มารยาทในการรับประทานอาหาร : หน้า 112/206

v จากมารยาทเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้เองได้ส่งผล ยิ่งใหญ่ต่อมา คือ อิจฉาใครไม่เป็น ใครเขา ได้ดิบได้ดีก็สนับสนุน ถึงจะได้ดีกว่าเราก็ไม่นึก อิจฉาเลย บรรพบุรุษของเราท่านฉลาดจริง ๆ ในการอบรมลูก ๆ หลาน ๆ มารยาทเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างนี้อย่าปล่อยผ่าน ถึงขาดเงิน ขาดทองอย่างไรก็อย่าปล่อยให้ลูกหลานไปดู ปากชาวบ้านเขากิน ถ้าไม่ระวังกวดขันห้ามปราม เสียแต่ยังเด็ก นิสัยขี้อิจฉาจะพอกพูนขึ้นมา จนแสดงออกอย่างน่าเกลียด หาความสบายใจ ไม่ได้ตลอดชาติ ข้อ ๗. "ภิกษุพึงทําความศึกษาว่า เราจัก ไม่ขุดข้าวสุกให้แหว่ง ท่านหมายความว่า เวลาตักข้าวรับประทาน ไม่ควรแหวกกองข้าวตรงนั้นตรงนี้จนเว้า ๆ แหว่ง ๆ เขละขละไปทั้งจาน ควรตะล่อมข้าว ๆ เป็นคำ ๆ หมั่นปาดขอบกองข้าวให้พูนกลมอยู่ ตลอดเวลา จะรับประทานด้วยมือหรือด้วยช้อน ก็ควรทำอย่างเดียวกัน เรื่องนี้ถือเป็นมารยาท อย่างหนึ่ง แม้เป็นมารยาทเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็มี คุณค่ามาก นอกจากจะเป็นการฝึกสติแล้ว ยัง ช่วยส่งเสริมบุคลิกของเราได้เป็นอย่างดี เวลา ไปกินข้าวปลาอาหารที่ไหนจะได้ไม่มีใครรังเกียจ หลวงปู่วัดปากน้ำเวลาท่านฉันข้าว ข้าวในจาน ของท่านจะพูนกลมอยู่เสมอ น่าดูมาก เพราะ เวลาฉันท่านใช้ช้อนตะล่อมปาดข้าวในจานของ ท่านตลอดเวลา ดังนั้นกองข้าวจึงดูพูนกลม เหมือนข้าวเหนียวมูนในกะละมัง ไม่มีแหว่ง แต่ พวกเราเวลากินไม่ค่อยระวัง เจาะเอาตามใจชอบ ข้าวจึงแหว่งเป็นแถบ ๆ บางคนก็คุ้ยข้าวเสีย กระจายเกลื่อนเป็นไก่เขี่ย เปรอะปากชามยังไม่ พอ หกกระเด็นออกมาข้างนอกอีก ไม่งามเลย ๑๑๐ อยู่ในบุญ พฤษภาคม ๒๕๕๙