การบวชของพระราชามหากัปปินะ : หน้า 49/86

วันหนึ่ง พระราชามหากัปปินะได้ยิน ถ้อยคำอันเป็นสิริมงคลจากพ่อค้าที่เดินทางมาจาก นครสาวัตถีว่า “พระพุทธเจ้าทรงอุบัติขึ้นแล้ว พระ ธรรมอุบัติขึ้นแล้ว พระสงฆ์อุบัติขึ้นแล้ว" ก็เกิด มหาปีติซาบซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย พระราชา รวมทั้งอำมาตย์อีกหนึ่งพันต่างพร้อมใจกันเดินทาง ไปเข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทันที เพื่อบวชอุทิศ แด่พระศาสดา เมื่อได้ฟังธรรมแล้ว พระราชาและข้าราช บริพารได้บรรลุโสดาปัตติผล แล้วทูลขอบรรพชา พระบรมศาสดาทรงเห็นว่า “บุคคลเหล่านี้ เคย ถวายจีวรพันผืนแต่พระปัจเจกพุทธเจ้าพันองค์ และในกาลแห่งพระพุทธเจ้าพระนามว่ากัสสป ได้ ถวายจีวร ๒๐,๐๐๐ ผืน แด่พระภิกษุ ๒๐,๐๐๐ รูป จึงประทานการบวชแบบเอหิภิกขุอุปสัมปทา ด้วย การเหยียดพระหัตถ์ขวาแล้วตรัสว่า “ท่านทั้งหลาย จงเป็นภิกษุมาเถิด จงประพฤติพรหมจรรย์ เพื่อทำ ที่สุดแห่งทุกข์โดยชอบเถิด” และต่อมาเมื่อได้ฟัง ธรรมครั้งที่ ๒ พระมหากัปปินะและพระภิกษุที่เคย เป็นข้าราชบริพารได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ ผู้ทรงอภิญญา ส่วนพระนางอโนชา เมื่อทรงทราบว่า พระราชาเสด็จออกบวช ก็ทรงปรารถนาที่จะบวช เช่นกัน จึงเดินทางไปเฝ้าพระบรมศาสดาแล้วทูล ขอบวชเป็นภิกษุณี และต่อมาได้บรรลุอรหัตผล หลุดพ้นจากการร้อยรัดของกิเลสอาสวะที่ก่อให้เกิด ทุกข์ทั้งปวง อานิสงส์ของการถวายวิหารทานทำให้ ผู้ถวายสมบูรณ์พร้อมในทุกสิ่งได้จริง ๆ ตามเรื่อง ราวในพระไตรปิฎกข้างต้น คือถึงพร้อมด้วยมนุษย์ ๕๙