ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๒ : หน้า 84/152

หดหู่ หมดสมาธิ หมดกำลังใจในการทำงาน หรือมีอารมณ์ไม่ดี พาลหาเรื่องทะเลเบะเบะ แจ้งกับผู้อื่นด้วย เพราะเหตุนี้การรับประทานอาหารจึงเป็นกิจวัตรประจำวันที่จะเป็นอีกประการหนึ่ง คนเรามีชีวิตอยู่ได้ ก็เพราะมีทั้งกายและใจ และคนเราทำกิจวัตรประจำวัน 2 ประการดังกล่าวแล้ว ก็เพื่อให้ร่างกายสะอาดและมีเจริญแรงกำลัง เหตุใดจึงไม่คิดจะทำใจสะอาด และมีกำลังใจในการทำความดีบ้างเล่า คนที่ร่างกายสะอาด แต่งกายสะอาด หอมกรุ่นด้วยเครื่องประทินผิว มีโภชนาหารสเลิศรับประทานมีได้ ขาดก็ดาม แต่บางคนก็ชอบก้อนเรื่องทะเลเบะเบะ หรือทะเละแววท้าท้ายต่อกับผู้อื่นเรื่อย ๆ บางคนก็ชอบเอาเปรียบ เหยียดบังผลประโยชน์ของผู้อื่น คดโกงในเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ไปจนถึงการขอราษฎร์บังคับหลวงอย่างโหดร้าย บางคนก็มีความคิดอคติ ขาดความยุติธรรมในเรื่องต่าง ๆ หรือมิเช่นนั้น ก็มีความเชื่อมามีอยู่กับเรื่องทรงเจ้าเข้าผี เรื่องคาถาอาคมและเวทมนตร์ต่าง ๆ พฤติกรรมเหล่านี้เกิดจากอะไร เกิดจากความโลภ ความโกรธ ความหลง อันเป็นอาสาสิ่งที่แฝงอยู่ในจิตใจนิ่นเอง บุคคลที่จิตใจถูกครอบงำด้วยอาสาสิ่งกล่าว จึงมีความเห็นเป็นมิจฉาทิฏฐิ ย่อมทำความชั่วได้ทุกอย่าง ซึ่งนอกจากจะเป็นเหตุให้ตนเองและผู้อื่นเดือดร้อนอย่างแสนสาหัสทั้งในโลกนี้และโลกหน้าแล้ว เขายังจะพาให้สังคมพลอยได้รับผลกระทบไปด้วย วิธีป้องกันปัญหาดังกล่าวได้อย่างมีประสิทธิผล ก็ด้วยการอบรมจิตใจบุคคลเพื่อเปลี่ยนมิจฉาทิฏฐิของเขาให้เป็นสัมมาทิฏฐิ