ข้อความต้นฉบับในหน้า
จากการขุดค้นเมืองโบราณยะรังในเขต
จังหวัดปัตตานี พบพระสถูปจําลองและชิ้นส่วน
แตกหักมากมาย ตัวอย่างจารึกสถูปจำลอง
ดินเผาที่ค่อนข้างสมบูรณ์มีจารึกอักษรปัลลวะ
ภาษาสันสกฤตเป็นคาถา เย ธัมมา... และได้
พบพระพิมพ์ดินดิบอีกเป็นจำนวนมาก ด้านหน้า
เป็นพระพุทธรูปประดับด้วยเจดีย์ทั้ง ๒ ข้าง
ข้างละองค์ กลุ่มจารึกและโบราณวัตถุเหล่านี้
บ่งชี้ถึงการรับนับถือพระพุทธศาสนา นิกาย
เจติยวาทหรือไจติกะ อันเป็นสาขาของนิกาย
มหาสางฆิกะ
อักษรปัลลวะที่ปรากฏในจารึกโบราณ
ในพุทธศตวรรษที่ ๑๑-๑๒ นั้น ต่อมาได้
ประดิษฐ์เป็นอักษรมอญโบราณสายหนึ่ง ซึ่ง
พัฒนาต่อไปเป็นอักษรพม่า อักษรธรรมของ
ล้านนา อักษรธรรมล้านช้าง และอักษรธรรม
อีสาน และอีกสายหนึ่งพัฒนาเป็นอักษรขอม
โบราณ ซึ่งเป็นต้นแบบของอักษรขอมใน
กัมพูชา อักษรขอมในไทย และอักษรไทย
หลักฐานทางพระพุทธศาสนาที่ใช้
อักษรมอญโบราณ คือ ศิลาจารึกพระเจ้า
สววาธิสิทธิ์ ๑ (วัดดอนแก้ว) จารึกด้วยภาษา
มอญโบราณและภาษาบาลี พบที่จังหวัดลาพูน
ซึ่งเคยเป็นศูนย์กลางอาณาจักรหริภุญชัยมาก่อน
เนื้อหาในจารึกกล่าวถึงพระเจ้าสววาธิสิทธิ
กษัตริย์หริภุญชัย ทรงสถาปนาวัดเชตวันเมื่อ
พระชนมายุได้ ๒๖ พรรษา และเมื่อพระชนมายุ
ได้ ๓๑ พรรษา โปรดเกล้าฯ ให้สร้างกุฏิและ
เสนาสนะแด่พระภิกษุสงฆ์ อีกทั้งให้จาร
พระไตรปิฎกไว้ และกล่าวถึงการสร้างพระเจดีย์
โดยพระเจ้าสววาธิสิทธิ์ พระชายา ๒ พระองค์
พระบรมวงศานุวงศ์ และพระโอรส ซึ่งพระเจดีย์
ที่สร้างมีจํานวน ๓ องค์ ตั้งอยู่ด้านหน้าวัด
เชตวัน เรียงตามแนวจากทิศตะวันออกไปทางทิศ
ตะวันตก เมื่อพระชนมายุได้
Go
๓๒ พรรษา เสดจ
ออกผนวชพร้อมพระราชโอรส ๒ พระองค์ โดยมี
พระมหาเถระราชคุรุเป็นประธานในการผนวช
จารึกหลักนี้แสดงว่า อาณาจักรหริภุญชัย
นับถือปฏิบัติตามคติพระพุทธศาสนาเถรวาท
จารึก เย ธัมมา... บนพระสถูปดินเผาเมืองยะรัง
อักษรปัลลวะ ภาษาสันสกฤต
พุทธศตวรรษที่ ๑๒ ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง
ฐาน ๗.๕ ซม. ยอด ๒.๔ ซม. สูง ๑๑.๗ ซม.
ฌม
your
จำลองอักษรจารึก รอบขอบฐานด้านนอก
ที่มา http://www.sac.or.th/databases/inscriptions/
inscribe_image_detail.php?id=746
แบบเดียวกับที่นับถือปฏิบัติกันในสังคมชาวมอญ
ในพม่าและในพุกามสมัยพระเจ้าอโนรธาช่วง
พุทธศตวรรษที่ ๑๗ ซึ่งมีคตินิยมที่พระมหา
กษัตริย์จะเสด็จออกผนวชชั่วคราว
พฤษภาคม ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ
๙๑
.