กฎภูมิใจฟังคำของพระปัจเจกพุทธเจ้า ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๒   หน้า 93
หน้าที่ 93 / 152

สรุปเนื้อหา

เนื้อหานี้พูดเกี่ยวกับการสอนและการแสดงธรรมของพระปัจเจกพุทธเจ้าแก่พระราชาและภิกษุ ในช่วงเวลาที่มีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้น โดยพระราชาได้มาทำประโยชน์แก่พระพุทธเจ้า และเข้าใจถึงการกระทำที่มีคุณค่าในพุทธศาสนา ข้าพระพุทธเจ้าก็ได้กล่าวถึงบรรยากาศที่น่าศรัทธา ขณะเดียวกัน เกิดการประชุมที่สำคัญเกี่ยวกับการเป็นผู้นำทางธรรมซึ่งแน่นอนว่าผู้ที่ถูกต้องตามองค์เหล่านี้จะเข้าถึงพระธรรมได้อย่างถูกต้องและเป็นประโยชน์ต่อการบำเพ็ญธรรมในพุทธศาสนา ในบทนี้ยังมีการกล่าวถึงบทบาทของพระอานนท์ และพระสารีบุตร ที่มีส่วนในการเผยแผ่ธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้าโดยเฉพาะ ซึ่งในที่สุดยังได้ประโยชน์จากการสั่งสอนของพระปัจเจกพุทธเจ้าในแง่ของการพัฒนาชีวิตทางจิตใจ

หัวข้อประเด็น

-ความสำคัญของการฟังพระธรรม
-บทบาทของพระปัจเจกพุทธเจ้า
-การแสดงธรรมแก่ผู้ฟัง
-ประสบการณ์ของพระราชาในวันสำคัญ
-การประชุมชุมชนทางธรรมและวิถีพุทธ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

กฎภูมิใจฟังคำของพระปัจเจกพุทธเจ้าแล้วมีความรู้สึกดีใจ จึงกล่าวถอดสุดท้าย 2 คาถา “วันนี้พระราชาผู้เสริฐสุดีมาถึง ที่นี่เพื่อประโยชน์แก่เข้าพระพุทธเจ้า ข้าพระพุทธเจ้าเพิ่งทราบชัดวันนี้เองว่า ท่านที่ให้ในผ่านผู้ได้ผลมาก พระราชาทั้งหลายทรงกังวลอยู่ในแนวแคว้น พราหมณ์ทั้งหลายกังวลอยู่ในกิจน้อยกิจใหญ่ คาบสังกะลูบอยู่ในหวั่นและผลไม้ ส่วนพวกภิกษุลวดพันได้แล้ว” พระปัจเจกพุทธเจ้าแสดงธรรมแก่เขาแล้ว กลับไปสู่สถานแห่งตน ดาบสก็เช่นกัน ส่วนพระราชาทรงพักอยู่ในสำนักงานของกฎภูมิสองสามวันแล้วเสด็จกลับกรุงเทพฯ พระพุorthทรงแสดงพระธรรมเทคนันนี้แล้วรัสย่าว่า ดูก่อนภิกษุหลาย มิเช่นแต่ในบทนี้เท่านั้น ที่ิบณฑบาตส่งต่อจนถึงผูที่สมควรได้รับ บาในกลาดก่อน ก็มีเหตุการณ์แบบนี้เช่นกัน แล้วทรงประชุมชาตกว่า กฏภูมิผู้ชาธรรมครั้งนั้น ได้มาเป็นกฏภูมิผู้นำ ลักการธรรม พระราชาได้มาเป็นพระอานนท์ โปรรติได้มาเป็นพระสารีบุตร พระปัจเจกพุทธเจ้าได้ปริญพานแล้ว ส่วนดาบจากหิมพานต์ได้มาเป็นพระตกตะคด
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More