ประสบการณ์การภาวนาและความสว่าง : หน้า 91/165

คุณศศิวิมล ควรหัตถ์ จ.ปทุมธานี “ภาวนาหมื่นคำ เข้าถึงความสว่าง ดิฉันเองโดยพื้นฐานแล้วเป็นคนที่ชอบคิด ตอนเด็กไปนั่งสมาธิที่ไหนก็ปวดหัว เพราะว่า เวลานั่งจะตึง ๆ ทีหัว มีครั้งหนึ่งตอนเขาพาไป เรียนโยคะ เขาสอนท่าศพอาสนะ ท่านี้ทุกคน คงชอบที่สุด เพราะเป็นท่าที่นอนเฉย ๆ ทุกคน มีความสุขหมดเลย แต่เรากลับคิดว่า เขามี ความสุขกันหมด แต่ทำไมเรามีความคิดขึ้นมา 66 ๆ เต็มหัว แค่นอนเฉย ๆ ยังไม่มีความสุขเลย เพราะความคิดมันเยอะ คิดได้ตลอดเวลาเลย ทุกอนุวินาที ที่บอกว่าทุกอนุวินาที คือ ไม่มี เวลาหยุดคิดเลย อันนี้ช่วงก่อนรู้จักวัด พอมารู้จักวัด ได้ฝึกสมาธิ ด้วยความที่ เราเป็นคนจริงจัง ก็มีอารมณ์สบายบ้าง ฟังบ้าง ปกติส่วนใหญ่ฟุ้ง ตอนที่เรียน DOU มีอยู่ สองคำ คือ ฟังกับฟุ้งมาก เขียนอยู่แค่สองคำนี้ พอมีโอกาสไปปฏิบัติธรรมที่เวิลด์พีซ ปรากฏว่า พระอาจารย์ไม่ได้เทศน์เรื่องอะไรเลยค่ะ เปิด เทป “สัมมาอะระหัง” แบบจัดเต็ม เปิดหลาย บ ซีรีส์มาก เรายิ่งดูก็ยิ่งอิน แล้วพระอาจารย์ก็ เทศน์ต่อ เราก็ภาวนาไปเรื่อย ๆ จนเสร็จ ภารกิจ กว่าจะนอนเราก็ภาวนาได้ ๕๐๐ กว่าครั้ง ก็คิดว่าภาวนาให้ถึงพันครั้งก็แล้วกัน เอาฤกษ์ เอาชัย นั่งภาวนาไปพอถึงพันครั้งก็กราบพระ เข้านอน พอเรานั่งสมาธิปุ๊บ ความสว่างมาเองเลย ใจละเอียดเอง นึกอะไรก็มาเอง นึกถึงหลวงปู่ หลวงปู่มาทันที นึกถึงองค์พระ องค์พระมาทันที ๆ ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ปฏิบัติธรรมพอดี ใจ จดจ่อแต่เรื่องนี้ พอรุ่งเช้าก็ภาวนาไปเรื่อย ๆ พอครบหนึ่งหมื่นครั้งรู้สึกดีจนแทบไม่น่าเชื่อ เข้าใจเลยว่าคำว่า “หายใจทิ้ง” เป็นอย่างไร ถ้าเราไม่ได้ภาวนา บุญจากการ “สัมมาอะระหัง” คงไม่เกิดกับเรา แล้วที่ผ่านมาเราทำอะไร เรา หายใจทิ้งนะ เราเอาใจไปอยู่กับมือถือ เอาใจ ไปอยู่กับอะไรต่อมิอะไร รู้สึกเสียดายเวลา ที่ผ่านมา มีความรู้สึกว่าเราต้องพยายามท่ ให้ได้ วันแรกที่เริ่มภาวนาและนับสถิติก็คือ 66 วันที่ ๑๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๘ แล้วก็ทำมา เรื่อย ๆ d ๆ ต่อมา พอเรานั่งสมาธิ บ ความสว่าง มาเองเลย ใจละเอียดเอง นึกอะไรก็มาเอง นึกถึง หลวงปู่ หลวงปู่มาทันที นึกถึงองค์พระ องค์พระ มาทันที ทำให้นั่งได้เรื่อย โดยที่ไม่กังวล เรื่องเวลา เมื่อก่อนตอนนั่งหลับตาก็ยังฟัง เรา ก็รู้แล้วว่าความคิดเรามันไปไกล แต่พอเราได้ "สัมมาอะระหัง” ตลอด เราก็มีความสุขใน ระหว่างวันมากขึ้น ผลการปฏิบัติธรรมก็ดีขึ้น ตุลาคม ๒๕๕๘ อยู่ในบุญ ๘๙