การศึกษาพระวินัยปิฎก ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๒   หน้า 29
หน้าที่ 29 / 152

สรุปเนื้อหา

วัตถุประสงค์ของการศึกษาพระวินัยปิฎก คือการละกิเลส ซึ่งเป็นการละกิเลสชั่วคราว ด้วยการศึกษาปฏิบัติตามพระวินัยจะส่งผลให้เกิดอานิสงส์ 5 ประการ ได้แก่ การถูกคุ้มครอง, เป็นที่พึงพอของบุตร, สามารถพูดในที่ประชุมสงฆ์, ข่มขี่ศัตรูด้วยความสุจริต, และส่งเสริมความมั่นคงในพระสังฆธรรม นอกจากนี้ พระวินัยยังเป็นมูลของกุศลธรรมที่ทำให้บุคคลนั้นเป็นทายาทแห่งกุศลธรรม และส่งผลให้เกิดประโยชน์ในด้านต่างๆ เช่น ความสำรวมระวัง, ความไม่เดือดร้อน, และความสงบกายและจิต นี่คือแนวทางของพระพุทธเจ้าที่สอนให้คนเข้าใจในผลและคุณค่าของการปฏิบัติตามพระวินัย. dmc.tv

หัวข้อประเด็น

-วัตถุประสงค์การศึกษา
-อานิสงส์ของพระวินัย
-การละกิเลส
-ความสำรวมระวัง
-คุณค่าของกุศลธรรม

ข้อความต้นฉบับในหน้า

วัตถุประสงค์ของการศึกษาพระวินัยปิฎก ก็เพื่อการละกิเลส อยู่ยาน ซึ่งเป็นการละกิเลสชั่วคราว เพราะสีเป็นเครื่องมือปราบ ปรามต่อกิเลสอย่างหยาบ การศึกษาและปฏิบัติ ตามพระวินัย ย่อมได้ อานิสงส์ ๕ ประการ คือ ๑) กองสีของตน ย่อมเป็นของอันบุคคลนั้น คุ้มครองรักษา ไว้แล้ว ๒) ย่อมเป็นที่พึงพอของเหล่าลูกบุตร ผู้ถูกความสังขารครอบงำ ๓) ย่อมเป็นผู้กล้าพูดในท่ามกลางสงฆ์ ๔) ย่อมข่มขี่พวกข้าศึกได้ด้วยดี โดยสุจริต ๕) ย่อมเป็นผู้ปฏิบัติ เพื่อความตั้งมั่นแห่งพระสังฆธรรม นอกจากนี้ พระวินัยเป็นมูลของกุศลธรรม พระผู้มีพระภาค เจ้าตรัสไว้แล้ว บุคคลผู้ทรงวินัยนั้นแล ชื่อว่า เป็นทายาทแห่งกุศลธรรม เหล่านั้น เพราะธรรมเหล่านั้น มีวินัยเป็นมูล ดังที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า - วินัย ย่อมมีเพื่อประโยชน์แก่สังวร (ความสำรวมระวัง) - สังวร ย่อมมีเพื่อประโยชน์แก่วิปัสสนา (ความไม่เดือดร้อน) - อธิปุจฉา ย่อมมีเพื่อประโยชน์แก่ความปรารถนา (ปีติอย่างอ่อน) - ความปราโมทย์ ย่อมมีเพื่อประโยชน์แก่ปิติ (ความอิ่มใจ) - บิต ย่อมมีเพื่อประโยชน์แก่พัลสสทธิ (ความสงบกายและจิต) ๑๑ วิป. ๑/๔๒๕/๔๒๙ (แปลมรรค)
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More