ม.4 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 3378 / 3404

เหตูใดพระผู้มีพระภาคจึงอุปมาพระองค์ว่าเป็นพญราชสีห์ สเหตุที่รงอุปมาเช่นนี้ ก็พระพุทธราชสีห์นั้นต้องจับสัตว์เป็น อาหาร ถ้าจับพลาด นอกจากจะไม่ได้อาหารมากินแล้ว ยังถูกเยี่ยม หยิบฉกผู้เห็นเหตุการณ์อีกด้วย

ในบทความนี้กล่าวถึงเหตุผลที่พระผู้มีพระภาคอุปมาพระองค์เป็นพญาราชสีห์ โดยมีการเปรียบเทียบความตั้งใจและความระมัดระวังในการจับสัตว์ของราชสีห์กับการแสดงธรรมของพระองค์ ในการแสดงธรรม พระองค์จะพิจารณาความเหม

เชื่อมั่นในวิบากแห่งกรรมดี และกรรมชั่วที่จะได้รับ ถ้างเอิญ กุศลผลบุญในอดีตของผู้ไปธรรมบางคนตามจริงจึงส่งผลได้ ทัน ผู้ฟังเหล่านั้นก็จะได้บรรลุอริยธรรมผลไปตามกำลังบุญ ดังมี ปรากฏอยู่ในคัมภีร์พระไตรปิ

บทความนี้พูดถึงความเชื่อมั่นในวิบากแห่งกรรมดีและกรรมชั่ว โดยอธิบายว่ากุศลผลบุญในอดีตส่งผลในปัจจุบัน ผู้ไปธรรมที่บรรลุอริยธรรมจะได้รับผลดีตามกำลังบุญ นอกจากนี้ยังได้ยกตัวอย่างจากพระไตรปิฎกเกี่ยวกับการแ

ทรงมุ่งมั่นให้พระธรรมเป็นสรณะสูงสุดของมนุษย์และเทวดา วันที่หนึ่ง ก่อนพุทธปรินิพพานเป็นเวลา 3 เดือน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงเล่าเรื่องมารแก่พระอานนท์ ดังนี้ เมื่อแรกตรัสรู้ ขณะที่พระพุทธองค์ประทับ

เรื่องราวนี้เกิดขึ้นในช่วงสามเดือนก่อนการปรินิพพานของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อพระองค์ได้เล่าเรื่องมารผู้บาปที่เข้ามาขอให้ปรินิพพาน โดยพระพุทธองค์ยืนยันว่าจะไม่ปรินิพพานจนกว่าพุทธบริษัท ๔ จะมีความเข้าใ

พระองค์ ทรงเป็นผู้เฉียบแหลม เป็นพุทธสุขึ ธรรม ปฏิบัติซอป ปฏิบัติ ตามธรรม สามารถอธิบายธรรมให้ผู้อื่นเข้าใจง่าย ๆ ได้ ยังแสดง ธรรมมีปฏิหาริย์ คือ เกิดผลอัศจรรย์ สามารถข่มบุคคลที่ คัดค้านพระธรรมด้ความเบา

บทเรียนจากพระธรรมเทศนาในเรื่องของพระพุทธเจ้าที่แสดงให้เห็นถึงความเฉียบแหลมในการสอนและเผยแพร่ธรรมแก่มนุษย์และเทวดา ทรงเป็นผู้ที่อธิบายธรรมให้เข้าใจได้ง่าย และยังได้ชี้ให้เห็นว่าธรรมที่ทรงรู้จักเป็นสิ่ง

4. ทรงแต่งตั้งพระธรรมให้เป็นศาสดาแทนพระองค์ ก่อนเสด็จดับขันธปรินิพพาน พระผู้มีพระภาคตรัสสั่งเรียกท่านพระอานนท์ มาตรัสว่า “อานนท์ บางทีพวกเธออาจจะคิดว่า ปาฏิหาริย์ (พุทธ พนม) มี พระศาสดาล่วงลับไปแล

พระผู้มีพระภาคทรงสั่งพระอานนท์ว่า ธรรมและวินัยที่จัดแสดงจะเป็นศาสดาหลังจากพระองค์ล่วงลับไป แสดงถึงความเคารพในพระธรรมที่มีต่อสาวก ผู้คนอาจคิดว่าขาดพระศาสดา แต่ให้รู้ว่าพระธรรมจะนำทางต่อไป มีหลักฐานจากก

