีว ที่สุด แห่งธรรมมังลิงด้วยความเคารพ๙ ตอน พุทธวจน. (ปฐมรัตนะ: อภิธานศัพท์ อาสรรพนัฏ มูลนิธิธรรมกาย. ๒๕๒๑) หน้า ๓๙-๑๑๑

ศาสนธรรม คือ คำสั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยที่พระพุทธองค์ทรงนำเอาโลกุตตรธรรม ที่พระองค์ทรงเข้าถึงมาสอนในองค์ในแต่ต่าง ๆ โดยได้ทรงอาศัยบริบทต่าง ๆ ในสังคมยุคนี้ ทั้งบุคคล สถานที่ ภูมิหลัง เพื่อเป็

วัตถุประสงค์ของการศึกษาพระวินัยปิฎก ก็เพื่อการละกิเลส อยู่ยาน ซึ่งเป็นการละกิเลสชั่วคราว เพราะสีเป็นเครื่องมือปราบ ปรามต่อกิเลสอย่างหยาบ การศึกษาและปฏิบัติ ตามพระวินัย ย่อมได้ อานิสงส์ ๕ ประการ คือ ๑

- ปัสสัทธิ ย่อมมีเพื่อประโยชน์แก่ความสุข (ความสบายกายและจิต) - ความสุข ย่อมมีเพื่อประโยชน์แก่มสาธิ (ความตั้งใจมั่น) - สมาธิ ย่อมมีเพื่อประโยชน์แก่อากุญสัทสานะ (ความรู้เห็นไปตามความเป็นจริง) - ยกฏุญสัท

เหมือนอย่างพระวินัยปิฎกท่านเรียกว่า ยถนุลโลมวาสน์ การสั่งสอนอนุโลมตามอัธยาศัยของเจ้าในสัตว์ เพราะว่าสัตว์ทั้งหลายผู้มีอัธยาศัยอนุสัย จริยา และวิมุตติ แตกต่างกันมีน้อย พระผู้พระภาคเจ้าทรงสั่งสอนแล้วในป

๔. ผู้เข้าถึงธรรมเข้าถึงศาสนธรรมอันบริสุทธิ์นี้แล้ว ย่อมรัศแห่งธรรมว่าเปรียบยิ่งอำไรร่พยคุณที่ยังไม่มิประสบการณ์ ได้รับรสแห่งอร่อยสาธรรมเช่นเดียวกับตน จึงจอดไม่ได้ที่จะเชิญชวนมิตรสหายทั้งหลาย เข้ามาพิ

พระสัทธรรม ๓ คืออะไร พระสัทธรรม ๓ หมายถึง ศาสนธรรมทั้ง ๔๕,๐๐๐ พระธรรมขันธ์ ซึ่งมีการจำแนกออกเป็น ๓ ภาค คือ ภาคทฤษฎี ภาคปฏิบัติ และภาคสัมฤทธิผลของการปฏิบัติ ดังนี้ ๑. ภาคทฤษฎี มีคำศัพท์ทางศาสนาว่า ปร

๓. ภาษมัทธิผลของการปฏิบัติ มีคำศัพท์ทางศาสนาว่า ปฏิเวธธรรม ได้แก่ ผลอันจะพิสูจน์ถึงรือบรรลุเนื่องด้วยการปฏิบัติอย่างถูกวิธี และมีวิริยะอุตสาหะอย่างจริงจัง สัมฤทธิผลของการปฏิบัติตะก้าวหน้าขึ้นไปตามลำดั

ความเป็นมาของพระธรรม พระพุทธเจ้า พระธรรม สภาพที่จะทรงผู้ปฏิบัติ มีให้ไปในอาณาบริเวณ เป็นอัตตาลึก ปัจจัตตัง ตา ธรรมะ - คำสอนจากพระโอษฐ์ (มุจปาจารย์) - คำสั่งต่อจากพระองค์ท่าน (มุจปาจารย์) - คำบรรยายต่า

เหตุดีเรา จึงต้อง เคารพพระธรรม วัตถุประสงค์ของการเคารพพระธรรมมันมีอยู่หลายประการ ซึ่งเราพอสรุปได้โดยสังเขป ดังต่อไปนี้ ๑. เพื่อศึกษาศาสนธรรมให้เกิดความเข้าใจอย่างถูกต้อง ล็กซึ่ง แล้วยึดเป็นหลักปฏิบัต

๓. เพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนาให้ยืนยาว สำหรับเป็นที่พึ่ง ที่ระลึกถึงของตนเองและลูกหลานสืบไป บางคนอาจจะรู้ว่าสิขีเป็นทุก แต่ก็เห็นว่าความทุกข์เป็นเรื่องปกติธรรมดาของคนเรา เพราะไม่ว่าคนยากดีมีจน ก็ส่วนต้อง

ครั้นแล้วพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสแสดงเพื่อเป็นการขยายความและเป็นการตอบย้ำให้พระภิษุทั้งหลาย เห็นคุณค่าของอริยสัจ ๔ ลักษณ์ยิ่งขึ้นอีก โดยทรงกล่าวถึงอริยสัจ แต่ละข้อ ดังว่า เพราะไม่รู้แจ้งแทงตลอดอริย

การเจริญสมาธิภาวนามีผลมาก มีอานิสงส์มาก และเป็นพื้นฐานสำคัญยิ่งที่จะให้เกิดปัญญา ปัญญาอันเกิดจากการเจริญสมาธิภาวนา (ภาวนามยปัญญา) มีผลมาก มีอานิสงส์มาก เพราะเป็นปัจจัยให้จิตของบุคคลผู้ปฏิบัติลุดพ้นจาก