การระลึกชาติและการสร้างบุญ : หน้า 115/206

บางท่านได้ฟังแบบนี้แล้วก็รู้สึกว่าเป็น เรื่องสุดวิสัย ซึ่งเรื่องนี้ถ้าหากในยุคนี้พวกเรา ไม่ได้พบกับคุณยายอาจารย์ฯ ก็คงจะคิดว่าเป็น เรื่องเหลือวิสัยเช่นกัน แต่เพราะได้มาพบกับ คุณยายอาจารย์ฯ ได้เห็นการฝึกตนของท่าน เห็นปฏิปทาของท่าน จึงเชื่อมั่นว่าการก่าจัด ความไม่รู้นั้นเป็นไปได้ การปฏิบัติธรรมจน กระทั่งระลึกชาติได้นี้เป็นเรื่องจริง เป็นวิสัยที มนุษย์ทำได้ เรารู้ว่าท่านอ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ ไม่ ได้เรียนจบปริญญาสักใบ แต่สิ่งเหล่านี้ท่าน ทําได้และเป็นพยานบุคคลให้เรา พวกเราซึ่ง เกิดมาในยุคนี้ล้วนแต่อ่านออกเขียนได้ทั้งนั้น มีโอกาสดีกว่าคุณยายอาจารย์ฯ ของเรา เพราะ ฉะนั้นตั้งใจปฏิบัติธรรมให้ดีเถิด เรามีสิทธิ์จะ ระลึกชาติได้ทุกคน แต่ถ้าหากไม่ปฏิบัติธรรม หัวเด็ดตีนขาดยังไงก็ไม่ได้ เพราะการระลึกชาติได้ไม่ได้เกี่ยวกับว่า ต้องจบปริญญาหรือไม่จบปริญญาในทางโลก แต่ขึ้นอยู่กับว่าได้ทุ่มชีวิตสร้างบุญ ทุ่มชีวิต ปฏิบัติธรรม ทุ่มชีวิตฝึกมรรคมีองค์ ๘ หรือไม่ ถ้าใครทีมชีวิตตามนี้ก็สามารถทําสําเร็จได้ แล้ว ก็จะได้รู้จักตัวเองว่าเราเป็นใคร มาจากไหน Go เวียนว่ายตายเกิดมาเท่าไร แล้วจะเกิดกำลังใจ ปฏิบัติธรรมเพื่อก๋าจัดอวิชชาต่อไป แต่ว่าการที่ใครจะฝึกฝนอบรมตนเอง ไปถึงขั้นระลึกชาติได้ มีเงื่อนไขว่าต้องสั่งสม บุญมามากพอ ถ้าบุญยังไม่มากพอ ใจก็ยากจะ หยุดนิ่งเป็นสัมมาสมาธิถึงระดับที่ระลึกชาติได้ ยิ่งบุญมากเท่าไร ยิ่งระลึกชาติไปได้ไกลมาก เท่านั้น ทําไมการระลึกชาติถึงต้องใช้บุญด้วย ต้องใช้พลังงานมาขับเคลื่อนฉันใด การที่ใคร จะระลึกชาติได้ ไม่ว่าจะระลึกชาติตัวเองหรือ ระลึกชาติคนอื่นก็ต้องใช้พลังงานฉันนั้น แต่ พลังงานที่ใช้ในการระลึกชาตินั้น เป็นพลังงาน พิเศษที่เรียกว่า “บุญ” บุญเป็นพลังงานบริสุทธิ์ที่เกิดขึ้นมาจาก การทำความดีทั้งมวล บุคคลควรสั่งสมบุญไว้ ให้มาก เมื่อถึงเวลาที่สั่งสมบุญไว้มากพอ เมื่อ ลงมือปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ ๘ ได้ถูกส่วน ก็ จะระลึกชาติได้ แต่ถ้าไม่สร้างบุญไว้เลย แม้ใจ อยากระลึกชาติได้เพียงใด ต่อให้ปรารถนาไป อีกกี่ชาติก็ไม่มีทางทำได้ Go เราจะสั่งสมบุญในชาตินี้อย่างไร ถึงจะ ได้บุญมากพอในระดับที่ระลึกชาติได้ในภพชาติ ต่อไป เรื่องนี้มีหลักปฏิบัติอยู่ ๓ ประการ ๑. อย่าใช้บุญเปลือง เพราะชีวิตมี ข้อจํากัดที่ทําให้สั่งสมบุญได้ยาก ๒. ฉลาดในการสั่งสมบุญบารมี เพื่อสร้าง นิสัยทำความดีแบบทุ่มชีวิตเป็นเดิมพัน สร้างสิ่งแวดล้อมที่ดีเพื่อสร้างบารมี ๓. เป็นทีม ซึ่งพอจะอธิบายโดยสังเขปได้ดังนี้ ๑. อย่าใช้บุญเปลือง เพราะชีวิตมีข้อ จํากัดที่ทําให้สั่งสมบุญได้ยาก แม้เราจะทราบว่าบุญมีความสาคัญและ มีความจําเป็นต่อชีวิต แต่ในทางปฏิบัติแล้ว การสั่งสมบุญก็ไม่ใช่งานที่จะทำได้ง่าย ๆ เพราะ ชีวิตมนุษย์มีกับดัก มีเหยื่อล่อ ที่จะทำให้บุญหก ตกหล่นได้ตลอดทาง ได้แก่ เลยงชวต ๆ ต้องใช้บุญเก่าในการหาปัจจัย ๔ ๑.๑ เลี้ยงชีวิต ชีวิตอยู่ได้ด้วยปัจจัย ๔ ซึ่งประกอบด้วย เรื่องนี้อุปมาเหมือนกับการทำงานในโลกนี้ เสื้อผ้า อาหาร ที่อยู่อาศัย และยารักษาโรค ถ้า พฤษภาคม ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ ๑๑๓