ทรงเข้าสมาบัติซ้ำแล้วซ้ำอีกก่อนปริณพาน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเคร่งครัดพระธรรมยิ่งกว่าอย่างใด ๆ ดัง จะเห็นจากในราตรีที่จะเสด็จดับขันปริณพาน พระองค์ยังทรง ประทานโอวาทแก่ภิกษุสงฆ์ เปิดโอกาสให้ภิกษสงฌาณปั

ในช่วงเวลาที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเคร่งครัดในพระธรรมยิ่งกว่าสิ่งใด ในค่ำคืนก่อนการปรินพาน พระองค์ได้ประทานโอวาทแก่ภิกษุสงฆ์ ซึ่งเป็นโอกาสสุดท้ายให้ถามปัญหา แต่กลับไม่มีใครถาม พระพุทธองค์จึงประทานพระโ

เราควรปฏิบัติอย่างไร จึงได้ชื่อว่าเคารพพระธรรม พระธรรมในบริบทนี้หมายรวมทั้งโลกุตตรธรรมและศาสนธรรม ซึ่งการปฏิบัติของบุคคลที่แสดงว่ามีความเคารพในพระธรรมควรมีทัศนคติและการปฏิบัติอย่างน้อย ๔ ประการ ดังนี

การเคารพพระธรรมในบริบทนี้รวมถึงโลกุตตรธรรมและศาสนธรรม โดยมีทัศนคติและการปฏิบัติที่สำคัญ ๔ ประการ ได้แก่ การศึกษาพระปริยัติสาธารณ์ การรับรู้ถึงความจริงของโลกและชีวิต และการปฏิบัติตามพระธรรมที่จะนำไปสู่

ชมชน หมู่บ้าน สังคม ประเทศ และโลก จะมีสันติสุข ก็เพราะทุก ๆ คนปฏิบัติธรรม b) บุคคลที่ไม่ประพฤติปฏิบัติธรรม ย่อมตกไปในทางชั่ว ย่อมมีชีวิตอยู่ อย่างเป็นทุกข์และเดือดร้อน อย่างยากที่จะแก้ไข ยากที่จะมีผู

การมีสันติสุขในชุมชนและสังคมเกิดจากการปฏิบัติธรรม หากแต่บุคคลที่ไม่ประพฤติธรรมจะนำความทุกข์และเดือดร้อนมาให้ตนเองและผู้อื่น การศึกษาและการเข้าใจพระปริยัติธรรมมีความสำคัญในการเผยแผ่ศาสนาอย่างครบถ้วน ทั

ในปัจจุบัน ก็อาจศึกษาด้วยการไปฟังพระธรรมเทศนาที่วัดหรือจากสื่อรูปแบบต่าง ๆ ซึ่งแสดงธรรมโดยพระภิกษุสงฆ์ผู้ทรงภูมิรู้ภูมิธรรมและประพฤติดีปฏิบัติชอบ เกี่ยวกับการศึกษาพระปริยัติสังธรรมนี้ พระสัมมาสัมพุทธเ

เนื้อหาพูดถึงการสำคัญของการศึกษาพระธรรมจากพระภิกษุที่มีความรู้และปฏิบัติดี รวมถึงการปฏิบัติตามมรรค 8 เพื่อเข้าถึงวาสธรรม การไม่ประมาทในธรรม และการดำเนินชีวิตตามหลักของพระพุทธองค์เพื่อให้บรรลุถึงนิพพาน

ความรู้จึงประมวลมาจากพระปรีชาสิทธรรมนั้น ได้กล่าวถึง อนิสงส์ของบุญกิริยาวัตถุ ๓ ให้เข้าใจง่าย ๆ ดังนี้ ๑) ทาน จะยังผลให้ผู้ปฏิบัติมีความมั่งคั่งบริบูรณ์ข้ามภพข้าม ชาติมีเสียงพร้อมพรั่ง ไม่ขาดกบกพร่อง

เนื้อหานี้เน้นถึงอนิสงส์ของบุญกิริยาวัตถุ ๓ ซึ่งประกอบด้วย ทาน ศีล และภาวนา ที่ช่วยให้เกิดความมั่งคั่ง ความสุข และสุขภาพที่ดี การถวายทานทำให้มีความมั่งคั่งในทุกภพภชาติ ส่วนศีลให้ความสงบและบริสุทธิ์ในจ

