วารสารเพื่อการเผยแผ่ธรรมะ : หน้า 204/206

ที่ปรึกษา พระวิเทศภาวนาจารย์ วิ. (สมบุญ สมมาปุญโญ) พระสุธรรมญาณวิเทศ วิ. (สุธรรม สุธมฺโม) พระครูปลัดสุวัฒนโพธิคุณ (สมชาย ฐานวุฑโฒ) พระครูสมุห์วิษณุ ปญฺญาทีโป พระครูธรรมธรอารักษ์ ญาณารักโข พระครูใบฎีกาอำนวยศักดิ์ มุนิสกโก บรรณาธิการบริหาร พระสมบัติ รกฺขิตจิตโต ผู้ช่วยบรรณาธิการ ระพีพรรณ ใจภักดี, กนกพร เทศนา กองบรรณาธิการ พระมหาเสถียร สุวณฺณจิโต, พระดร.สมศักดิ์ จนฺทสีโล พระมหาดร.สมบัติ อินฺทปญฺโญ, พระตรีเทพ ชินจุกุโร, พระศิริพงษ์ สิริวโส, พระสนิทวงศ์ วุฑฒิโส, พระมหาธีระ นาถธมฺโม, พระมหาจตุรงค์ จตฺตมโล พระวิฑูรย์ อุชุจาโร, พระสุรศักดิ์ ปภสฺสโร, พระมหาวิริยะ ธมฺมสารี, พระมหาอรรถพล กุลสิทโธ, พระปลัดบริบูรณ์ ธมฺมวิชโช ผศ.สุภาศิริ พะหูชนม์, วันชัย ภัทรโกมล, วินิช พันธุ์วิริยรัตน์, น้ำผึ้ง พุ่มมาลี รัดเกล้า ลิ่วเฉลิมวงศ์, อมรรัตน์ สมาธิทรัพย์ดี สุธิดา จินดากิจนุกูล, อภิรดี ตันติวาณิชยสุข วรวรรณ ถนอมพงษ์, กำพล แก้วประเสริฐกุล, บุษบา ธาราสมบัติ, เมธินี จอกทอง, อมรพรรณ ทองสมบูรณ์, พงษ์วนาถ ดวงปาน, พรรณนิภา ทองเต็ม, ภัทรสุดา ค้ำชู ฝ่ายภาพ ศูนย์ภาพนิ่งและบรรณาธิการภาพ ฝ่ายศิลปกรรม กองพุทธศิลป์, ลือพงศ์ ลีลพนัง, ชัยชนะ กิตติโสภาพันธุ์, อดิเศรษฐ์ นัฐกรานต์นุวัฒน์ ธาดา วงศ์คุณานนท์, สันทัด ศักดิ์สาคร, สุพัตรา ปัญญาแสง, สิริพันธุ์ สมาหารพันธุ์ ฝ่ายโฆษณา ปราณี ชัยผดุง ๐๘-๖๗๗๑-๒๒๖๘ ฝ่ายสมาชิก ปิยธิดา เกตุสถล ๐๘-๑๖๖๗-๗๔๗๓ โรงพิมพ์ บริษัท รุ่งศิลป์การพิมพ์ (๑๙๗๗) จำกัด จัดทําโดย สำนักสื่อธรรมะ มูลนิธิธรรมกาย วารสาร “อยู่ในบุญ” เป็นวารสารเพื่อการเผยแผ่ธรรมะ ในพระพุทธศาสนาเป็นรายเดือน มีวัตถุประสงค์ดังต่อไปนี้ 0. เพื่อให้เกิดความรู้ความเข้าใจในธรรมะขององค์สมเด็จ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า และเกิดกำลังใจในการปฏิบัติธรรม เพื่อเข้าถึงธรรมะภายใน ๒. เพื่อปลูกฝังคุณธรรมแก่ประชาชนทุกเพศ ทุกวัย ทุกอาชีพ และทุกระดับการศึกษา ๓. เพื่อถ่ายทอดความรู้ในพระพุทธศาสนาให้ง่ายแก่การ นำไปใช้ให้เป็นประโยชน์ในชีวิตประจำวัน ๔. เพื่อส่งเสริมและสนับสนุนให้คนในสังคมเป็นคนดี ที่โลกต้องการ ๕. เพื่อเป็นสื่อกลางในการสืบทอดอายุพระพุทธศาสนา ให้เป็นที่พึ่งแก่ชาวโลกสืบไป ou'r ym ด่าพระ.. ใช่ทางออกที่ถูกต้องแล้วหรือ? การด่าพระออกสื่อหรือโพสต์ว่าพระในโลกโซเชียล บ่อย ๆ เป็นการสร้างกระแสให้คนส่วนใหญ่เข้าใจผิดว่า พระส่วนใหญ่ไม่ดี ทั้ง ๆ ที่หากเทียบอัตราส่วนกับพระดี ทั่วประเทศกว่า ๓๐๐,๐๐๐ รูปแล้ว พบว่ามีพระที่ประพฤติ ไม่ดีจริง ๆ ไม่ถึง ๑ เปอร์เซ็นต์เท่านั้น การด่าพระนอกจากจะทำให้คนหมดศรัทธาใน พระสงฆ์โดยรวมแล้ว ยังท่าให้พฤติกรรมของคนในสังคม เปลี่ยนไป คือ เกิดความระแวง มุ่งจับผิดพระเวลาไปวัด จนลืมไปว่าตนไปวัดเพื่อกำจัดกิเลสในตัวเอง หรือบางคน ก็เลิกทำบุญ เลิกไปวัดเลย หากเป็นเช่นนี้จะทำให้คนเข้าวัด ปฏิบัติธรรมลดลงเรื่อย ๆ จนมีผลทำให้ศีลธรรมเสื่อมทราม สุดท้ายเราจะอยู่บนโลกนี้ได้ยากเอง และเมื่อคนไม่เข้าวัด ก็ไม่มีใครบำรุงวัด บำรุงพระ ก็จะก่อให้เกิดปัญหาการ ลาสิกขาตามมาจนเกิดวัดร้างขึ้นมากมาย ซึ่งปัจจุบันก็มี วัดร้างเกือบ 5,000 วัดแล้ว จะเห็นว่า การด่าพระ การตัดต่อภาพพระ เป็นการ ทําให้ศาสนาเสื่อมโดยตรง โดยที่ผู้ด่าเข้าใจผิดคิดไปเองว่า "เป็นสิ่งที่ถูกต้อง" ซึ่งถ้าเป็นสิ่งที่ถูกต้องจริง ๆ พระสัมมา สัมพุทธเจ้าจะทรงห้ามไม่ให้ว่าร้ายผู้อื่นทำไม (อนูปวาโท) ฉะนั้นถ้าอยากให้พระพุทธศาสนารุ่งเรืองอย่างบริสุทธิ์ใจ ก็ขอให้ออกข่าวส่งเสริมพระที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบมาก ๆ เพื่อให้คนศรัทธาอยากเข้าวัดปฏิบัติธรรมกำจัดกิเลสในตัว ให้หมดไป และเมื่อเป็นเช่นนี้พระพุทธศาสนาก็จะเจริญขึ้น กระแสศีลธรรมบนโลกใบนี้ก็จะกลับคืนมา