การบวชและการดูแลแม่ : หน้า 33/86

C ใหญ่ขึ้น ๆ จนองค์พระมีขนาดใหญ่กว่าตัวอาตมา แล้วก็ยังมีองค์พระซ้อนต่อ ๆ กันไปหลายองค์ ทำให้ ปลื้มใจจนน้ำตาไหลไม่หยุด เพราะรู้สึกว่าได้เดิน มาถูกทางแล้วและอยากอยู่ในเพศสมณะอย่างนี้ ตลอดไป "หลายวันต่อมา ได้ครุ่นคิดเรื่องบวชต่ออยู่ เสมอ แต่อีกใจหนึ่งก็คิดค้านว่ายังมีภาระ คือต้อง กลับไปหาเงินผ่อนบ้านเดือนละเกือบหนึ่งหมื่นบา แถมยังมีแม่ที่ต้องดูแลอีกด้วย จึงคิดว่าเมื่อจบ โครงการแล้วจะลาสิกขา ปรากฏว่าในคืนนั้นฝันเห็น พระเดชพระคุณหลวงปู่มาบอกว่า “ไม่ต้องห่วงแม่ เดี๋ยวหลวงปู่ดูแลให้" นับจากคืนนั้นเป็นต้นมา ก็ ฝันถึงพระเดชพระคุณหลวงปู่บ่อย ๆ ทุกครั้งที่คิด ๆ ว่าจะสึก แต่กระนั้นก็ยังอดเป็นห่วงภาระทางบ้าน ไม่ได้ ยิ่งนานวันก็ยิ่งรู้สึกว้าวุ่นใจ "จนเมื่อวันสิ้นสุดโครงการมาถึง คือ วันที่ ๓๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๔ ซึ่งเป็นวันเปลี่ยนชีวิตก็ว่าได้ เพราะก่อนจะมีพิธีลาสิกขา อาตมาแอบไปนั่งสมาธิ แล้วอธิษฐานจิตกับพระเดชพระคุณหลวงปู่ว่า “หาก ผมมีบุญที่จะได้บวชต่อ ก็ขอให้มีคนมาช่วยรับภาระ เรื่องบ้านให้ผมอย่างอัศจรรย์ด้วยเถิด” แล้วเรื่องไม่ คาดฝันก็เกิดขึ้น เพราะทันทีที่อาตมาลืมตาขึ้นมา ก็เจอกับกัลยาณมิตรผู้ใจบุญคนหนึ่ง คือ โยมพี่นก ใจกุศล ซึ่งเคยรู้จักกันมาอยู่ตรงหน้าพอดี หลังจาก ได้ถามสารทุกข์สุกดิบกันแล้ว และทราบว่าอาตมา บวชต่อไม่ได้ โยมพี่นกก็ออกปากทันทีว่าไม่ต้อง เป็นห่วงเดี๋ยวจะเป็นธุระจัดการให้ และขอให้อาตมา บวชต่อไป ให้ช่วยงานหลวงพ่อไปเรื่อย ๆ อย่าง ปลอดกังวลได้เลย “อาตมารู้สึกอัศจรรย์ใจมากจึงได้บวชต่อมา จนถึงทุกวันนี้ และอานิสงส์บวชยังส่งผลไปถึงโยม แม่ คืออาการปวดขาอย่างหนักของโยมแม่ถึงขนาด เดินไม่ได้ กลับมีอาการดีขึ้นเรื่อย ๆ จนสามารถเดิน ได้คล่องอย่างน่าอัศจรรย์ อาตมารู้สึกซาบซึ้งและ ตื้นตันใจในความเมตตาของพระเดชพระคุณหลวงปู่ วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ และหลวงพ่อคุณครูไม่ใหญ่ จนไม่สามารถเอ่ยเป็นคำพูดใด ๆ ได้ จึงขอสัญญาว่า จะอยู่ช่วยงานหลวงพ่อเผยแผ่และกอบกู้พระพุทธ ศาสนาอย่างเต็มกำลังความสามารถ” 39