การทำบุญและผลกรรม : หน้า 7/165

OLD กรุงราชคฤห์ ท่านรับบาตรแล้วประสงค์จะฉัน ในเวลาเพล และเดินผ่านหน้าบ้านของดิฉัน พอดี ดิฉันเกิดศรัทธา สังเกตอาการของท่าน จึงกล่าวว่า “นิมนต์เจ้าค่ะ ขอท่านโปรดนั่งบน อาสนะ ขบฉันภัตตาหารเถิด” แล้วดิฉันก็จัด ดั่งอย่างดี ปูผ้าสีเหลืองบนตัง ได้บริจาคทาน ด้วยความเคารพ และตั้งความปรารถนาว่า ขอบุญของเรานี้ จงเป็นปัจจัยให้ได้ดั่งทอง ในอนาคตกาลเถิด เมื่อพระเถระฉันภัตตาหารเสร็จ ท่าน ล้างบาตรแล้วลุกไป ดิฉันบอกว่า “ท่านเจ้าคะ อาสนะนี้ดิฉันถวายแด่ท่านแล้ว ขอได้โปรด ใช้สอยเพื่ออนุเคราะห์ดิฉันด้วยเถิด” พระเถระ ต้องการอนุเคราะห์ดิฉัน จึงรับสั่งนั้นไว้ แล้ว ดั่งทองสมปรารถนาที่ตั้งใจเอาไว้ นี้เป็นผลกรรม เล็กน้อยของดิฉัน อันเป็นเหตุให้ดิฉันมีอานุภาพ รุ่งเรืองเช่นนี้ พระเถระอนุโมทนาในบุญกุศลที่นาง ได้ทำไว้ดีแล้ว จากนั้นจึงเหาะกลับมายังโลก มนุษย์ และเทศน์สอนให้มนุษย์ไม่ประมาทใน การสั่งสมบุญดังที่เทพธิดาเล่าบุพกรรมให้ฟัง ซึ่งหากบุคคลใดตั้งใจทำบุญด้วยจิตเลื่อมใส ท่าถูกเนื้อนาบุญ และนึกถึงบุญนั้นบ่อย ๆ บุญนั้นก็จะส่งผลยิ่งใหญ่ไพศาล ให้ได้เสวย ทิพยสมบัติดังที่พระเถระได้ไปประสบพบเห็น มาแล้ว เราจะเห็นว่าเสบียงเดินทางไปสู่ปรโลก ที่ดีที่สุดไม่มีอะไรดีไปกว่าบุญ บุญจะอ่านวยผล ท่านก็นำไปถวายสงฆ์ต่อ ดิฉันนึกถึงบุญพิเศษ ครั้งนั้นได้ จึงเกิดความปลื้มปีติ ให้เราได้ไปบังเกิดในสุคติโลกสวรรค์ เสวยทิพย สมบัติเป็นเวลายาวนานเกินกว่าอายุขัยของ ต่อมา ดิฉันล้มป่วยลงและเสียชีวิต ด้วยโรคลม เมื่อละโลกแล้ว จึงมาบังเกิดในวิมาน มนุษย์ยุคนี้มากมายหลายเท่านัก แม้กลับมา เกิดเป็นมนุษย์ บุญก็จะคอยสนับสนุนส่งเสริม ตุลาคม ๒๕๕๘ อยู่ในบุญ ๐๕