การอุปมาพระผู้มีพระภาคในพระราชสีห์ : หน้า 65/152

เหตูใดพระผู้มีพระภาคจึงอุปมาพระองค์ว่าเป็นพญราชสีห์ สเหตุที่รงอุปมาเช่นนี้ ก็พระพุทธราชสีห์นั้นต้องจับสัตว์เป็น อาหาร ถ้าจับพลาด นอกจากจะไม่ได้อาหารมากินแล้ว ยังถูกเยี่ยม หยิบฉกผู้เห็นเหตุการณ์อีกด้วย ดังนั้นพุทธราชสีจึงมีความตั้งใจ และความระมัดระวังอย่างยิ่ง จึงสามารถจับสัตว์ได้อย่างแม่นยำ ไม่มี พลาด ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ขนาดใหญ่ที่สุดคือช้าง ลงมาถึงสัตว์เล็ก ๆ เช่น กระต่ายและแมว ก็ไม่เคยพลาดเลย ในการแสดงธรรมของพระพุทธองค์เช่นเดียวกัน พระองค์จจะ ทรงแสดงด้วยความพิถีพิถันอย่างรอบคอบ นับตั้งแต่ทรงสำรวจ ดูว่าวู่ฟังเป็นใคร มีพื้นฐานความรู้ทางธรรมระดับไหน มีพื้นฐานนิเพ อย่างไร มีจิตประเภทใด มีปัญญาพอที่จะคิดหาเหตุผลได้มากน้อย เพียงใด แล้วทรงเลือกศาสนธรรมมวดที่สอดคล้องกับภูมิธรรม พื้น นิสัย และจริติให้เหมาะสมกับบริษัทกลุ่มต่าง ๆ เช่น ในกลุ่มภิกษุซึ่ง มีความรู้ด้านปริยัติธรรมสูง มีประสบการณ์ด้านปฏิบัติธรรมพอ สมควร ก็อาจจะทรงเลือกแสดงธรรมเกี่ยวกับเรื่องสติปัญญา ๔ หรือ การเจริญสมาธิภาวนา แต่การแสดงธรรมแก่ปุถุชนหรือแม้กลุ่มขอทานและพรานนก ผู้มีจิตใจมดบ่อยด้วยเกลสที่อุทุม่อย่างหนา ก็อาจจะทรงเลือกศาสน ธรรม เกี่ยวกับการทำทาน การรักษาศีล ในระดับที่ฟังเข้าใจได้ง่ายมา แสดง เป็นต้น ทั้งนี้เพราะทรงมุ่งหมายสำคัญอยู่ที่ให้ผู้ฟัง เกิด ปัญญาเข้าใจในสาระแห่งธรรม แล้วคิดปรับปรุงตนเอง ให้ละเวลากิ อกุศลกรรม หันมามุ่งมั่นสร้างกุศลกรรมอย่างจริงจัง ด้วยความ