ความสำคัญของมหาเจดีย์และการบูชา : หน้า 7/206

บุญบ้าง จึงมาประชุมร่วมปรึกษากันว่า มนุษย์ เทวดา นาค ครุฑ กุมภัณฑ์ และยักษ์ พากัน สร้างพระพุทธเจดีย์แล้ว ถ้าพวกเราไม่ได้สร้าง เลยก็นับว่าเป็นผู้ประมาทอย่างยิ่ง จึงพร้อมใจ กันสร้างโดยใช้ทองคำล้วน ๆ ให้สูงขึ้นไปอีก ๑ โยชน์ ทำให้มหาเจดีย์สว่างไสวทั้งกลางคืน และกลางวัน รัศมีของดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์และ ดวงดาวไม่สามารถครอบงำรัศมีของมหาเจดีย์ ที่สว่างไสวเรืองรองด้วยรัตนชาติ แสงสว่างนั้น ส่องสว่างออกไปทุกทิศทุกทางไกลถึง ๑๐๐ 000 โยชน์ ใครได้พบเห็นหรือนมัสการมหาเจดีย์ ก็สามารถทําใจให้หยุดนิ่ง เข้าถึงพระรัตนตรัย ภายในได้อย่างง่ายดาย ความปลื้มปีติศรัทธา เลื่อมใสในพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่มีอยู่แล้ว ก็เพิ่มพูนมากขึ้นเป็นทับทวี บ เนื่องจากพระมหาเจดีย์สูงตระหง่านถึง ๑ โยชน์ จะเดินขึ้นไปสูง ๆ เกรงว่าจะได้รับความลำบาก 4 และอาจเกิดอันตรายพลัดตกลงมา จึงมียักษ์ ตนหนึ่งชื่ออภิสัมมัตตะมารับบุญพิเศษด้วยการ นำพวงดอกไม้ของหอมทั้งหลายที่สาธุชน นำมาวางไว้บนหิ้งขึ้นไปบูชาบนยอดพระเจดีย์ มนุษย์มองไม่เห็นยักษ์ เห็นแต่พวงดอกไม้ ลอยละลิ่วสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ เจ้าของเครื่องสักการะ ก็จะมองตามขึ้นไปด้วยจิตเลื่อมใสมาก ๆ แล้ว พากันกลับไปบอกต่อ ๆ ถึงความพิเศษของ พระมหาเจดีย์ ทำให้ผู้คนหลั่งไหลมาจากทุกทิศ ทุกทางเพื่อนำเครื่องสักการะมาบูชา และมา สวดมนต์สรรเสริญพุทธคุณ ธรรมคุณ สังฆคุณ เป็นประจําทั้งเช้าและเย็น ด้วยอานุภาพแห่ง ความเลื่อมใสในพระรัตนตรัยอันไม่มีประมาณ ในครั้งนั้นส่งผลให้มนุษย์ไปสู่สุคติโลกสวรรค์ สมัยนั้น ถ้าหากบุคคลใดประสงค์จะนำ มากมายนับไม่ถ้วน ทำให้บนสวรรค์หนาแน่น เครื่องสักการบูชาไปนมัสการพระมหาเจดีย์ ไปด้วยเหล่าเทพบุตรเทพธิดา ส่วนในนรก พฤษภาคม ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ ๐๕