null ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๒   หน้า 19
หน้าที่ 19 / 152

ข้อความต้นฉบับในหน้า

๒. ทุกคนสามารถเห็นและเข้าถึงธรรมชาตินิสุทธิ์นี้ได้ เหมือนกันหมด (สนทิฐิโก) โดยไม่มีเว้นว่างผู้นุบว่าเขาจะเป็นเชื้อชาติ เผ่าพันธุ์ใด เพศใด วัยใด นับถือศาสนาใด หรือไม่นับถือศาสนาใด ๆ ทั้งสิ้น หากมีศรัทธามาศึกษาและปฏิบัติอย่างจริงจังและถูกวิธีเมื่อใด ก็เข้าสิทธินี้ได้เมื่อนั้น (อภิสลิโก) และเป็นสิ่งที่รู้ได้เฉพาะตน (ปจฺจตฺตา) ๓. เมื่อเข้าสิทธิแล้ว ยอมมีความรัก ความเมตตา ปรารถนาให้ผู้อื่นเข้าถึงเหมือนตน (เอกิษสิโก) จะทำให้เพื่อน ร่วมโลกโดยทั่วหน้ากัน ๔. เมื่อเข้าสิทธแล้ว ธรรมนี้จะมีอำนาจในการกำจัดโลภ ที่อ่อนเนื่องอยู่ในใจของมนุษย์ผู้นั้นโดยเฉพาะ ให้หมดสิ้นได้โดย ลำดับและโดยเด็ดขาด บรรลุความสุขสุดผจง คือพระนิพพาน ประสบ แต่ความสุขอันเป็นอมตะ โดยไม่มีความทุกข์ใด ๆ มาแทรกพานใจคือ เลย ดั่งที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน รตนสูตร ว่า "ธรรมนี้ เป็นรัตนะ ประณีต ไม่มีรัตนะใด ๆ เสมอ มีอำนาจกำจัดโลภ กำจัดราคะได้เป็นอมตะ" ขณะเดียวกันก็เปลี่ยนสถานภาพตนเองจากบุคคลผู้นิสุขแห่ หนาปัญญาหายบา มาเป็นพระอริยะบุคคลระดับสูงสุด พ้นจากอำนาจของ พญามารและภัยทั้งปวงในวัฏสงสาร เป็นบุคคลพันโลก เมื่อละโลกไปแล้ว ก็ไม่ต้องกลับมาเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในสังสารวัฏอีกต่อไปโดยสิ้นเชิง ดังเช่น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าและเหล่าพระอรหันต์สาวกทั้งปวง ___ (ขุ. ช. ๒๕/๔/๑๐ (แปลมจร)
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More