null ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๒   หน้า 27
หน้าที่ 27 / 152

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ศาสนธรรม คือ คำสั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยที่พระพุทธองค์ทรงนำเอาโลกุตตรธรรม ที่พระองค์ทรงเข้าถึงมาสอนในองค์ในแต่ต่าง ๆ โดยได้ทรงอาศัยบริบทต่าง ๆ ในสังคมยุคนี้ ทั้งบุคคล สถานที่ ภูมิหลัง เพื่อเป็นสื่อกลางในการถ่ายทอดให้เข้าถึงโลกุตตรธรรมดังกล่าว ดังนั้น ศาสนธรรม จึงอาจกล่าวได้ว่าเป็นสมมติสัจจจะ ที่มีโลกุตตรธรรมเป็นแก่น ศาสนธรรม ในเบื้องต้นคือ พระธรรม อันพระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสไว้แล้ว เกิดขึ้นครั้งแรกเมื่อพระพุทธองค์ทรงประกาศพระธรรมจักร ณ ปोอิสปตนมคฤหวัน แห่งเมืองพาราณสี พระธรรมจักรนั้น ได้แก่ อริยสัจ ๔ มรรคองค์ ๘ การประกาศศาสนธรรมครั้งแรกนี้มีผลให้เกิดพระสาวกฐรูปแรกคือ พระอัญญาโกณฑัญญะ นอกจากนี้ ยังมีพรหมอีก ๑๘ โกฏิ ที่บรรลุตามไปด้วย ระยะเวลาต่อมา ของการประกาศศาสนธรรม ได้มีผู้ออกบวชเป็นพระภิษุสงฆ์จำนวนมาก ผู้ออกบวชมีปัญญาน้อย มักถือความผิดพลาดให้เกิดขึ้นในพระศาสนามาย พระองค์จึงทรงบัญญัติศาสนาเพื่อปรับโทษแก่ภิษุผู้ล่วงละเมิด และยังใช้เพื่อควบคุมภาย วาจา และเป็นระเบียบปฏิบัติที่จะน้อมนำใจเข้าสู่พระธรรมโดยเฉพาะ ส่วนเพิ่มเติมที่พระองค์ทรงบัญญัติ เพื่อใช้ควบคุมภายวาจาให้เรียบร้อยนี้ เรียกว่าพระวินัย คำสอนในระยะนี้จึงเรียก รวม ๆ ว่า พระธรรมวินัย
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More