ขุ.ธ. : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 28 / 92

วัตถุประสงค์ในการศึกษาแตกต่างกัน คือ การศึกษาจักรวาลเชิงวิทยาศาสตร์มุ่งแสวงหาความรู้ใหม่ๆ โดย อาศัยเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ ส่วนการศึกษาจักรวาลวิทยาเชิงพุทธศาสตร์ เป็นการศึกษาสภาพความ เป็นจริงของจักรว

การศึกษาจักรวาลมีวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกันระหว่างวิทยาศาสตร์และพุทธศาสตร์ โดยในวิทยาศาสตร์มุ่งแสวงหาความรู้ด้วยเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ ในขณะที่การศึกษาจักรวาลวิทยาเชิงพุทธะเน้นที่สภาพความเป็นจริงของจ

ของจิตนั้นมีลักษณะใสบริสุทธิ์ แต่เมื่อจิตถูกกิเลสครอบงำทำให้จิตมีสภาพที่ผิดปกติ ขุ่นมัวแปรปรวน กระจัดกระจาย ทำให้คุณภาพใจลดลง ไม่มีอานุภาพ แต่เมื่อใดได้รวมจิต คือ ความเห็น ความจำ ความคิด ความรู้ ให้หย

เนื้อหานี้กล่าวถึงลักษณะของจิตที่ใสบริสุทธิ์และผลกระทบจากกิเลสที่ทำให้จิตขุ่นมัว การรวมจิตเพื่อให้มีพลังและความสามารถในการทำสิ่งต่างๆ อย่างน่าอัศจรรย์ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงการฝึกจิตตั้งแต่สมัยพระสัมมาส

3.3 โครงสร้างทางกายภาพของจักรวาล ลำดับต่อไปนี้ จะนำเสนอการวางตำแหน่งที่ตั้งองค์ประกอบจักรวาลที่กล่าวมาแล้วข้างต้น แต่ละ จักรวาลจะมีการวางตำแหน่งโครงสร้างของจักรวาลเหมือนกันทุกประการ ซึ่งจะทำให้นักเรีย

ในบทนี้นำเสนอการวางตำแหน่งองค์ประกอบของจักรวาล โดยเริ่มจากเขาสิเนรุเป็นศูนย์กลาง และมีภูเขา 7 ชั้นล้อมรอบ นอกจากนี้นำเสนอรายละเอียดของทวีปทั้ง 4 และลักษณะของพื้นดินของแต่ละทวีป การศึกษาโครงสร้างนี้จะท

3.3.2 โครงสร้างจักรวาลเบื้องบนเขาสิเนรุ เราได้ศึกษาโครงสร้างจักรวาลโดยรอบเขาสิเนรุแล้ว ลำดับต่อไปจะนำเสนอโครงสร้างจักรวาล ทาง ด้านแนวตั้งส่วนบนของเขาสิเนรุ ซึ่งเป็นที่อยู่ของสัตว์ภายในสุคติภูมิ จะเริ่

บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับโครงสร้างจักรวาลรอบเขาสิเนรุ แบ่งเป็นสองส่วนคือด้านบนที่เป็นที่อยู่ของสัตว์สุคติภูมิ และด้านล่างที่เป็นที่อยู่ของสัตว์ทุคติภูมิ โดยชั้นสวรรค์แต่ละระดับจะมีสิ่งมีชีวิตที่แตกต่าง

ด้วยอาการต่างๆ มหานรกมี 8 ขุม ดังต่อไปนี้ 1.1.1 สัญชีวมหานรก คือ มหานรกที่ไม่มีวันตาย เหล่าสัตว์ต้องเสวยผลกรรมชั่วที่ตัวได้กระทำ ไว้อย่างแสนสาหัส เช่น ถูกนายนิรยบาลจับมัดแล้วบังคับให้นอนลงเหนือแผ่นเหล

บทความนี้สำรวจขุมมหานรกทั้ง 8 ขุมซึ่งเกี่ยวข้องกับผลกรรมที่สัตว์ต้องเผชิญ อาทิ สัญชีวมหานรก ที่สัตว์ต้องตายแล้วฟื้น ไม่สิ้นสุด แม้นรกที่มีการลงโทษหลายรูปแบบ เช่น กาฬสุตตมหานรก สังฆาฏมหานรก และโรรุวมหา

