ยุคทองของภาษาและวรรณกรรมล้านนา : หน้า 99/206

พยัญชนะตัวเต็ม ๓๓ ตัว จัดแบ่งวรรค ตามการแบ่งพยัญชนะในภาษาบาลี P 1 6 12 0 B 27 D 0 0 . PO 10 นน 4 น .. การเขียนภาษาบาลีด้วยอักษรธรรม (póban mobi mat อิติปิโส ภควา ธรรมมาสมพุทโธ (So come on) วิชชาจรณสัมปันโน สุคโต โลกวิทู อนุตตโร cod g ปุริสมสาร สตถา เทวมนุสสานิ พุทโธภควาติ (Sonic) C สมัยพระเจ้าติโลกราช พระมหากษัตริย์ ล้านนาแห่งราชวงศ์มังรายพระองค์ที่ ๙ ถือเป็น ยุคทองของภาษาและวรรณกรรมล้านนา ทั้งยังเป็นยุคที่พระพุทธศาสนามีความเจริญ รุ่งเรือง เนื่องด้วยพระองค์ทรงส่งเสริมการศึกษา ภาษาบาลีและทรงสนับสนุนให้พระภิกษุ สามเณรปฏิบัติตามหลักพระวินัยอย่างเคร่งครัด จึงทำให้คณะสงฆ์มีความเชี่ยวชาญและแตกฉาน ในพระไตรปิฎก จนสามารถจัดสังคายนา พระไตรปิฎกขึ้นเป็นครั้งแรกบนแผ่นดินไทย ในปี พ.ศ. ๒๐๒๐ ณ วัดโพธารามมหาวิหาร (วัดเจ็ดยอด) แล้วใช้อักษรธรรมล้านนาจารึก พระไตรปิฎกบาลีลงในคัมภีร์ใบลาน และได้ แจกจ่ายเผยแผ่ไปยังเมืองต่าง ๆ เช่น เมือง สิบสองปันนา เมืองหลวงพระบาง และหัวเมือง ต่าง ๆ ของอาณาจักรล้านนา ถือเป็นหลักฐาน ชิ้นสําคัญของพระพุทธศาสนาในล้านนาสืบต่อ มาอีกหลายยุคสมัย ในยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น พระมหาเถระ ผู้มีบทบาทสำคัญในการสร้างและรวบรวม คัมภีร์ใบลานอักษรธรรมล้านนา ผู้เป็นที่ เคารพรักและนับถือของสาธุชนตลอดจนเจ้า ผู้ครองนคร คือครูบากัญจนอรัญญวาสีมหาเถร หรือครูบามหาเถร ผู้แตกฉานในอรรถบาลี และพระธรรมวินัยเป็นอย่างยิ่ง ท่านมีพื้นเพเดิม อยู่ที่เมืองแพร่ (จังหวัดแพร่ในปัจจุบัน) ได้ บรรพชาเป็นสามเณรศึกษาอักขระล้านนา ตั้งแต่เยาว์วัย ณ วัดสูงเม่น จังหวัดแพร่ เมื่อ ครบบวชจึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ ได้รับ ฉายาว่า "กัญจนภิกขุ" ด้วยความสนใจใน วิปัสสนากัมมัฏฐาน ท่านจึงเดินทางไปเมือง เชียงใหม่เพื่อศึกษาด้านวิปัสสนาธุระเพิ่มเติม และเนื่องจากท่านเป็นพระภิกษุผู้เปี่ยมไปด้วย ความสามารถและสร้างคุณประโยชน์ให้แก่ พระพุทธศาสนามากมาย ท่านจึงได้รับการ สนับสนุนให้ดารงตาแหน่งเจ้าอาวาสวัดพระสิงห์ เมืองเชียงใหม่ในเวลาต่อมา พฤษภาคม ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ ๙๗