การถวายวิหารและอานิสงส์ : หน้า 48/86

บริจาคคนละ ๕๐๐ กหาปณะ ผู้หญิงบริจาคคนละ ๒๕๐ กหาปณะ แต่ปรากฏว่าทรัพย์ไม่เพียงพอ ในการก่อสร้าง เพราะเป็นงานใหญ่มาก หัวหน้า ช่างหูกและเพื่อน ๆ จึงทุ่มบริจาคเงินเพิ่มขึ้นจน กระทั่งการก่อสร้างสำเร็จตามประสงค์ เมื่อสร้าง เสร็จก็ฉลองด้วยการถวายมหาทานแด่คณะพระ ภิกษุ ที่มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นประมุขตลอด ๗ วัน พร้อมทั้งถวายจีวรแด่พระภิกษุ ๒๐,๐๐๐ รูป ฝ่ายภรรยาของหัวหน้าช่างหูก นอกจากจะ ท่าบุญทุกอย่างเหมือนคนอื่น ๆ แล้ว ยังตั้งใจจะ ถวายทานที่พิเศษกว่าใคร ๆ ด้วยความคิดว่า “เราจะบูชาพระศาสดาให้ยิ่งกว่าคนอื่น” นางจึง ถวายผอบดอกอังกาบกับผ้าสาฎกที่มีสีเหลือง เหมือนดอกอังกาบแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า แล้วตั้งความปรารถนาว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ๕๘ D บอสรีระของหม่อมฉันจงมีสีดุจดอกอังกาบนี้ และ ขอให้หม่อมฉันจึงมีนามว่าอโนชาด้วยเถิด” พระบรมศาสดาทรงอนุโมทนาว่า “จงสำเร็จอย่าง นนเถิด” นับจากนั้น หัวหน้าช่างหูกและเพื่อน ๆ ก็หาโอกาสสั่งสมบุญเรื่อยมา เมื่อละโลกไปแล้ว ด้วยอานิสงส์ที่ถวายวิหารในครั้งนั้น ทำให้พวกเขา ได้ไปเสวยทิพยสมบัติในสวรรค์เป็นเวลานานถึง หนึ่งพุทธันดร เมื่อจุติจากอัตภาพนั้น ด้วย อานุภาพบุญ เขาได้มาบังเกิดในตระกูลกษัตริย์ใน กุกกุฏวดีนคร เมื่อเจริญวัยแล้วได้เป็นพระราชา มีพระนามว่า “พระเจ้ามหากัปปินะ” มีมเหสีคู่บุญ ที่มีผิวพรรณเหมือนดอกอังกาบ มีพระนามว่า "อโนชา” ส่วนผู้ที่เคยร่วมบุญสร้างวิหารด้วยกันก็ มาเกิดเป็นข้าราชบริพาร