การใช้บุญและปัจจัย ๔ : หน้า 116/206

ปัจจัย ๔ อย่างนี้มีไม่ครบ มีไม่พอ ก็เดือดร้อน จึงต้องมีให้พอ แต่ปัจจัย ๔ นั้นไม่ได้ตกลงมา จากท้องฟ้า ต้องใช้ความพยายามขยันหามา และต้องใช้บุญจึงจะได้มา ถ้าขยันอย่างเดียว แต่ไม่มีบุญก็ไม่มีทางได้ จะเห็นว่าชีวิตเราต้อง ใช้บุญอยู่ทุกลมหายใจ ถ้าท่าบุญไว้น้อย มีพอ แค่เลี้ยงชีวิต แล้วจะเอาบุญจากไหนสั่งสมไว้ เพื่อทํางานที่แท้จริง แต่ทว่าแม้เราจะขยันหาและสั่งสมบุญ ไว้ด้วย ปัจจัย ๔ ก็ยังมีความน่าใคร่น่าอยาก ได้แฝงมาด้วย ซึ่งถ้าเราหลงไปติดกับดักก็จะ ทําให้เราใช้บุญเปลือง พระพุทธองค์จึงทรงเตือนให้ระวังกับดัก คือ ความน่าใคร่น่าอยากได้ที่แฝงมากับปัจจัย ๔ เช่น ความอยากได้เสื้อผ้าเกินเหตุ อาหาร เกินเหตุ ที่อยู่อาศัยเกินเหตุ หยูกยาเกินเหตุ เป็นต้น สิ่งเหล่านี้ทำให้เหนื่อยเกินเหตุ ทำให้ เสียเวลาหาเงิน ถ้าไม่รู้จักพอ จะต้องเหนื่อย อีกกี่ชาติก็ไม่รู้ ผลาญทั้งความแข็งแรง ผลาญ เวลาในชีวิต และที่สำคัญคือผลาญบุญตัวเอง ด้วย ๑.๒ ผลาญบุญตัวเอง เพราะใช้ปัจจัย ๔ มากเกินจําเป็น มนุษย์ส่วนใหญ่ไม่เคยคำนึงถึงวัตถุ ประสงค์แท้จริงในการใช้ปัจจัย ๔ จึงบริโภค ผิดวัตถุประสงค์ แล้วก่อให้เกิดโทษแก่ตัวเอง นานาประการ นอกจากนั้นสังคมก็เสียประโยชน์ สิ่งแวดล้อมก็ถูกทําลาย เพราะความน่าใคร่น่าอยากได้ของปัจจัย ๔ นี่เอง ทำให้เรามองวัตถุประสงค์ในการใช้ ปัจจัย ๔ จริง ๆ ไม่ออก จึงทำอะไรไม่คำนึงถึง วัตถุประสงค์ของเรื่องนั้น ๆ สิ่งนั้น ๆ d การบริโภคอาหารและยา เสื้อผ้า เครื่อง นุ่งห่ม ที่อยู่อาศัยต่าง ๆ จึงกลายเป็นอยู่เพื่อ กินล้างกินผลาญ ใช้ล้างใช้ผลาญ แล้วก็กลาย เป็นล้างผลาญสิ่งแวดล้อม แต่ที่เสียหายยิ่งกว่า นั้น ยังกลายเป็นล้างผลาญบุญที่อุตส่าห์สร้าง มาด้วยความลำบากยากเย็นอีกด้วย ยิ่งล้างผลาญบุญไปมากเท่าไร โอกาสที่ จะระลึกชาติไปดูไปรู้ว่าเกิดมาทำไม ก่อนเกิด มาจากไหน ตายแล้วจะไปไหนก็ริบหรี่ลงไป เต็มที ๑.๓ มีเวลาฝึกตัวน้อย เพราะใช้เวลาชีวิต ไปกับการแสวงหาปัจจัย ๔ อายุมนุษย์สั้นนัก เพราะฉะนั้นถ้าใครมัว เสียเวลาหาปัจจัย ๔ มากเกินเหตุ ก็ยิ่งมีโอกาส ฝึกตัวเองน้อย ใจก็เป็นสมาธิได้ยาก แต่สิ่งที่ ตรงข้ามคือนิสัยเสีย ๆ ที่ปล่อยใจตามอำนาจ กิเลสก็จะยิ่งเพิ่มพูนมากขึ้น ๆ ๑.๔ ทำความดีแบบเหยาะแหยะ แต่ ทำความชั่วแบบเอาชีวิตเป็นเดิมพัน เวลาทําชั่วมนุษย์มักเอาชีวิตเป็นเดิมพัน เช่น นั่งเล่นไพ่กันยันสว่าง ตั้งวงเหล้าข้ามคืน แต่เวลาทำความดีกลับทำแบบเหยาะแหยะ ทำ แค่พอให้ได้ชื่อว่าท่าดีแล้วเท่านั้น ๑.๕ นิสัยไม่ดีที่ติดตัวมายังมีอีกมาก และ คอยบังคับมนุษย์ให้ทำกรรมชั่ว บ นิสัยที่ไม่ดีและกิเลสที่หมักหมมทิ้งไว้ ทั้งที่รู้ตัวและไม่รู้ตัว จะตามไปรังควาญเราต่อ ชาติหน้าอีก ที่รู้ตัวก็ยังยากจะแก้ไข ที่ไม่รู้ตัว อีกเท่าไรก็ไม่รู้ ดังนั้นใครรู้ตัวว่ามีนิสัยอะไร ไม่เข้าท่าก็รีบ ๆ แก้เสีย มิฉะนั้นนิสัยไม่ดี และ กิเลสที่หมักหมมทิ้งไว้ มันไม่ยอมสูญไปเอง ๒. ฉลาดในการสั่งสมบุญบารมี เพื่อสร้าง นิสัยทำความดีแบบทุ่มชีวิตเป็นเดิมพัน นักสร้างบารมีหรือว่าคนดีทั้งหลายนั้น ๑๑๔ อยู่ในบุญ พฤษภาคม ๒๕๕๙