ด้วยเหตุนี้พระพุทธองค์จึงทรงแสดงถึงการที่โลกถูกทำลายดังนี้ เพื่อให้เกิดความเบื่อหน่าย สลด สังเวชใจ และหาทางหลุดพ้นในที่สุด ดังที่แสดงใน สุริยสูตร ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงไม่ยั่

บทนี้กล่าวถึงการตรัสรู้ของพระพุทธองค์เกี่ยวกับลักษณะของโลกและจักรวาลที่ถูกทำลาย และความไม่เที่ยงของสังขาร พระองค์ทรงสอนให้เบื่อหน่าย คลายกำหนัด และเข้าใจถึงความไม่ยั่งยืนของทุกสิ่ง เพื่อมุ่งสู่การหลุด

อย่างนั้นว่า “วัย” หมายความว่า เสื่อมไป สิ้นไป หมดไป แต่เมื่อถึงปัจฉิมวัย ความแก่จึงปรากฏชัดเจน ถึงที่สุด ปกปิดไม่ได้อีกต่อไป จนในที่สุดก็ต้องแตกทำลาย คือ ตาย หรือบางคนก็ตายก่อนวัยอันควร ในช่วงก่อนที่

เนื้อหานี้กล่าวถึงความหมายของวัยว่าเป็นช่วงที่เสื่อมไปและสิ้นไป โดยเฉพาะเมื่อถึงปัจฉิมวัย ความแก่จะแสดงให้เห็นอย่างชัดเจน การเลือกเส้นทางชีวิตใหม่ในช่วงก่อนที่จะตายถือเป็นช่วงที่สำคัญที่สุด และมีอิทธิ

1.3.4 เตรียมความพร้อมก่อนเดินทางไปสู่ปรโลก เมื่อละโลกแล้ว เราก็หมดสิทธิ์ที่จะสั่งสมบุญได้อีก มีแต่เพียงการเสวยผลบุญหรือผลบาปที่ตน กระทำไว้ครั้งเป็นมนุษย์เท่านั้น หากเกิดในอบาย ก็ต้องเสวยทุกข์ทรมานยาวน

การเตรียมความพร้อมก่อนพ้นจากโลกนี้เพื่อเสวยผลของบุญที่ได้สั่งสมไว้เป็นสิ่งสำคัญ เมื่อเราเสร็จสิ้นการมีชีวิตในโลกมนุษย์นั้น เราจะไม่สามารถทำบุญเพิ่มได้อีก จึงถือว่าการดำเนินชีวิตที่ดีด้วยการทำบุญและการ

จากความหมายของศัพท์ที่กล่าวมาพอจะสรุปได้ว่า ศัพท์ทั้งหมดนั้นมีความหมายในลักษณะ ที่คล้ายคลึงกันคือ มุ่งไปในทางที่เสื่อม เป็นความทุกข์ทรมาน ไม่มีความเจริญ แต่ต่างกันในรายละเอียด ตาม สภาพการเสวยสุข ทุกข์

บทนี้อธิบายเกี่ยวกับอบายภูมิที่เป็นสถานที่ชดใช้กรรมของมนุษย์ซึ่งเกี่ยวข้องกับการกระทำที่นำไปสู่นรกหรือทุคติ โดยจะแบ่งประเภทของสัตว์ในแต่ละภูมิ มีการอธิบายเกี่ยวกับนิรยภูมิว่าคือโลกที่เต็มไปด้วยทุกข์แล

กับเหล่าภิกษุฟังใน พาลบัณฑิตสูตร ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย คนพาลนั้น ประพฤติทุจริต ทางกาย ทางวาจา ทางใจ เมื่อเขาตาย ไปย่อมเข้าถึงอบาย ทุคติ วินิบาต นรก สถานที่เหล่านี้ เป็นดินแดนที่ไม่น่าปรารถนา ไม่น่า

ในพาลบัณฑิตสูตร พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสเกี่ยวกับทุกข์ทรมานในนรก เมื่อเปรียบเทียบกับการถูกหอกแทง 300 เล่ม ทุกข์ในมหานรกมีมากกว่าเป็นร้อยเป็นพันเท่า การถูกทรมานในนรกเป็นทุกข์ที่ไม่สามารถเปรียบได้ ผลการก

