ข้อความต้นฉบับในหน้า
พรณสะอาดผ่องใสสะดุดตา ประทับนั่งที่ศาลา มองแล้วก็เดาออกได้
ทันทีว่าต้องเป็นพระราชมหาทัศรี จึงเข้าไปปฏิสันถารทักทาย
แล้วทูลเชิญให้ประทับนั่งอยู่ ณ ที่นั้น เพื่อว่าตนจะไปนำโภชนาอาหาร
รสเลิศต่าง ๆ มาถวาย เพียงสักครู่ต่อมา กฐินีพร้อมด้วยบริวาร ก็
ถือลาภไล่่เอาอาหารอย่างประณีตมาถวายพระราชา
ในบริเวณศาลานั้น ยังมีผู้คนอื่นนั่งพักอยู่อีกด้วย คือ ดาบจาก
หิมวันต์ประเทืองภูมิใจอัญเชิญ ๕ หนึ่งท่าน และมีพระปัจเจกพุทธเจ้า
ซึ่งเหาะมาจากอ้อมเขานันทมูลอีก ๑ องค์
ครั้นเมื่อพระราชารับถาดอาหารจากกฐินีพแล้ว ก็ได้สวยเอง
แต่พระราชามานแก้ปัญหิต
เมื่อพราหมณ์ปัจเจกบริบูรณ์ถาดอาหารแล้วก็ืนไปถวายแด่
ดาบส่วนดาบเมื่อรับถาดอาหารแล้ว ก็ถวายถาดอาหารไปส่องใน
บาตรของพระปัจเจกพุทธเจ้า
โดยมิได้เชิญผู้นั่งผู้นั้น พระปัจเจกพุทธเจ้าก็ลงมือฉัน
ภัตตาหารตามลำพัง
กฐินีพิเห็นเหตุการณ์เหล่านั้นหมด ก็เกิดความสงสัยเป็น
อย่างยิ่ง เพื่อคลี่คลายความสงสัยของตน จึงเข้าไปไหว้ แล้วถามแต่ละ
ท่านว่า การกระทำของแต่ละท่านนั้นมีธรรมอะไรเป็นหลักยึดถือ โดย
เริ่มจากพระราชา ก็ได้คำตอบว่า