ความสำคัญของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า : หน้า 56/86

๖๘ ความมุ่งมั่นตั้งพระทัยของพระพุทธองค์ที่จะกระทำมโนปณิธานนี้ให้สำเร็จนี่เอง ที่ เป็นแรงผลักดันอันยิ่งใหญ่ให้พระองค์ก้าวผ่านอุปสรรคต่าง ๆ นานามาได้ จนกระทั่ง ค้นพบหนทางแห่งการใช้ปัญญากำจัดทุกข์ ประหารกิเลสในตนจนสิ้นฤทธิ์ โดยไม่ต้อง ก่อบาปก่อเวร แต่กลับกลายเป็นการบุกเบิกเส้นทางหลุดพ้นจากวัฏสงสารให้ชาวโลกได้เดิน ตามมา เรื่องนี้ย่อมให้ข้อคิดว่า ถ้าหากไม่มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าบังเกิดขึ้น โลกนี้ก็จะไม่มี พระสัทธรรม ถ้าหากโลกนี้ไม่มีพระสัทธรรม มนุษย์ย่อมดำรงชีพอยู่ด้วยการก่อบาปก่อเวร เป็นอาจิณ ถ้าเป็นเช่นนั้น สวรรค์ก็จะร้างจากเทวดา โลกนี้ก็จะร้างจากมนุษย์ แต่เนืองแน่น ด้วยดิรัจฉาน ส่วนนรกภูมิก็จะแออัดไปด้วยสัตว์นรก สรรพสัตว์ทั้งหลายย่อมตกอยู่ใน วัฏสงสารไปตลอดกาลนาน การที่เราได้เกิดเป็นมนุษย์ ได้พบพระพุทธศาสนาดังเช่นทุกวันนี้ จึงต้องถือเป็นโชค อย่างมหาศาล ดังนั้นเพื่อให้สมกับความโชคดีอย่างสุดคณานับนี้ พวกเราต้องรีบขวนขวาย ตักตวงบุญกุศลให้มาก เพราะไม่มีหลักประกันว่า ภพชาติต่อไปเบื้องหน้า เราจะได้เกิดมา โชคดีแบบในชาตินี้อีกหรือไม่ ความมีโชคของเราในวันข้างหน้า จึงขึ้นอยู่กับการกระทำของ เราในวันนี้นั่นเอง ดังนั้น การที่เราได้ศึกษาเรื่อง “ความยากในการบังเกิดขึ้นของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และ “ศรีรัฏฐธัมมสูตร” นี้ ตั้งแต่เริ่มต้นการบวชนั้น ย่อมจะเป็นการช่วยเตือนใจให้เราได้ ระลึกถึงพระคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่ทรงมีพระมหากรุณาโดยไม่เสื่อมคลายในการ ช่วยเหลือชาวโลกให้พ้นทุกข์ หากพระองค์ไม่ทรงเผื่อแผ่น้ำพระทัยมาถึงพวกเรา โลกก็คง จะไม่มีพระพุทธศาสนาอยู่คู่โลกถึงทุกวันนี้ กล่าวได้ว่าพระสัทธรรมคำสอนในพระพุทธศาสนานั้นสุดแสนประเสริฐ ถ้าเราได้ ศึกษาให้เข้าใจอย่างถูกต้องลึกซึ้งแล้ว ย่อมจะเป็นปัจจัยให้เกิดศรัทธาอย่างสูงส่ง บันดาล ให้เกิดกำลังใจอย่างแรงกล้าที่จะปฏิบัติตามทุกเรื่องโดยไม่ลดละ ไม่ย่อท้อ แม้จะมีอุปสรรค ปัญหามาขวางกั้นก็ตาม ทั้งนี้เพราะได้ตระหนักถึงความโชคดีของตน ที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ ได้พบพระพุทธศาสนา ได้ฟังพระธรรมเทศนา ซึ่งจะเป็นโอกาสดีที่จะช่วยให้เรารู้จักวิธีปฏิบัติ ตนเพื่อบรรเทาทุกข์ในขณะที่มีชีวิตอยู่ในโลกนี้ และเพื่อความพ้นทุกข์ พ้นจากสังสารวัฏใน ทีสุด