การภาวนาและความสุข : หน้า 92/165

66 ช่วงว่างก็ 'สัมมาอะระหัง' ไป เมื่อคิดถึงงานว่าตรงนั้นจะทําอย่างไร ตรงนี้จะทําอย่างไร ความคิดก็เป็นระบบไปหมดเลย ถ้าใจเราภาวนาประจำ 66 คุณอุดม ท่าดี จ.ปทุมธานี “ทำจริง สุขจริง” พอได้ฟังพระอาจารย์เทศน์แล้ว มีกำลังใจ ในการภาวนา “สัมมาอะระหัง” ขึ้นมาแบบ บอกไม่ถูกค่ะ เวลาเดินทางไปกรุงเทพฯ เจอกับ รถติดบ้าง รอคนบ้าง ก็ท่อง “สัมมาอะระหัง” ไปด้วย บางทีได้ถึง ๒,๐๐๐ กว่าครั้ง จึงได้ข้อคิด บางอย่างว่า จริง ๆ แล้วความสุขอยู่ตรงที่ 4 เราไม่ได้เอาใจไปไว้ข้างนอก ไว้กับใครต่อใคร ที่เราพอใจบ้างไม่พอใจบ้าง หรือไว้กับงานบ้าง อะไรบ้าง วันนั้นพอได้ภาวนา ได้เอาใจไว้กับ ตัวเอง มีความสุขทั้งวันเลย เวลารถติดก็ “สัมมาอะระหัง ๆ” พอ “สัมมาอะระหัง” เรื่อย ๆ นาน ๆ ใจก็รวม ๆ ทุกครั้งที่เดินไปดูผ้าต้องเดินหลายกิโล เหนื่อยล้าจนเดินกลับแทบจะไม่ไหว แต่วันนั้น เราไม่รู้สึกอะไรเลย คิดว่าข้างในเขาจัดระบบ ให้เราคิดเราทำแบบสบาย ๆ พอกลับมาบ้าน ก็คิดงานไป ช่วงว่างก็ “สัมมาอะระหัง” ไป เมื่อ คิดถึงงานว่าตรงนั้นจะทําอย่างไร ตรงนี้จะท่า อย่างไร ความคิดก็เป็นระบบไปหมดเลย ถ้าใจ เราภาวนาประจำ เมื่อก่อนวันหนึ่งภาวนาได้ครั้งสองครั้ง มัวแต่ยุ่งกับงาน แต่คราวนี้ไม่เป็นอย่างนั้นแล้ว งานก็ได้ “สัมมาอะระหัง” ก็ได้ ใครไม่เชื่อ ลองดูได้เลย มีความสุขมาก ๆ เพราะว่าช่วงที่เรา "สัมมาอะระหัง" พอเราทำทุกวัน เราจะตรึกได้ ทั้งวันจนเป็นนิสัย แต่ต้องทำตลอด ถ้าทิ้งไปนาน จะต้องเริ่มต้นใหม่ หลักของการภาวนา “สัมมาอะระหัง” ให้ บังเกิดผลดีอย่างรวดเร็ว คือ การภาวนาโดยให้ เสียงดังออกมาจากกลางท้อง ณ ตำแหน่ง ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ภาวนาอย่างเบา ๆ สบาย ๆ ถ้าทำได้อย่างต่อเนื่องทุกลมหายใจ เข้าออก ใจจะละเอียด ความเห็น ความจำ ความคิด ความรู้ จะถูกจัดระเบียบให้รวมหยุด เป็นจุดเดียวกันโดยอัตโนมัติ และนำพาไปสู่ การบรรลุธรรมได้ในที่สุด ๙๐ อยู่ในบุญ ตุลาคม ๒๕๕๘