ชีวิตและเป้าหมายในวัยเกษียณ : หน้า 61/116

เรียนในโรงเรียนดี ๆ เมื่อเข้ามาวิทยาลัยก็ต้องเร่งรัดที่จะศึกษาให้ได้เกรดดี ๆ จะได้หางานที่ดีได้ง่ายขึ้น พอทำงานแล้วก็เครียดกับการงานที่รับผิดชอบเพื่อจะได้เงินเดือนและตำแหน่งที่สูงขึ้น หากตายจากโลกไปในขณะนั้น ก็เป็นสิ่งที่น่าเสียดายที่ไม่รู้ว่าจะเกิดมายากทำอะไร ๆ ก็อะไรคือเป้าหมายและคุณค่าของการดำเนินงามเป็นมนุษย์ ดังนั้น เมื่อมาแล้วจึงทำให้ว่ายุ่งชีวิตสิ่งอื่น ๆ ที่น่าสนใจและน่าสนใจมากมาย วัยเกษียณ...บรรเรียนแล้วได้อะไร การบวชมไม่ใช่คำตอบเฉพาะวัยหนุ่ม มีธรรม-ทายาทหลายท่านที่บวชเมื่อผ่านชีวิตทางโลกมานานแล้ว ซึ่งหลายท่านยอมจะพบว่าชีวิตในทางโลกไม่มีอะไรใหม่ มีแต่ความเก่าและความร่างโรยของสังสารให้ เมื่อบวชแล้ว หลายท่านจึงได้พูดว่า ๑. ได้เรียนรู้และสั่งสมสิ่งที่จำเป็นสำหรับชีวิตในพฤติเบื้องหน้า เพื่อสร้างความมั่นคงให้กับชีวิตตลอดการเดินทางในสงสาร วัด ไม่สูญเสียเวลา ทั้งหมดไปกับการแสวงหาสิ่งที่ไม่มีประโยชน์ ดังที่มีผู้กล่าวเปรียบเปรยว่า “สิ่งที่จะใช้ก็ไม่ได้แต่สิ่งที่กลับไปได้ใช้” ก็คือ สิ่งที่จำเป็นจะต้องใช่สำหรับชีวิตเบื้องหน้า คำว่า “บุญ” กลับไม่สนใจสิ่งสมควร กลับมองใช้เวลาของชีวิตเมื่อตั้งเย็นลงไปแสวงหาทรัพย์สมบัติภายนอก ใช้เวลาทั้งชีวิตไปกับการดำเนินวนเวียนในสิ่งที่นำไปใช้ในชีวิตเบื้องหน้าไม่ได้ แม้ยิ้คคั่งสูงเพียงใด ตายแล้วก็อาจจะจากความธรรมดา ดังนั้นการจังเป็นการเตรียมเสบียงบุญให้กับตนเองอย่างชาญฉลาด ๒. ได้ความรู้และประสบการณ์ในชีวิตทางโลก นำมาใช้บู๊และฟื้นฟูพระพุทธศาสนา เพราะหลายท่านเคยเป็นนักบริหาร มีทั้งประสบการณ์และ