การมีอายุยืนในครอบครัว : หน้า 6/86

D คนในครอบครัว ทุกคนในบ้านล้วนเอาใจใส่หาอาหาร มาเลี้ยง จัดที่อยู่ที่หลับนอนให้อาจารย์พักผ่อน แล้ว นั่งสนทนาธรรมด้วย ฝ่ายอาจารย์ทำเป็นแสร้งกล่าว กับพ่อของธรรมบาลว่า “ท่านพราหมณ์ เรามีข่าวดี และข่าวร้ายจะบอกท่าน เราจะบอกข่าวดีก่อน คือ เราขอชื่นชมในตัวลูกชายของท่านที่เป็นคนฉลาด หลักแหลมมาก เรียนจบไตรเพทและศิลปวิทยา ๑๔ ประการ จนหมดสิ้นความรู้ของเราเลยทีเดียว ซ้ำ ยังได้เป็นผู้น่าของลูกศิษย์ทั้งหมด ส่วนข่าวร้ายก็ คือน่าเสียดายที่ลูกชายของท่านเสียชีวิตแล้ว” ฝ่ายพราหมณ์แทนที่จะเศร้าโศก กลับตบเข่า แล้วหัวเราะลั่น สร้างความงุนงงให้กับอาจารย์มาก อาจารย์จึงถามขึ้นว่า “นี่ไม่ใช่เรื่องตลกเลย ท่าน หัวเราะทำไม ขำประโยคไหนหรือ” พราหมณ์ตอบ ว่า "ก็หัวเราะเรื่องที่ท่านพูดนั่นแหละ ที่ตายคงจะ เป็นคนอื่นมั้ง” เมื่ออาจารย์เห็นว่าทุกคนในบ้านไม่มี ใครเชื่อ จึงหยิบกระดูกออกมาให้ดูเป็นหลักฐาน ทุกคนต่างยืนยันเป็นเสียงเดียวกันว่า “คงจะเป็น กระดูกสัตว์กระมัง เรามั่นใจว่า ธรรมบาลยังไม่ตาย หรอก เพราะในตระกูลนี้ตลอด ๓ ชั่วคน ยังไม่เคย มีใครตายตอนยังอายุน้อยเลย” ยาอายุวัฒนะ อาจารย์รู้สึกอัศจรรย์ใจยิ่งนัก ถามถึงเหตุที่ ทำให้มีอายุยืนว่า “การที่ไม่มีคนตายตอนอายุยังน้อย นี้ เป็นเพราะทำกรรมอะไรมาหรือ ทำไมตระกูลของ ท่านจึงไม่มีใครตายตอนยังหนุ่ม” พราหมณ์ได้เล่า ให้ฟังว่า “พวกเราประพฤติธรรมกัน ไม่พูดเท็จ งด เว้นกรรมชั่วทั้งหมด ก่อนจะให้ทาน พวกเราก็มีจิต เลื่อมใส ขณะให้ก็มีใจศรัทธา ครั้นให้แล้วก็ตามระลึก นึกถึงด้วยจิตที่เบิกบาน ไม่เคยรู้สึกเสียดายในทาน นั้นเลย สมณชีพราหมณ์ ยาจก วณิพก คนเดินทาง เราก็ให้ทานแก่พวกเขาทั้งหมดโดยไม่เลือกชนชั้น วรรณะแต่อย่างใด ฉะนั้น คนในบ้านของเราจึงไม่ P