อุสสทนรกทั้ง 4 ขุมในทิศหนึ่ง มีชื่อดังต่อไปนี้ 1. คูณนรก 2. กุกกุฬนรก 3. อสิปัตตนรก 4. เวตรณีมรก ในที่นี้จะขอกล่าวเฉพาะอุสสทนรกที่อยู่ในทิศใดทิศหนึ่งของสัญชีวมหานรกเท่านั้น นอกนั้นก็จะ มีชื่อและลักษณะ

ในเนื้อหานี้มีการกล่าวถึงอุสสทนรกในสัญชีวมหานรกที่แบ่งออกเป็น 4 ขุม โดยมีลักษณะและความทุกข์ทรมานของสัตว์นรกในแต่ละขุมอธิบายอย่างชัดเจน รวมถึงรูปแบบการลงโทษและกรรมที่สัตว์นรกต้องรับภาระเมื่อพ้นจากมหานร

โฉบเฉี่ยวยื้อแย่งจิกทิ้งเนื้อสัตว์นรก ฉีกกินเป็นอาหาร กรรมยังไม่สิ้น ต้องเสวยทุกขเวทนาไปอย่างนี้ตลอด เวลา ขุมที่ 4 เวตรณีนรก เวตรณีนรก คือ นรกแม่น้ำเค็มมีหนามหวาย ครั้นเมื่อสัตว์นรกพ้นจากกำแพงของอธิปั

เวตรณีนรกคือสถานที่ที่สัตว์นรกต้องเผชิญกับความทุกข์ทรมานจากน้ำเค็มและหนามหวาย มีบรรยากาศหลอกล่อให้เข้าใจว่าน้ำสะอาด แต่กลับพบความเจ็บปวดจากอุปกรณ์นรกที่ทำให้ร่างกายแตกสลาย พวกเขาต้องพบกับความทุกขเวทนา

ทรมานต่อในอุสสทนรก ซึ่งแม้ว่าการทัณฑ์ทรมานจะหย่อนลงไปบ้าง แต่ยังหนักหนาสาหัสอยู่ และเมื่อ หมดกรรมจากอุสสทนรกแล้ว ยังต้องมาถูกทัณฑ์ทรมานต่อในยมโลก สำหรับผู้กระทำบาปอกุศลไว้มาก 2.2 เปตติวิสัยภูมิ นักศึก

การทัณฑ์ทรมานในอุสสทนรกยังคงมีอยู่แม้จะลดลง เมื่อหมดกรรมในอุสสทนรกแล้ว จะต้องประสบกับการทรมานในยมโลกสำหรับผู้กระทำบาปมาก ในบทเรียนนี้ยังศึกษาชีวิตของเปรตที่มีลักษณะเป็นสถานที่อยู่หลังความตาย ซึ่งได้มี

ว่า สาธุ สาธุ เมื่อไม่สามารถจะอนุโมทนาว่าสาธุ ก็เป็นอันว่าไม่ได้รับส่วนบุญที่ญาติอุทิศมาให้ เพราะเป็น ธรรมดาของเปรตทั้งหลายที่จะต้องเป็นเช่นนั้น ฉะนั้นปรทัตตูปชีวิกเปรตจำพวกนี้ ก็ไม่เป็นการแน่นอนว่า จ

บทความนี้พูดถึงหลักการและแนวคิดในการอุทิศส่วนบุญให้กับเปรต โดยยกอ้างอิงจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผ่านติโรกุฑฑสูตร โดยเปรตจะต้องรอรับส่วนบุญที่ญาติอุทิศให้ ซึ่งการอุทิศบุญมีผลต่อชีวิตของญาติที่อยู่ในสถานะต

ความนํา บทที่ 3 มนุสสภูมิ นักศึกษาได้เรียนเรื่องอบายภูมิมาแล้ว จะเห็นได้ว่า อบายภูมินั้นเป็นดินแดนที่มีแต่ความทุกข์ ทรมานยิ่งนัก นอกจากนี้ยังทำให้เราได้ข้อสรุปที่สำคัญอีกประการหนึ่งว่า การเกิดเป็นสัตว

บทนี้จะกล่าวถึงความสำคัญของมนุสสภูมิ ซึ่งเป็นที่อยู่ของผู้มีใจสูงที่มีความดีงามในจิตใจ ผ่านการกระทำในชีวิต โดยสะท้อนให้เห็นว่าการเกิดเป็นมนุษย์มีความยากลำบาก และเป็นโอกาสในการสร้างบุญและบาป คำว่า มนุษ

