อนิสงส์ของบุญกิริยาวัตถุ ๓ : หน้า 80/152

ความรู้จึงประมวลมาจากพระปรีชาสิทธรรมนั้น ได้กล่าวถึง อนิสงส์ของบุญกิริยาวัตถุ ๓ ให้เข้าใจง่าย ๆ ดังนี้ ๑) ทาน จะยังผลให้ผู้ปฏิบัติมีความมั่งคั่งบริบูรณ์ข้ามภพข้าม ชาติมีเสียงพร้อมพรั่ง ไม่ขาดกบกพร่อง ตลอดเวลาแห่งการสังสม บารมีขณะเดินทางไกลในสังสารวัฏ ทำให้มีเวลาเต็มที่สำหรับการ บำเพ็ญเพียร อีกทั้งไม่ต้องประพฤติทุศีล เพื่อเลี้ยงชีวิตให้รอดพ้นจาก ความอดอยากจน ๒) ศีล จะยังผลให้ผู้ปฏิบัติรื่นเริงด้วยกายและวาจา ซึ่งจะ มีผลให้จิตใจผ่องใสไม่เศร้าหมอง อันเป็นเหตุให้มีโอกาสถือกินใน สุดภิภูมิลอดไป ถ้ alternatively เกิดในโลกสวรรค ก็จะได้บังเกิดในอานา บริเวณของพระโพธิสัตว์ผู้มุ่งหวังชีวิตเพื่อการบรรลุธรรม แต่ประการ เดียว ไม่เสียเวลากับเรื่องโลภะอื่น ๆ ถ้าเกิดในโลกมนุษย์ ก็จะ ได้บังเกิดในดินแดนที่ผู้คนทั้งหลายมุ่งมาดปรารถนาปรารถนาเพื่อ ความสุขนั้น ซึ่งถือได้ว่าเป็นปฏิรูปเทสสำหรับมนุษย์ที่เดียว ดังนี้ บุคคลที่ถวายศีลได้บริสุทธิ์บริบูรณ์ นอกจากจะเป็น เครื่องประกันว่า ตนจะไม่ไปสู่สุคติ ไม่เกิดเป็นสัตว์เดรัจฉานแล้ว ยัง จะเป็นเครื่องประกันว่าจะไม่เกิดเป็นคนพิกลพิการ ไข้อบปัญญาอ่อน ถูกรุมล้อมด้วยโรคภัยไข้เจ็บ อายุสั้น แต่จะเป็นบุคคลที่มีรูปลักษณ์แข็งแรง ส่งงาม เหมาะสมกับการบำเพ็ญกบนิทานอีกด้วย ๓) ภาวนา การเจริญสมาธิภาวนา จะยังผลให้เกิดความสงบ ขึ้นในจิตใจ เมื่อความสงบในจิตใจถึงที่เรียกว่า สง่างโลง คือ เสมอเหมือนหนึ่งมีแต่วันท่งร้อยดวงพุดดงามประชุมรวมกันที่กลางใจเรา