การเตรียมตัวก่อนปลุกนาย : หน้า 87/172

๑๗. ว่าด้วยการปลุกนายตามทุ่มโมงที่สั่งไว้ นายท่านจะมีราชการฤาธุระอันสำคัญ ไปแต่ตึกๆๆแต่เช้าก็ดี เมื่อท่านสั่งไว้ให้ปลุกเวลานั้น เราก็ต้องผูกใจจดจำคอยปลุกท่านตามสั่งอย่าเหลวไหล ถ้ามีเวลาน้อยอยู่ที่จะถึงกำหนดเราก็ไม่ ควรจะนอน หาหนังสือมาดูเสียให้เพลินอย่างหนึ่ง ถ้าเราชอบเล่นอะไรทำอะไรก็ทำไปตามความ ประสงค์ อย่าให้หลับลงไปได้จะเสียการ ถ้าว่าเวลายังมีมากพอจะนอนได้บ้างจึงควรนอน แต่ถึง กระนั้นก็อย่าปล่อยใจให้เผลอ ควรที่จะไปสั่งกับคนแก่ ๆ ที่เขาเคยตื่นตึก ตื่นเช้าไว้ด้วย เพื่อใช้เขา ปลุกเราอีกทีจึงจะดี ถ้าคนแก่นั้นเขามีนาฬิกา การทุ่มโมงถูกต้อง ก็พอวางใจได้ ถ้าแกเลื่อนหลัง ถ้าไม่แน่นอนในเวลาทุ่มโมงแล้ว ต้องให้แกปลุกเราเนิ่น ๆ ไว้จะได้ไม่พลาด แต่เราต้องปลุกท่าน ตามคำสั่ง และเวลาที่ยังมีก่อนปลุกท่านนั้น เราต้องตระเตรียมสิ่งที่ท่านจะต้องใช้ มีชงน้ำชากาแฟ เป็นต้น ให้พร้อมไว้ ถ้าพาหนะรถเรืออะไรที่จะใช้นั้น ก็ให้พร้อมด้วย ถ้าอะไร ๆ อีกด้วยบ้าง ก็ให้ เรียนถามไว้เสียด้วย แล้วก็จัดเตรียมให้พร้อมตามสั่ง เมื่อกระทำเช่นนี้ได้ละดีนัก ละดีนักแล จะเห็นว่าผู้ที่เขียนหนังสือเล่มนี้ เป็นคนรอบคอบมาก คงทำงานมามาก จึงเก็บรายละเอียด ได้ถึงขนาดนี้ เราเคยสอนลูกน้องได้อย่างนี้กันไหม ถ้าเคยสอนไว้ก็จะมีคนไว้ใช้สอยได้ดังใจ แต่ถ้า ไม่เคยอบรมลูกน้องไว้เลย ถึงคราวจะไปโน่นไปนี่ ก็ไม่ได้ดังใจสักที เมื่อก่อนหลวงพ่อก็ตอบไม่ถูก ว่าทําไม แต่พอมาเจอหนังสือจรรยาบ่าวเล่มนี้จึงเข้าใจว่า ที่คนโน้นคนนี้ท่าอะไรให้เราไม่ได้อย่างใจ เพราะไม่ได้ท่าอย่างที่ควรจะเป็นนั่นเอง เวลาจะไปไหนอีก ๆ ตื่น ๆ หรือว่ามีงานด่วน สิ่งที่ผู้ใหญ่ต้องการมาก นอกจากจะช่วยปลุก ท่านตามเวลาแล้วก็คือ ต้องการความพร้อมของเราซึ่งเป็นผู้ติดตามนั่นเอง สมมุติว่าจะต้องออกเดินทางตอนตีสอง สำหรับหลวงพ่อกว่าจะทำงานประจำวันเสร็จก็ดึก ปกติจะสรงน้ำเวลาเที่ยงคืน ต่อจากนั้นก็สวดมนต์ทำวัตร เสร็จก็ราวเที่ยงคืนสี่สิบห้าหรือตีหนึ่งแล้ว ถ้าจะนอนก็คงมีเวลาหลับเพียงชั่วโมงเดียว ป่วยการหลับ เพราะเวลาน้อยเหลือเกิน ก็อาจหยิบ หนังสือมานั่งอ่านหรือขีดเขียนรอเวลาไป ที่จริงแล้วการได้หลับสักชั่วโมงสองชั่วโมงอาจจ่าเป็น เพราะ เมื่อไปถึงที่แล้วต้องลงมือทำงานเลย แต่ถ้าผู้ติดตามก็ไปนอนด้วย แล้วตั้งนาฬิกาไว้กระชั้นชิดเกินไป พอถึงเวลาจวนตีสอง ตื่นขึ้นมาด้วยอาการงัวเงียทั้งคู่ เดี๋ยวก็หลงลืมอะไรกันบ้าง เสียงานจนได้ ผู้ติดตามหรือลูกน้องที่ดีต้องกระปรี้กระเปร่าอยู่ตลอดเวลา ต้องคอยตระเตรียมทุกอย่างไว้ ให้พร้อม เช่นว่าอาจจะตื่นขึ้นมาก่อนสัก ๒๐ นาที พออีก ๑๕ นาที จะถึงเวลาเดินทาง เจ้านาย ตื่นขึ้นมาก็ให้ท่านรองท้องด้วยปาท่องโก๋ โอวัลตินหรือกาแฟ พาหนะที่ใช้ในการเดินทางควรเช็ก ให้พร้อมอยู่เสมอ อย่างนี้จึงจะดี บางครั้งหลวงพ่อโชคดีได้เด็กเก่ง ๆ อย่างนี้มาช่วยงาน เมื่อจะเดินทาง ไปที่หนึ่งเพื่อทำงานเรื่องนั้น ๆ ความที่ใจจดจ่ออยู่กับงานจึงเตรียมเฉพาะเรื่องงานเท่านั้น ไม่ค่อย ห่วงเรื่องส่วนตัว ทำให้หลงลืมไม่ได้เอายาไปฉันตามเวลาที่หมอสั่ง เด็กเขาจะเตรียมเอาไปให้เสร็จ ไม่บกพร่อง ก็สบายไป ๆ กันยายน ๒๕๕๗ อยู่ในบุญ ๘๕