ก็จะทำให้เราเกิดญาณทัสสนะ สามารถเห็นแจ้งความเป็นไปของโลก และชีวิตตามความเป็นจริง โดยเริ่มจากระดับต้นเรื่อนไปตามลำดับ จนถึงระดับสูงสุด คือ อริยสัจ ๔ ดังที่พระพุทธองค์ตรัสสอนไว้แล้ว ความเห็นแจ้งอันเกิด

การบรรลุญาณทัสสนะจะทำให้เราสามารถเห็นแจ้งความเป็นไปของโลกและชีวิตตามความเป็นจริง ซึ่งเริ่มจากระดับต้นไปจนถึงระดับสูงสุดคือ อริยสัจ ๔ ที่พระพุทธองค์ตรัสสอนไว้ ความเห็นแจ้งที่เกิดจากญาณทัสสนะนี้จะทำให้ผ

๓. ต้องปฏิบัติสาธรรรมตลอดชีวิต หมายความว่า ต้องปฏิบัติ สาธรรรมเป็นกิจวัตรประจำวัน เช่นเดียวกับการอาบน้ำชำระร่างกาย ให้สะอาดและการรับประทานอาหารของเรา ชาวพุทธต่างทราบดีว่า คนเรายังมีชีวิตอยู่นั้น ประก

การปฏิบัติสาธรรรมตลอดชีวิตนั้นมีความสำคัญมาก โดยเปรียบเทียบกับการอาบน้ำและรับประทานอาหารที่เป็นกิจวัตรประจำวันของเราทุกคน ชาวพุทธเข้าใจว่าชีวิตเราประกอบด้วยทั้งร่างกายและจิตใจ ซึ่งการดูแลร่างกายให้สะอ

หดหู่ หมดสมาธิ หมดกำลังใจในการทำงาน หรือมีอารมณ์ไม่ดี พาลหาเรื่องทะเลเบะเบะ แจ้งกับผู้อื่นด้วย เพราะเหตุนี้การรับประทานอาหารจึงเป็นกิจวัตรประจำวันที่จะเป็นอีกประการหนึ่ง คนเรามีชีวิตอยู่ได้ ก็เพราะมี

ข้อความนี้พูดถึงความสำคัญของการดูแลจิตใจในการทำกิจวัตรประจำวัน โดยเน้นถึงความจำเป็นในการสร้างกำลังใจและทำใจให้สะอาดเพื่อสัมมาทิฏฐิ เพื่อหลีกเลี่ยงพฤติกรรมที่ไม่ดีและผลกระทบที่เกิดจากความโลภและความอคติ

ด้วยเหตุนี้ ผู้คนโดยทั่วไปจึงไม่สนใจแสงหาความรู้ทางธรรมซึ่งกว่ามันยังมองว่าความรู้ทางธรรมเป็นเรื่องส่วนกระแส ถ้าผู้มีประสบการณ์ในการปฏิบัติธรรมรู้คุณประโยชน์อันสูงส่งของพระธรรม คำยิ่งถึงแต่ตนเองไม่อยอ

บทความนี้เน้นความสำคัญของการเป็นกลายานมิตรในทางธรรม ซึ่งสามารถช่วยให้คนทั่วไปเห็นคุณประโยชน์ของการปฏิบัติธรรมและพัฒนาแนวคิดในการดูแลกันและกัน ผู้ที่มีประสบการณ์ในการปฏิบัติธรรมก็ควรส่งต่อความรู้และควา

ในสมยุกพุทธกาลมีธรรมเนียมการเคารพพระธรรมอย่างไร มีเรื่องเกี่ยวกับธรรมเนียมการเคารพพระธรรมในสมยุกพุทธกาลปรากฏอยู่ในฉกด ซึ่งจะแอกมาเป็นตัวอย่าง ๒ เรื่อง ดังนี้ เรื่องที่ ๑ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อเสด

ในสมยุกพุทธกาลมีธรรมเนียมการเคารพพระธรรมที่สำคัญ โดยมีเรื่องราวที่แสดงถึงความศรัทธาและการกระทำบูชาต่างๆ เช่น การถวายปัจจัยไทยธรรมแก่พระคุณเจ้า และการถวายพระอานนท์ด้วยของหอมและมาลา แสดงถึงความเคารพต่อพ