เมื่อกล่าวถึงความตายของเหล่าทวยเทพจะมีลางบอกเหตุที่เรียกว่าบุพนิมิตที่จะทำให้จุติจากสวรรค์ มีอยู่ 5 ประการ ดังที่มีกล่าวไว้ใน จวมานสูตร ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อใด เทวดาเป็นผู้จะต้องจุติจากเทพนิก

เมื่อกล่าวถึงความตายของทวยเทพ จะมีลางบอกเหตุที่เรียกว่าบุพนิมิต ซึ่งมี 5 ประการ ได้แก่ ดอกไม้เหี่ยวแห้ง, ผ้าหม่นหมอง, เหงื่อไหล, ผิวเศร้าหมอง และการไม่ยินดีในทิพอาสน์ของตน โดยเมื่อเทวดาเห็นนิมิตเหล่าน

เกิดบนสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา มีหลายสาเหตุ คือ เมื่อครั้งเป็นมนุษย์ ทำบุญไม่ค่อยเป็น ไม่รู้ หลักการทำบุญ และไม่ค่อยได้สั่งสมบุญ นานๆ ทำครั้งหนึ่ง เมื่อทำก็ทำน้อย หรือทำบุญเอาคุณ บุญที่ได้ก็ ไม่บริสุทธ

บทความนี้กล่าวถึงวิธีการทำบุญที่นำไปสู่การเกิดในสวรรค์ชั้นต่างๆ เริ่มจากการทำบุญที่มีจุดมุ่งหมายที่ชัดเจนและบริสุทธิ์ โดยเผยแพร่ถึงการทำบุญในแบบต่างๆ เช่น การทำบุญเพื่อรักษาประเพณี การสงเคราะห์สังคม แ

บทที่ 7 โลกุตรภูมิ ความนํา ในบทเรียนทั้ง 6 บทที่ผ่านมา นักศึกษาได้ทำความเข้าใจในเรื่องปรโลก อันเป็นสถานที่อยู่ของ ชีวิตของสรรพสัตว์ทั้งหลายหลังจากละโลกไปแล้ว อันเป็นสถานที่หมู่สัตว์ทั้งหลายจะต้องเวียน

บทที่ 7 นี้นักศึกษาจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับโลกุตรภูมิซึ่งเป็นภูมิที่พ้นจากการเวียนว่ายตายเกิด โดยมีความสำคัญในการบรรลุถึงพระนิพพานซึ่งเป็นเป้าหมายสูงสุดของชีวิตมนุษย์ โดยได้ศึกษาความหมาย พื้นฐานและศัพท์

กายทิพย์ และกายมนุษย์เป็นลำดับเช่นนี้ ยังอยู่ในกลางของกายที่ยังหมกมุ่นครองกิเลสอยู่ ตามสภาพของกายนั้นๆ ความบริสุทธิ์ของนิพพานที่อยู่ในท่ามกลางกิเลสเหล่านี้เอง ที่เรียกว่า สอุปาทิเสสนิพพาน” 2. อนุปาทิเ

ในพระพุทธศาสนา นิพพานแบ่งออกเป็นสองประเภท คือ สอุปาทิเสสนิพพาน ซึ่งหมายถึงสถานะที่ยังมีเบญจขันธ์อยู่ และอนุปาทิเสสนิพพานซึ่งไม่มีเบญจขันธ์เหลือ เป็นการดับกิเลสอย่างสมบูรณ์ พระมงคลเทพมุนี (สด จันทสโร)

บทสรุปของลักษณะแรกนี้บ่งบอกถึงผลของการปฏิบัติที่ถูกวิธีตามลำดับก่อนจะถึงนิพพานสุข แท้จริงว่า ต้องได้รับผลคือความสุข(เว้นกามสุข) ทุกขั้นตอนของการปฏิบัติและการเข้าถึง ยิ่งมีความสุข เพิ่มขึ้นเรื่อยไปนั่น

บทนี้อธิบายถึงการปฏิบัติที่ถูกวิธีเพื่อเข้าถึงนิพพาน ซึ่งเป็นความสุขที่แท้จริงและยั่งยืน ในขณะเดียวกันยังมีการอภิปรายเกี่ยวกับความไม่ยั่งยืนของทุกสิ่งในภพ 3 ที่ทำให้เกิดทุกข์อย่างมีเหตุผล พระพุทธเจ้าต