พรณสะอาดผ่องใสสะดุดตา ประทับนั่งที่ศาลา มองแล้วก็เดาออกได้ ทันทีว่าต้องเป็นพระราชมหาทัศรี จึงเข้าไปปฏิสันถารทักทาย แล้วทูลเชิญให้ประทับนั่งอยู่ ณ ที่นั้น เพื่อว่าตนจะไปนำโภชนาอาหาร รสเลิศต่าง ๆ มาถวาย

ในเนื้อเรื่องมีการเล่าถึงพระราชาและพระปัจเจกพุทธเจ้าที่นั่งอยู่ที่ศาลาและมีการถวายอาหาร โดยมีการตั้งคำถามเกี่ยวกับหลักธรรมที่แต่ละท่านปฏิบัติตาม ทำให้เกิดความสงสัยและการสนทนาอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับความห

สาเหตุที่พระราชทานอุทิศตาหารแก่พรหมณูโรห์ก็เพราะว่า พรหมณูโรห์เป็นอาจารย์ เป็นผู้คอยตักเตือนในเรื่องต่าง ๆ อยู่เสมอ พระราชาจึงได้พระราชทานอาหารนั้นแก่พรหมณูโรห์ ต่อจากนั้นกฎพะก็เข้าไปถามพรหมณูโรห์ว่า

เนื้อหาเกี่ยวกับการถวายภัตตาหารแก่พรหมณูโรห์ อาจารย์ของพระราชา ที่ชี้ให้เห็นถึงบทบาทของการทำบุญและการบำเพ็ญกุศล นอกจากนี้ ยังพูดถึงการแยกแยะระหว่างการถวายภัตตาหารแก่ผู้ครองเรือนและผู้ที่มีความเข้มแข็ง

กฎภูมิใจฟังคำของพระปัจเจกพุทธเจ้าแล้วมีความรู้สึกดีใจ จึงกล่าวถอดสุดท้าย 2 คาถา “วันนี้พระราชาผู้เสริฐสุดีมาถึง ที่นี่เพื่อประโยชน์แก่เข้าพระพุทธเจ้า ข้าพระพุทธเจ้าเพิ่งทราบชัดวันนี้เองว่า ท่านที่ใ

เนื้อหานี้พูดเกี่ยวกับการสอนและการแสดงธรรมของพระปัจเจกพุทธเจ้าแก่พระราชาและภิกษุ ในช่วงเวลาที่มีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้น โดยพระราชาได้มาทำประโยชน์แก่พระพุทธเจ้า และเข้าใจถึงการกระทำที่มีคุณค่าในพุทธศาสน

จากชาดกเรื่องนี้ จะเห็นได้ว่า บุคคลแต่ละท่านที่กล่าวถึงในชาดก ล้วนมีจิตใจสูง มีความเห็นเป็นสมาธิวิสุต โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องบุชาบุคคลที่ครุษา และมีปัญญาสูงพอที่จะวินิจฉัยได้ว่า ผู้ใดมีคุณธรรมสูงกว่

จากชาดกเรื่องนี้ จะเห็นได้ว่าบุคคลที่กล่าวถึงมีจิตใจสูงและสามารถวินิจฉัยคุณธรรมได้ว่าผู้ใดควรบุชา พระภิษุเป็นผู้สละสิ่งทั้งปวงเพื่อหาความหลุดพ้น และได้รับบุญกุศลจากการถวายภัตตาหาร และในพระธรรมเทสนา พร

เรื่องที่ ๒ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหาร เชตวัน ทรงทราบว่าพวกกิษฎุภัคคีย์ ขณะแสดงธรรม นั่งอานะต่ำกว่าผู้ฟัง จึงรับสั่งให้เรียกพวกกิษฎุภัคคีย์มาชักถาม เมื่อพวกกิษฎุภัคคีย์รายงานว่า ทำ

เรื่องนี้กล่าวถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ประทับ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงตักเตือนพวกกิษฎุภัคคีย์ที่นั่งต่ำกว่าและไม่เคารพในพระธรรม โดยมีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับเรื่องราวของพระโพธิสัตว์ในอดีตกาลที่พยายามหามะม่วงใ